पर्यायैर्हन्यमानानामभिहंता न विद्यते २१.
जे एकामागून एक मारले जातात, त्यांना मारणारा कोणीच नसतो.
ऋषींश्च देवांश्च महासुरांश्च त्रैविद्यवृद्धांश्च वने मुनींश्च २१.
ऋषी, देव, महादैत्य, तीन वेदांचे जाणकार वृद्ध आणि वनातील मुनी,
न मंत्रबलवीर्येण प्रज्ञया पौरुषेण वा २१.
मंत्रशक्तीने, सामर्थ्याने, बुद्धीने किंवा पराक्रमानेही नाही,
न मातृपितृशुश्रूषा न च दैवतपूजनम् २१.
आई-वडिलांची सेवा करून किंवा देवांची पूजा करूनही नाही,
न विद्या न तपो दानं न मित्राणि न वांधवाः २१.
ना विद्या, ना तप, ना दान, ना मित्र, ना नातेवाईक—
नागामिगमनार्थं हि प्रतिघातशतैरपि २१.
पुढच्या जन्मासाठीसुद्धा, शंभर अडथळे आले तरी—
देहवत्पुण्यकर्माणि जीववत्काल उच्यते २१.
शरीरासोबत पुण्यकर्मे असतात; जीवंतपणासोबत काळ जोडलेला असतो.
अहो दैत्य त्वद्विशिष्टा दैत्यानां कोटयः पुरा २१.
अरे दैत्य, तुझ्यापेक्षा श्रेष्ठ असलेले लाखो दैत्य पूर्वी होऊन गेले.
इदं तु लब्ध्वा त्वं स्थानमात्मानं बहु मन्यसे २१.
हे स्थान मिळवून तू स्वतःला फार मोठा समजतोस.
न चेदमचलं स्थानमनंतं चापि कस्यचित् २१.
हे स्थान कुणासाठीही कायमचे किंवा अखंड नाही.
अविश्वास्ये विश्वसिषि मन्यसे चाऽध्रुवं ध्रुवम् २१.
जे अविश्वसनीय आहे त्यावर विश्वास ठेवतोस, आणि जे क्षणभंगुर आहे तेच कायमचे समजतोस.
नेयं तव न चास्माकं न चान्येषां स्थिरा मता २१.
हे ना तुझे, ना आमचे, ना इतरांचे; हे कुणाच्याही दृष्टीने स्थिर मानले जात नाही.
कंचित्कालमियं स्थित्वा त्वयि तारक चंचला २१.
काही काळासाठी हे स्थान तुझ्याकडे राहते, तारक, पण ते चंचल आहे.
सरत्नौषदिसंपन्नं ससरित्पर्वताकरम् २१.
रत्ने, औषधे, नद्या आणि पर्वतांनी समृद्ध असलेली—
हिरण्यकशिपुर्वीरो हिरण्याक्षश्च दुर्जयः २१.
हिरण्यकशिपू हा पराक्रमी वीर आणि हिरण्याक्ष, जो जिंकता येणे कठीण—
कीर्तिः शूरश्च वीरश्च वातापिरिल्वलस्तथा २१.
कीर्ती, शौर्य, वीरता, तसेच वातापी आणि इल्वल—
विश्वजित्प्रमुखाश्चान्ये दानवेंद्रा महाबलाः २१.
विश्वजित यांच्या पुढाकाराने, इतरही बलाढ्य दानवांचे प्रमुख—
सर्वैर्वर्षायुतं तप्तं न त्वमेको महातपाः २१.
सर्वांनी दहा हजार वर्षे तप केले; एकट्या तुझ्यानेच नाही, हे महातपस्वी.
सर्वे यथार्हदातारः सर्वे दाक्षायणीसुताः २१.
सर्वजण योग्य त्या प्रमाणात दानशूर होते; सर्वजण दक्षायणीचे पुत्र होते.
मुंचेच्छां कामभोगेषु मुंचेमं श्रीभवं मदम् २१.
आपण कामभोगांची इच्छा सोडूया; श्रीमंतीचा गर्वही टाकूया.
शोककाले शुचो मात्वं हर्षकाले च मा हृषः २१.
दुःखाच्या वेळी दुःखी होऊ नकोस; आनंदाच्या वेळी फार हर्षही करू नकोस.
इंद्रं चेदागतः कालः सदा युक्त मतंद्रितम् २१.
इंद्रा, जर वेळ आलीच असेल, तर नेहमीच स्थिर आणि विचलित न होता राहा.
को हि स्थातुमलं लोके मम क्रुद्धस्य संयुगे २१.
या जगात माझा राग उसळला असता, युद्धात माझ्यासमोर कोण उभं राहू शकतं?
त्वमेव वेत्सि मां दैत्य योहं यादृक्पराक्रमः २१.
हे दैत्य, माझी खरी ताकद कशी आहे, हे फक्त तूच जाणतोस.
येषां त्वं कोटिभागेऽपि परिपूर्णो न तारक २१.
तारक, तुझ्या शक्तीच्या अगदी लहान भागातसुद्धा तू पूर्ण नाहीस.
इच्छन्संजीवयाम्येतदनिच्छन्नाशये क्षणात् २१.
माझी इच्छा झाली तर मी याला पुन्हा जिवंत करतो; नको वाटलं तर क्षणात नष्ट करतो.
अंगुल्यग्रेण दैत्येंद्र पुनर्धर्मं नलोपये २१.
हे दैत्यराजा, फक्त बोटाच्या टोकानेसुद्धा मी धर्म पुन्हा नाहीसा करू शकतो.
लोपयामि ततः कं च धर्मोऽयं शरणं व्रजेत् २१.
ज्याला मी नाहीसा करतो, त्यानंतर हा धर्म कुठेतरी दुसरीकडे आसरा शोधतो.
सोऽयं कालः पचेद्विश्वं वृक्षे फलमिवागतम् २१.
आता तो काळ आला आहे, जो साऱ्या जगाला झाकतो, जसं झाडावर फळ पिकतं.
प्राप्नोति पुरुषो दैत्य पश्य कालस्य चित्रताम् २१.
हे दैत्य, प्रत्येकाला आपापल्या कर्मानुसार मिळतं—काळाची ही विचित्रता पाहा.