क्रीडामयूरैर्हसैश्च श्रुतैश्चैवाभिनादिते २७.
जिथे नाचणारे मोर, हास्य आणि गोड आवाज घुमत होते,
तत्र पुण्यकथाभिश्च क्रीडतो रुभयोस्तयोः २७.
तेथे पुण्यकथांमध्ये दोघेही खेळत होते.
तं श्रुत्वा कौतुकाद्देवी किमेतदिति शंकरम् २७.
हे ऐकून देवीला कुतूहल वाटले आणि तिने शंकराला विचारले, 'हे काय आहे?'
तामाह देवीं गिरिशो दृष्टपूर्वास्तु ते त्वया २७.
गिरीशाने देवीला सांगितले, 'हे तुला आधी पाहिलेले आहेत.'
तपसा ब्रह्मचर्येण क्लेशेन क्षेत्रसाधनैः २७.
तप, ब्रह्मचर्य, कष्ट आणि शेताची मेहनत यामुळे,
मत्समीपमनुप्राप्ता मम लोकं वरानने २७.
ते माझ्या सान्निध्यात आले आणि माझ्या लोकात पोहोचले, सुंदर मुखी.
विनैतान्नैव मे प्रीतिर्नैभिर्विरहितो रमे २७.
त्यांच्याशिवाय मला आनंद नाही; त्यांच्या वियोगात मी रमणीयता अनुभवत नाही.
इत्युक्ता विस्मिता देवी ददृशे तान्गवाक्षके २७.
असं सांगितल्यावर देवी आश्चर्यचकित झाली आणि तिने त्यांना खिडकीतून पाहिलं.
केचित्कृशा ह्रस्वदीर्घाः केचित्स्थूलमहोदराः २७.
काही जण कृश, काही ठेंगणे, काही उंच, काही जाड, तर काहींची पोटे मोठी होती.
व्याघ्रचर्मपरीधाना नग्ना ज्वालामुखाः परे २७.
काहींनी वाघाचं कातडं अंगावर घातलं होतं, काही जण नग्न होते, तर काहींच्या चेहऱ्यावर जणू ज्वाळा प्रकट होत होत्या.
विचित्रवाहनाश्चैव नानायुधधरास्तथा २७.
काही जण विचित्र वाहनांवर बसले होते, तर काहींच्या हातात निरनिराळी शस्त्रं होती.
तान्दृष्ट्वा पार्वती प्राह कतिसंख्याभिधास्त्वमी॥ २७.
हे पाहून पार्वती म्हणाली, "यांची संख्या आणि नावं किती आहेत?"
असंख्ये यास्त्वमी देवी असंख्येयाभिधास्तथा २७.
देवी, हे सर्व अगणित आहेत आणि यांची नावंही मोजता येणार नाहीत.
सिद्धक्षेत्रेषु रथ्यासु जीर्णोद्यानेषु वेश्मसु २७.
सिद्धांच्या स्थळी, रस्त्यांवर, जीर्ण बागांमध्ये आणि घरांमध्ये हे वावरतात.
एते विशति मुदिता नानाहारविहारिणः मदाहाराः सर्वभक्ष्यास्तथान्ये चाप्यभोजनाः॥ २७.
हे सर्व आनंदाने तिथे जातात, वेगवेगळ्या पदार्थांचा आस्वाद घेतात; काही सर्व काही खातात, काहींना काहीच खाण्याची गरज नसते.
गीतनृत्योपहाराश्च नानावाद्यरवप्रियाः २७.
गाणं, नृत्य, नैवेद्य आणि वेगवेगळ्या वाद्यांच्या आवाजात त्यांना आनंद मिळतो.
मनःशिलेन कल्केन य एष च्छुरिताननः २७.
हा ज्याच्या चेहऱ्यावर लाल रंग आणि लेप लावलेला आहे,
आकर्ण्याकर्ण्य ते देव गणैर्गीतान्महागुणान् २७.
देवा, तुझे गुण गाणारे गाण ऐकून ऐकून,
सदाशिवशिवेत्येवं विह्वलो वक्ति यो मुहुः २७.
तो वारंवार अस्वस्थ होऊन फक्त 'सदाशिव! शिव!' असं म्हणत राहतो.
एनं विज्ञातुमिच्छामि किंनामासौ गणस्तव श्रीशंकर उवाच २७.
श्रीशंकरा, हा तुझा कोणता गण आहे आणि त्याचं नाव काय, हे मला जाणून घ्यायचं आहे.
नानाश्चर्यगुणाधारः प्रतीहारो मतोंऽबिके देव्युवाच २७.
अंबिके, तो अनेक अद्भुत गुणांचा धनी असून त्याला प्रतीहार असं म्हणतात.
कदाहमीदृशं पुत्रं लप्स्याम्यानंददायकम् शर्व उवाच २७.
देवी म्हणाली, 'मला असाच आनंद देणारा पुत्र कधी मिळेल?' शर्वाने उत्तर दिलं:
इत्युक्ता विजयां प्राह शीघ्रमानय वीरकम् २७.
असं ऐकून विजयाने सांगितलं, 'लवकर वीरकाला घेऊन या.'
एहि वीरक ते देवी गिरिजा तोषिता शुभा २७.
'वीरका, ये, शुभ्र गिरीजा देवी तुझ्यावर प्रसन्न झाली आहे.'
इत्युक्तः संभ्रमयुतो मुखं संमार्ज्य पाणिना २७.
असं ऐकून तो आनंदाने भरून गेला आणि त्याने हाताने आपलं तोंड पुसलं.
तं दृष्ट्वा गिरिजा प्राह गिरामधुरवर्णया २७.
त्याला पाहून गिरीजाने मधुर शब्दांत बोलायला सुरुवात केली.
इत्युक्तो दंडवद्देवीं प्रणम्यावस्थितः पुरः २७.
अशी आज्ञा मिळाल्यावर त्याने देवीला पूर्ण नमस्कार केला आणि तिच्यासमोर उभा राहिला.
चुचुंब च कपोले तं गात्राणि च प्रमार्जयत् २७.
तिने त्याच्या कपाळावर प्रेमाने चुंबन घेतले आणि त्याचे अंग हळुवारपणे पुसले.
एवं संकल्प्य तं पुत्रं लालयित्वा उमाचिरम् २७.
अशी कल्पना करून, उमा काही वेळ आपला मुलगा लाड करत बसली.
ततश्चिक्रीड मध्ये स गणानां पार्वतीसुतः २७.
नंतर पार्वतीचा मुलगा त्या गणांच्या मध्ये खेळू लागला.