विचित्रवाहनाश्चैव नानायुधधरास्तथा २७.
काही जण विचित्र वाहनांवर बसले होते, तर काहींच्या हातात निरनिराळी शस्त्रं होती.
तान्दृष्ट्वा पार्वती प्राह कतिसंख्याभिधास्त्वमी॥ २७.
हे पाहून पार्वती म्हणाली, "यांची संख्या आणि नावं किती आहेत?"
असंख्ये यास्त्वमी देवी असंख्येयाभिधास्तथा २७.
देवी, हे सर्व अगणित आहेत आणि यांची नावंही मोजता येणार नाहीत.
सिद्धक्षेत्रेषु रथ्यासु जीर्णोद्यानेषु वेश्मसु २७.
सिद्धांच्या स्थळी, रस्त्यांवर, जीर्ण बागांमध्ये आणि घरांमध्ये हे वावरतात.
एते विशति मुदिता नानाहारविहारिणः मदाहाराः सर्वभक्ष्यास्तथान्ये चाप्यभोजनाः॥ २७.
हे सर्व आनंदाने तिथे जातात, वेगवेगळ्या पदार्थांचा आस्वाद घेतात; काही सर्व काही खातात, काहींना काहीच खाण्याची गरज नसते.
गीतनृत्योपहाराश्च नानावाद्यरवप्रियाः २७.
गाणं, नृत्य, नैवेद्य आणि वेगवेगळ्या वाद्यांच्या आवाजात त्यांना आनंद मिळतो.
मनःशिलेन कल्केन य एष च्छुरिताननः २७.
हा ज्याच्या चेहऱ्यावर लाल रंग आणि लेप लावलेला आहे,
आकर्ण्याकर्ण्य ते देव गणैर्गीतान्महागुणान् २७.
देवा, तुझे गुण गाणारे गाण ऐकून ऐकून,
सदाशिवशिवेत्येवं विह्वलो वक्ति यो मुहुः २७.
तो वारंवार अस्वस्थ होऊन फक्त 'सदाशिव! शिव!' असं म्हणत राहतो.
एनं विज्ञातुमिच्छामि किंनामासौ गणस्तव श्रीशंकर उवाच २७.
श्रीशंकरा, हा तुझा कोणता गण आहे आणि त्याचं नाव काय, हे मला जाणून घ्यायचं आहे.
नानाश्चर्यगुणाधारः प्रतीहारो मतोंऽबिके देव्युवाच २७.
अंबिके, तो अनेक अद्भुत गुणांचा धनी असून त्याला प्रतीहार असं म्हणतात.
कदाहमीदृशं पुत्रं लप्स्याम्यानंददायकम् शर्व उवाच २७.
देवी म्हणाली, 'मला असाच आनंद देणारा पुत्र कधी मिळेल?' शर्वाने उत्तर दिलं:
इत्युक्ता विजयां प्राह शीघ्रमानय वीरकम् २७.
असं ऐकून विजयाने सांगितलं, 'लवकर वीरकाला घेऊन या.'
एहि वीरक ते देवी गिरिजा तोषिता शुभा २७.
'वीरका, ये, शुभ्र गिरीजा देवी तुझ्यावर प्रसन्न झाली आहे.'
इत्युक्तः संभ्रमयुतो मुखं संमार्ज्य पाणिना २७.
असं ऐकून तो आनंदाने भरून गेला आणि त्याने हाताने आपलं तोंड पुसलं.
तं दृष्ट्वा गिरिजा प्राह गिरामधुरवर्णया २७.
त्याला पाहून गिरीजाने मधुर शब्दांत बोलायला सुरुवात केली.
इत्युक्तो दंडवद्देवीं प्रणम्यावस्थितः पुरः २७.
अशी आज्ञा मिळाल्यावर त्याने देवीला पूर्ण नमस्कार केला आणि तिच्यासमोर उभा राहिला.
चुचुंब च कपोले तं गात्राणि च प्रमार्जयत् २७.
तिने त्याच्या कपाळावर प्रेमाने चुंबन घेतले आणि त्याचे अंग हळुवारपणे पुसले.
एवं संकल्प्य तं पुत्रं लालयित्वा उमाचिरम् २७.
अशी कल्पना करून, उमा काही वेळ आपला मुलगा लाड करत बसली.
ततश्चिक्रीड मध्ये स गणानां पार्वतीसुतः २७.
नंतर पार्वतीचा मुलगा त्या गणांच्या मध्ये खेळू लागला.
प्रणम्य सर्वभूतानि प्रार्थयाम्यस्मि दुष्करम् २७.
सर्व जीवांना नमस्कार करून, मी अशक्य वाटणारी गोष्ट मागतो.
क्रीडितुं वीरके याते ततो देवी च पार्वती २७.
तो छोटा वीर खेळायला गेला तेव्हा, देवी पार्वती—
ततो गिरिसुताकण्ठे क्षिप्तबाहुर्महेश्वरः २७.
मग महेश्वराने पर्वतराजकन्येच्या गळ्यात हात टाकला—
स हि गौरतनुः शर्वो विशेषाच्छशिशोभितः २७.
तो गौरवर्णाचा शर्वा, चंद्रामुळे अधिकच तेजस्वी दिसत होता.
शरीरे मम तन्वंगी सिते भास्यसितद्युतिः २७.
माझ्या अंगावर, बारीक कटी असलेल्या तुझ्या शुभ्र कांतीचे तेज चमकत आहे.
चंद्रज्योत्स्नाभिसंपृक्ता तामसी रजनी यथा २७.
जशी काळी रात्र चंद्राच्या प्रकाशाने उजळते, तशीच माझी काया तुझ्या तेजाने उजळली आहे.
इत्युक्ता गिरिजा तेन कण्ठं शर्वाद्विमुच्य सा २७.
शर्वाने असे म्हटल्यावर, गिरिजाने त्याचा गळा सोडला.
स्वकृतेन जनः सर्वो जनेन परिभूयते २७.
प्रत्येक माणूस आपल्या वागण्यामुळेच दुसऱ्यांकडून दुर्लक्षित होतो.
तपोभिर्दीप्तचरितैर्यत्त्वां प्रार्थितवत्यहम् २७.
तपश्चर्या आणि उत्तम कृत्यांनी मी तुला मिळवण्यासाठी प्रार्थना केली.
नैवाहं कुटिला शर्व विषमा न च धूर्जटे २७.
मी वाकडी नाही शर्वा, ना कठोर आहे, हे जटाधारी.