देवो देवीं समालोक्य सलज्जां हिमशैलजाम् २६.
देवाने हिमालयकन्येला, लाजलेली देवीला पाहिले.
तत्र ब्रह्मादिमुनयो देवीमद्भुतरूपिणीम् २६.
तेथे ब्रह्मा आणि श्रेष्ठ ऋषींनी त्या अद्भुत रूपातील देवीचे दर्शन घेतले.
मा मुह्याम पार्वतीं च यथा नारदपर्वतौ २६.
आपण पार्वतीमुळे गोंधळू नये, जसे पूर्वी नारद आणि पर्वत ऋषी गोंधळले होते.
ततो देवैश्च मुनिभिः संस्तुतः परमेश्वरः २६.
मग देव आणि मुनिंनी परमेश्वराची स्तुती केली.
वेधाः श्रुतीरितैर्मं त्रैर्मूर्तिमद्भिरुपस्थितैः २६.
वेदातील मंत्रांनी, त्रिमूर्तींसह, विधाता तेथे आले.
लाजाहोम उमाभ्राता प्राह तं सस्मितं हरिः २६.
लाज होमावेळी, उमाच्या भावाने हसत हरीला सांगितले.
सावधानेन रक्ष्याणि भूषणानि त्वया हर २६.
"हे हर, ही दागिने तू काळजीपूर्वक जपावीत," असे त्याने सांगितले.
किंचित्प्रार्थय दास्यामि प्राह विष्णुस्ततो वरम् २६.
मग विष्णू म्हणाले, "काही माग, मी तुला वर देईन."
ददतुः सृष्टिसंरक्षां ब्रह्मणे दक्षिणामुभौ २६.
दोघांनी ब्रह्माला सृष्टीच्या रक्षणासाठी दक्षिणा दिली.
भृग्वादीनां ततो दत्त्वा श्रुतिरक्षणदक्षिणाम् २६.
मग भृगु वगैरे ऋषींना वेदांच्या रक्षणासाठी दक्षिणा दिली.
महोत्सवैरनेकैश्च विस्मयं समपद्यत २६.
अनेक मोठ्या उत्सवांनी सर्वांना आश्चर्य वाटले.
सरस्वत्या च पितरौ देव्याश्चाऽऽश्वास्य दुःखितौ २६.
सरस्वतीने देवीच्या दुःखी आईवडिलांना धीर दिला.
जगाम मंदरगिरिं गिरिणा यानुगोर्चितः॥ २६.
मंदार पर्वतासोबत तो त्या डोंगरावर गेला.
ततो गते भगवति नीललोहिते सहोमया गिरिममलं हि भूधरः २६.
नीललोहित भगवंत उमा देवीसोबत निघून गेल्यावर, तो पवित्र डोंगर आधार झाला.
इमं विवाहं गिरिराजपुत्र्याः श्रृणोति चाध्येति च यो नरः शुचिः २६.
जो शुद्ध मनाचा मनुष्य या गिरिराजकन्येच्या विवाहाची गोष्ट ऐकतो आणि पठण करतो—
ततो निरुपमं दिव्यं सर्वरत्नमयं शुभम् २७.
तेव्हा सर्व रत्नांनी बनलेला, अनुपम, दिव्य आणि शुभ असा एक महाल प्रकट झाला.
तत्रासौ मंदरगिरौ सह देव्या भगाक्षहा २७.
त्या मंदार पर्वतावर भगनेत्राचा संहार करणारा प्रभू देवीसोबत राहिला.
एतस्मिन्नंतरे देवास्तारकेणातिपीडिताः २७.
इतक्यात, देवता तारकामुळे फारच त्रस्त झाल्या.
आसाद्य ते भवं देवं तुष्टुबुर्बहुधा स्तवैः २७.
ते सर्व देवता भगवान भवाजवळ गेले आणि विविध स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करू लागले.
उद्वर्तनमलेनाथ नरं चक्रे गजाननम् २७.
मग त्याच्या अंगावरील मळातून गजाननाची निर्मिती झाली.
पुत्रेत्युवाच तं देवी ततः संहृष्टमानसा २७.
देवी आनंदाने त्याला म्हणाली, 'माझ्या मुला!'
पुत्रस्तवायं गिरिजे श्रृणु यादृग्भविष्यति २७.
'गिरिजे, हा तुझा पुत्र आहे; तो कसा असेल ते ऐक.'
यथाहं तादृशश्चासौ पुत्रस्ते भविता गुणैः २७.
'जसा मी आहे, तसेच गुणांनी युक्त तुझा मुलगाही असेल.'
तेषामामरणांतानि विघ्नान्येष करिष्यति २७.
'तो त्यांच्या मृत्यूला कारणीभूत होणारे विघ्न निर्माण करील.'
विघ्निता विघ्नराजेन ते यास्यंति महत्तमः २७.
'विघ्नराजाने ज्यांना अडथळा आणला, ते सर्वश्रेष्ठ स्थानाला पोहोचतील.'
पुत्रस्य तव विघ्नेन समूलं तस्य नश्यति २७.
'तुझ्या मुलाच्या विघ्नामुळे त्यांचा मुळासकट नाश होईल.'
रौद्रसाहसिका ये च तेषां विघ्नं करिष्यति २७.
'जे रौद्र आणि साहसी आहेत, त्यांच्यासाठी तो विघ्न निर्माण करील.'
कृपालवो गतक्रोधास्तेषां विघ्नं हरिष्यति २७.
'जे दयाळू आणि क्रोधरहित आहेत, त्यांचे विघ्न तो दूर करील.'
सविघ्नानि भिवष्यंति पूजयास्य विना शुभे २७.
'शुभे, त्याची पूजा न करता कोणत्याही कार्यात विघ्ने येतीलच.'
ततो बृहत्तनुः सोऽभूत्तेजसा द्योतयन्दिशः यावत्तार कहंता वो भवेत्तावदयं प्रभुः॥ २७.
मग तो विशाल देहाचा झाला, त्याचे तेज सर्व दिशांना उजळून टाकू लागले; जोपर्यंत तारकाचा संहार करणारा जन्मत नाही, तोपर्यंत हा प्रभू तिथेच राहील.