वैश्याश्च भूतिमित्येव शिवां शूद्रास्तथा शुभे २२.
वैश्य लोक संपत्ती मिळावी म्हणून, आणि शूद्रही, हे शुभे, तुझी पूजा करतात.
त्वं महोपाय सन्दोहा नीतिर्नयविसर्पिणाम् २२.
तू मोठ्या उपायांचा संग्रह आहेस, आणि योग्य निर्णय घेणाऱ्यांसाठी नीती आहेस.
त्वं युक्तिः सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम् २२.
तू सर्व जीवांची बुध्दी आहेस, तू सर्व देहधारकांची वाट आहेस.
त्वं कांतिः शुभरूपाणां त्वं शांति शुभकर्मिणाम् २२.
सुंदर रूप असणाऱ्यांचा तेज तूच आहेस, आणि शुभ कर्म करणाऱ्यांचा शांतपणा तूच आहेस.
जलधीनां महावेला त्वं च लीला विलासिनाम् २२.
सर्व समुद्रांमध्ये मोठी लाट तूच आहेस, आणि खेळण्यात आनंद मानणाऱ्यांची लीलाही तूच आहेस.
त्वं कालरात्रिर्निःशेष भुवनावलिनाशिनी २२.
तू काळरात्र आहेस, जी सर्व जगांचा संपूर्ण नाश करणारी आहे.
प्रसीद प्रणतानस्मान्सौम्यदृष्ट्या विलोकय॥ २२.
आम्ही तुझ्या चरणी नतमस्तक झालो आहोत, कृपया आम्हांवर सौम्य दृष्टीने कृपा कर.
इति स्तुवंतो ये देवि पूजयिष्यंति त्वां शुभे २२.
हे देवी, जे लोक तुझी स्तुती करतात आणि तुझी पूजा करतात—
इत्युक्ता तु निशादेवी तथेत्युक्त्वा कृताञ्जलिः २२.
अशी प्रार्थना ऐकून, रात्रीची देवी हात जोडून 'तसेच होवो' असे म्हणाली.
तत्राऽऽसीनां महाहर्म्ये रत्नभित्तिसमाश्रये २२.
तेथे, मोठ्या राजवाड्यात, रत्नांनी सजलेल्या भिंतीला टेकून ती बसली होती.
किंचिच्छयाममुखोदग्रस्तनभागावनामिताम् २२.
ती थोडीशी झुकून, चेहरा बाजूला वळवलेला, उंच छाती खाली झुकवून बसली होती.
ततः किंचित्प्रमिलिते मेनानेत्रांबुजद्वये २२.
नंतर, मेनाचे कमळासारखे डोळे थोडेसे मिटले.
जन्मदाया जगन्मातुः क्रमेण जठरांतरम् २२.
जगाला जन्म देणाऱ्या, सर्वांची आई असलेल्या तिच्या गर्भात हळूहळू—
ततो जगन्मं गलदा मेना हिमगिरेः प्रिया २२.
मग हिमगिरीची प्रिय मेना हिच्यापासून हे जग जन्माला आले.
तस्यां तु जायमानायां जंतवः स्थाणुजंगमाः २२.
ती जन्म देत असताना, स्थिर आणि चल अशा सर्व जीवांचा जन्म झाला.
अभवत्क्रूरसत्त्वानां चेतः शांतं च देहिनाम् २२.
क्रूर स्वभाव असणाऱ्यांचे आणि इतर सर्व देहधारकांचे मन शांत झाले.
वनाश्रिताश्चौषधयः स्वादवंति फलानि च २२.
जंगलातील औषधी वनस्पती फुलल्या आणि फळे गोड झाली.
मारुतश्च सुखस्पर्शो दिशश्च सुमनोहराः २२.
वारा सुखद झाला आणि सर्व दिशाही सुंदर दिसू लागल्या.
प्रभावस्तीर्थमुख्यानां तदा पुण्यतमोऽभवत् २२.
त्या वेळी, सर्व प्रमुख तीर्थक्षेत्रांचे तेज अतिशय पवित्र झाले.
सर्वेषामभवच्छ्रद्धा जन्मकाले गुहारणेः २२.
गुहेत पर्वताच्या पोटी जन्म होत असताना, सर्वांच्या मनात श्रद्धा निर्माण झाली.
हरिब्रह्ममहेंद्रार्कवायुवह्निपुरोगमाः २२.
हरी, ब्रह्मा, इंद्र, सूर्य, वायू, अग्नी आणि त्यांच्या सोबत असणारे सर्व देवते—
मेरुप्रभृतयश्चापि मूर्तिमंतो महानगाः २२.
मेऱू पर्वतासह सर्व मोठे डोंगर, जे साकार रूपात आहेत—
सागराः सरितश्चैव समाजग्मुश्च सर्वशः॥ २२.
सागर आणि नद्या सुद्धा, हे सर्व मिळून एकत्र आले.
हिमशैलोऽभवल्लोके तदा सर्वैश्चराचरैः २२.
त्या वेळी हिमालय जगात प्रकट झाला आणि सर्व चराचर जीव त्याच्यासोबत होते.
अनुभूयोत्सवं ते च जग्मुः स्वानालयांस्तदा॥ २२.
उत्सवाचा आनंद घेतल्यावर, ते सर्वजण आपल्या-आपल्या घरी परतले.
ततश्च शैलजा देवी चिक्रीड सुभगा तदा मुनीनां चापि याः कन्यास्ताभिः सार्धं च शोभना॥ २३.
मग त्या वेळी पर्वतराजांची कन्या, सुंदर पार्वती, ऋषींच्या सुंदर कन्यांबरोबर आनंदाने खेळू लागली.
कदाचिदथ मेरुस्थो वासवः पांडुनंदन २३.
एकदा, पांडूनंदना, मेरू पर्वतावर राहणारा इंद्र त्या वेळी—
मां दृष्ट्वा च सहस्राक्षः समुत्थायातिहर्षितः २३.
माझे दर्शन होताच, सहस्त्र नेत्र असलेला तो अत्यंत आनंदाने उठून उभा राहिला.
महासुर महोन्मादकालानल दिवस्पते २३.
हे महाशूर, हे दिवसांचे स्वामी, हे प्रचंड वेडाच्या ज्वाळेसारखे तेजस्वी—
पृष्टस्त्वेवं मया शक्रः प्रोवाच वचनं स्मयन् २३.
माझ्या विचारण्यावर, शक्र हसत-हसत मला असे बोलला.