अज्ञातकुलतां तस्य पृछ्यतामयमेव च २६.
त्याच्या अज्ञात वंशाबद्दल विचारणा झाली आणि हेच विचारले गेले.
स्वगोत्रं यदि न ब्रूते न देया भगिनी मम २६.
"तो स्वतःचा गोत्र सांगत नसेल, तर माझी बहीण दिली जाणार नाही."
निवृत्तश्च क्षणाद्भूयः किं वक्ष्यति हरस्त्विति २६.
तो थोडा वेळ मागे हटला आणि शंकर काय सांगतील याचा विचार करू लागला.
लज्जाजडः स्मितं चक्रे ततः पार्थ स वै हरः २६.
लाजून आणि संकोचून शंकर हसले, हे पार्था.
हरिः प्राह महेशानं बिभ्यदावेद्मयहं तव २६.
हरिणे महेशानाला म्हटले, "माझ्या मनात भीती आहे, प्रभो, म्हणून मी तुझ्याकडे आलो आहे."
आत्मपुत्राय ते शंभो आत्मदौहित्रकाय ते २६.
शंभो, तुझ्या स्वतःच्या मुलासाठी आणि तुझ्या लेकीच्या मुलासाठीही,
देवोऽप्युदाहरेद्वुद्धिं सर्वेभ्योऽप्यधिकां वराम् २६.
देवसुद्धा त्याची बुद्धी सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहे असे सांगतील.
आत्मानं चापि देवाय प्रददौ सोदकं नगः २६.
त्या पर्वताने स्वतःलाही पाण्याने देवाला अर्पण केले.
दाता महीभृतां नाथो होता देवश्चतुर्मुखः २६.
दात्या म्हणजे पर्वतांचा स्वामी आणि यज्ञ करणारा देव म्हणजे चतुर्मुख ब्रह्मा होता.
ततः स्तुवत्सु मुनिषु पुष्पवर्षे महत्यपि २६.
मुनिंनी स्तुती केली असता, मोठ्या प्रमाणात फुलांचा वर्षाव झाला.
देवो देवीं समालोक्य सलज्जां हिमशैलजाम् २६.
देवाने हिमालयकन्येला, लाजलेली देवीला पाहिले.
तत्र ब्रह्मादिमुनयो देवीमद्भुतरूपिणीम् २६.
तेथे ब्रह्मा आणि श्रेष्ठ ऋषींनी त्या अद्भुत रूपातील देवीचे दर्शन घेतले.
मा मुह्याम पार्वतीं च यथा नारदपर्वतौ २६.
आपण पार्वतीमुळे गोंधळू नये, जसे पूर्वी नारद आणि पर्वत ऋषी गोंधळले होते.
ततो देवैश्च मुनिभिः संस्तुतः परमेश्वरः २६.
मग देव आणि मुनिंनी परमेश्वराची स्तुती केली.
वेधाः श्रुतीरितैर्मं त्रैर्मूर्तिमद्भिरुपस्थितैः २६.
वेदातील मंत्रांनी, त्रिमूर्तींसह, विधाता तेथे आले.
लाजाहोम उमाभ्राता प्राह तं सस्मितं हरिः २६.
लाज होमावेळी, उमाच्या भावाने हसत हरीला सांगितले.
सावधानेन रक्ष्याणि भूषणानि त्वया हर २६.
"हे हर, ही दागिने तू काळजीपूर्वक जपावीत," असे त्याने सांगितले.
किंचित्प्रार्थय दास्यामि प्राह विष्णुस्ततो वरम् २६.
मग विष्णू म्हणाले, "काही माग, मी तुला वर देईन."
ददतुः सृष्टिसंरक्षां ब्रह्मणे दक्षिणामुभौ २६.
दोघांनी ब्रह्माला सृष्टीच्या रक्षणासाठी दक्षिणा दिली.
भृग्वादीनां ततो दत्त्वा श्रुतिरक्षणदक्षिणाम् २६.
मग भृगु वगैरे ऋषींना वेदांच्या रक्षणासाठी दक्षिणा दिली.
महोत्सवैरनेकैश्च विस्मयं समपद्यत २६.
अनेक मोठ्या उत्सवांनी सर्वांना आश्चर्य वाटले.
सरस्वत्या च पितरौ देव्याश्चाऽऽश्वास्य दुःखितौ २६.
सरस्वतीने देवीच्या दुःखी आईवडिलांना धीर दिला.
जगाम मंदरगिरिं गिरिणा यानुगोर्चितः॥ २६.
मंदार पर्वतासोबत तो त्या डोंगरावर गेला.
ततो गते भगवति नीललोहिते सहोमया गिरिममलं हि भूधरः २६.
नीललोहित भगवंत उमा देवीसोबत निघून गेल्यावर, तो पवित्र डोंगर आधार झाला.
इमं विवाहं गिरिराजपुत्र्याः श्रृणोति चाध्येति च यो नरः शुचिः २६.
जो शुद्ध मनाचा मनुष्य या गिरिराजकन्येच्या विवाहाची गोष्ट ऐकतो आणि पठण करतो—
ततो निरुपमं दिव्यं सर्वरत्नमयं शुभम् २७.
तेव्हा सर्व रत्नांनी बनलेला, अनुपम, दिव्य आणि शुभ असा एक महाल प्रकट झाला.
तत्रासौ मंदरगिरौ सह देव्या भगाक्षहा २७.
त्या मंदार पर्वतावर भगनेत्राचा संहार करणारा प्रभू देवीसोबत राहिला.
एतस्मिन्नंतरे देवास्तारकेणातिपीडिताः २७.
इतक्यात, देवता तारकामुळे फारच त्रस्त झाल्या.
आसाद्य ते भवं देवं तुष्टुबुर्बहुधा स्तवैः २७.
ते सर्व देवता भगवान भवाजवळ गेले आणि विविध स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करू लागले.
उद्वर्तनमलेनाथ नरं चक्रे गजाननम् २७.
मग त्याच्या अंगावरील मळातून गजाननाची निर्मिती झाली.