तत्फलोदयसंपत्तौ तद्भवान्संस्मृतो मुने २३.
फळ आणि यश मिळाल्यावर, तुझी आठवण होते, हे मुनी.
निर्वृतिं परमां याति निवेद्यार्थं सुहृज्जने॥ २३.
मित्रांना आपली गोष्ट सांगितल्यावर माणसाला अत्युच्च समाधान मिळते.
तद्भवाञ्छैलजां देवीं शैलंद्रं शैलवल्लभाम् २३.
म्हणून, पर्वतराजांची कन्या, पर्वतराजाची प्रिय पार्वती, हिच्या जवळ तू जावे.
ततस्तद्वाक्यमाकर्ण्य गतोऽहं शैलसत्तमम् २३.
मग ती वचने ऐकून, मी त्या श्रेष्ठ पर्वताकडे गेलो.
तत्र हैमे स्वयं तेन महाभक्त्या निवेदिते २३.
तेथे सोन्याच्या महालात, त्याने स्वतः मोठ्या भक्तीने अर्घ्य अर्पण केले.
गृहीतार्घ्यं ततो मां च पप्रच्छ श्लक्ष्णया गिरा २३.
अर्घ्य स्वीकारून, त्याने मला गोड शब्दांत विचारले.
अहमप्यस्य तत्प्रोच्य प्रत्यवोचं गिरीश्वरम् २३.
मीही त्याला सांगून, त्या पर्वतराजाला उत्तर दिले.
अवगाह्य स्थितवता क्रियते प्राणिपालना २३.
तेथे प्रवेश करून आणि स्थिर राहून, सर्व जीवांची रक्षा केली जाते.
तपोजपव्रतस्नानौः साध्यंत्यात्मनः परम् २३.
तप, जप, व्रत आणि स्नान यांमुळे मनुष्याला परमात्मा मिळतो.
त्वं समुद्धरसि विप्रान्किमतः प्रोच्यते तव २३.
तू ब्राह्मणांना उध्दार करतोस—तुझ्या महिम्याचं आणखी काय वर्णन करावं?
मुदिताः प्रतिवर्तंते गृहस्थमिव प्राणिनः २३.
सर्व जीव तुझ्याकडे आनंदानं परत येतात, जसं घरातल्या माणसाकडे येतात.
उपाकरोषि जंतूनामेवंरूपा हि साधवः २३.
तू सर्व जीवांना मदत करतोस; हेच खरं सज्जनांचं स्वरूप आहे.
कंदरं यस्य चाध्यास्ते स्वयं तव महेश्वरः २३.
महेश्वर स्वतः तुझ्या गुहेत वास करतो.
हिमशैलस्य महिषी मेना आगाद्दिदृक्षया २३.
हिमालयाची राणी मेना, तुला पाहण्याच्या इच्छेनं आली.
लज्जयानतसर्वांगी प्रविवेश सदो महत् २३.
लाजेनं सर्व अंग खाली घालून, ती मोठ्या सभेत शिरली.
वस्त्रनिर्गूढवदना पाणिपद्मकृतांजलिः २३.
कपड्यानं चेहरा झाकलेला, कमळासारख्या हातांनी नम्रतेनं उभी राहिली.
पतिव्रता शुभाचारा सुबगा वीरसूः शुभे २३.
ती पतीपरायण, शुभ वर्तन असलेली, भाग्यवती आणि वीर पुत्राची आई आहे, हे शुभे.
ततोऽहं विस्मिताक्षीं च हिमवद्गिरिपुत्रिकाम् २३.
मग मी हिमवंतगिरीची कन्या, विस्मयाने मोठ्या डोळ्यांनी पाहणारी, तिला पाहिलं.
ततो देवी जगन्माता बालबावं स्वकं मयि २३.
मग जगाची माता देवी, माझ्यासमोर बालसुलभपणा दाखवू लागली.
उवाच वाचं तां मंदं मुनिं वंदय पुत्रिके २३.
तिने हळुवारपणे म्हटलं: 'मुली, या ऋषीला वंदन कर.'
इत्युक्ता सा ततो बाला वस्त्रांतपि हितानना २३.
असं सांगितल्यावर, ती लहान मुलगी अर्धवट चेहरा वस्त्रानं झाकून उभी राहिली.
ततो विस्मितचित्तोहमुपचारविदांवरः २३.
मग मी, योग्य वर्तन जाणणाऱ्यांत श्रेष्ठ, आश्चर्यचकित मनानं तिथे उभा राहिलो.
रत्नक्रीडनकं रम्यं स्तापितं सुचिरं मया २३.
मी तिच्यासमोर सुंदर रत्नांनी बनवलेलं खेळणं, खूप दिवसांनी तयार केलेलं, ठेवलं.
वंदमाना च मे पादौ मया नीतांक मात्मनः २३.
ती माझ्या पायांना वंदन करत असताना, मी तिला जवळ घेतलं.
न तत्पश्यामि यत्तुभ्यं दद्म्याशीः का तवोचिता २३.
माझ्याकडे तुला देण्यासारखी योग्य अशी कोणतीही शुभेच्छा मला दिसत नाही.
नोदयामास मां मंदमानशीःशंकिता तदा २३.
त्या वेळी, ती संकोचून, माझ्याकडे काही आशीर्वाद मागितला नाही.
तदहं ज्ञातुमिच्छामि कीदृशोऽस्याः पतिर्भवेत् २३.
म्हणून मला जाणून घ्यायचं आहे की हिचा नवरा कसा असेल.
न जातोऽस्याः पतिर्भद्रे वर्तते च कुलक्षणः २३.
हे सुकुमारि, हिचा नवरा अजून जन्मलेला नाही, आणि तो चांगल्या घराण्यातला आहे.
श्रुत्वेति संभ्रमाविष्टो ध्वस्तवीर्यो हिमाचलः २३.
हे ऐकून हिमाचल घाबरला आणि त्याचं धैर्य संपलं.
अहो विचित्रः सं सारो दुर्वेद्यो महतामपि २३.
अरे, हा संसार किती विचित्र आहे! मोठ्या मोठ्यांनाही तो समजत नाही.