पुत्रेत्युवाच तं देवी ततः संहृष्टमानसा २७.
देवी आनंदाने त्याला म्हणाली, 'माझ्या मुला!'
पुत्रस्तवायं गिरिजे श्रृणु यादृग्भविष्यति २७.
'गिरिजे, हा तुझा पुत्र आहे; तो कसा असेल ते ऐक.'
यथाहं तादृशश्चासौ पुत्रस्ते भविता गुणैः २७.
'जसा मी आहे, तसेच गुणांनी युक्त तुझा मुलगाही असेल.'
तेषामामरणांतानि विघ्नान्येष करिष्यति २७.
'तो त्यांच्या मृत्यूला कारणीभूत होणारे विघ्न निर्माण करील.'
विघ्निता विघ्नराजेन ते यास्यंति महत्तमः २७.
'विघ्नराजाने ज्यांना अडथळा आणला, ते सर्वश्रेष्ठ स्थानाला पोहोचतील.'
पुत्रस्य तव विघ्नेन समूलं तस्य नश्यति २७.
'तुझ्या मुलाच्या विघ्नामुळे त्यांचा मुळासकट नाश होईल.'
रौद्रसाहसिका ये च तेषां विघ्नं करिष्यति २७.
'जे रौद्र आणि साहसी आहेत, त्यांच्यासाठी तो विघ्न निर्माण करील.'
कृपालवो गतक्रोधास्तेषां विघ्नं हरिष्यति २७.
'जे दयाळू आणि क्रोधरहित आहेत, त्यांचे विघ्न तो दूर करील.'
सविघ्नानि भिवष्यंति पूजयास्य विना शुभे २७.
'शुभे, त्याची पूजा न करता कोणत्याही कार्यात विघ्ने येतीलच.'
ततो बृहत्तनुः सोऽभूत्तेजसा द्योतयन्दिशः यावत्तार कहंता वो भवेत्तावदयं प्रभुः॥ २७.
मग तो विशाल देहाचा झाला, त्याचे तेज सर्व दिशांना उजळून टाकू लागले; जोपर्यंत तारकाचा संहार करणारा जन्मत नाही, तोपर्यंत हा प्रभू तिथेच राहील.
ततो विघ्नपतिर्देवैः संस्तुतः प्रमतार्तिहा २७.
मग विघ्नांचा स्वामी देवांनी स्तुती केली आणि त्याने सेवकांचे दुःख दूर केले.
पार्वती च पुनर्देवी पुत्रत्वे परिकल्प्य च २७.
पार्वती देवीने पुन्हा त्याला आपला मुलगा मानले.
सप्तर्षीनथ चाहूय संस्कारमंगलं तरोः २७.
तिने सप्तर्षींना बोलावून त्या मुलासाठी शुभ विधी केले.
त्वयैव दर्शिते मार्गे मर्यादां कर्तुमर्हसि २७.
तूच मार्ग दाखवला आहेस, म्हणून योग्य आचार तूच ठरवावा.
यो वै निरुदके ग्रामे कूपं कारयते बुधः २७.
जो कोणी पाण्याविना गावात विहीर बांधतो, तो खरोखर शहाणा असतो.
दशकूपसमावापी दशवापी समं सरः २७.
दहा विहिरींइतका एक तळे, दहा तळ्यांइतके एक सरोवर.
दशक्रतुसमः पुत्रो दशपुत्रसमो द्रुमः॥ २७.
दहा यज्ञांइतका एक मुलगा, दहा मुलांइतके एक झाड.
एषैव मम मर्यादा नियता लोकभाविनी २७.
हीच माझी ठरवलेली मर्यादा आहे, जी जगासाठी आहे.
ततः कदाचिद्भगवानुमया सह मंदरे २७.
मग कधीतरी भगवंत माझ्यासोबत मंदार पर्वती गेले.
प्रकीर्णकुसुमामोदमहालिकुलकूजिते २७.
जिथे फुलं विखुरलेली, सुगंध दरवळत होता आणि मधमाशा गुणगुणत होत्या,
क्रीडामयूरैर्हसैश्च श्रुतैश्चैवाभिनादिते २७.
जिथे नाचणारे मोर, हास्य आणि गोड आवाज घुमत होते,
तत्र पुण्यकथाभिश्च क्रीडतो रुभयोस्तयोः २७.
तेथे पुण्यकथांमध्ये दोघेही खेळत होते.
तं श्रुत्वा कौतुकाद्देवी किमेतदिति शंकरम् २७.
हे ऐकून देवीला कुतूहल वाटले आणि तिने शंकराला विचारले, 'हे काय आहे?'
तामाह देवीं गिरिशो दृष्टपूर्वास्तु ते त्वया २७.
गिरीशाने देवीला सांगितले, 'हे तुला आधी पाहिलेले आहेत.'
तपसा ब्रह्मचर्येण क्लेशेन क्षेत्रसाधनैः २७.
तप, ब्रह्मचर्य, कष्ट आणि शेताची मेहनत यामुळे,
मत्समीपमनुप्राप्ता मम लोकं वरानने २७.
ते माझ्या सान्निध्यात आले आणि माझ्या लोकात पोहोचले, सुंदर मुखी.
विनैतान्नैव मे प्रीतिर्नैभिर्विरहितो रमे २७.
त्यांच्याशिवाय मला आनंद नाही; त्यांच्या वियोगात मी रमणीयता अनुभवत नाही.
इत्युक्ता विस्मिता देवी ददृशे तान्गवाक्षके २७.
असं सांगितल्यावर देवी आश्चर्यचकित झाली आणि तिने त्यांना खिडकीतून पाहिलं.
केचित्कृशा ह्रस्वदीर्घाः केचित्स्थूलमहोदराः २७.
काही जण कृश, काही ठेंगणे, काही उंच, काही जाड, तर काहींची पोटे मोठी होती.
व्याघ्रचर्मपरीधाना नग्ना ज्वालामुखाः परे २७.
काहींनी वाघाचं कातडं अंगावर घातलं होतं, काही जण नग्न होते, तर काहींच्या चेहऱ्यावर जणू ज्वाळा प्रकट होत होत्या.