तस्मिञ्जयाशा शक्रस्य दानवेन्द्राय संयुगे २१.
त्या युद्धात इंद्राची विजयाची आशा दानवाधिपतीकडे वळली.
विशीर्यत विकीर्णार्चिः शतधा खण्डशो गतम् २१.
ते चक्र तुटून त्याची तेजस्विता शंभर तुकड्यांत विखुरली गेली.
ज्वलितज्वलनाभासमंकुशं प्रमुमोच ह २१.
त्याने धगधगत्या अग्नीसारखा अंकुश सोडला.
ततः शैलेन्द्रमुत्पाट्य पुष्पितद्रुमकंदरम् २१.
मग फुलांनी डवरलेल्या झाडांनी भरलेला डोंगर त्याने उपटून घेतला.
महीधरं तमायांतं सस्मितं दैत्यपुंगवः २१.
तो डोंगर जवळ येत असताना, दानवांचा मुख्य हसत तो डोंगर फेकून दिला.
ततस्तेनैव चाहत्य पातयामास चांतकम् २१.
त्याच डोंगराने त्याने अंतकाला मारून खाली पाडले.
दैत्येन्द्रमूर्ध्नि चिक्षेप भ्राम्य वेगेन दुर्जयम् २१.
त्याने तो डोंगर जोरात फिरवून दानवाधिपतीच्या डोक्यावर फेकला, जो सहन करणे कठीण होते.
कल्पांतलोकदहनो ज्वलनो रोषसंज्वलन् २१.
त्या वेळी, कल्पाच्या शेवटी जग जाळणारा, रागाने धगधगणारा अग्नी प्रकट झाला.
ततः शिरीषमालेव सास्य वक्षस्यराजत २१.
मग रेशमी शिरीष फुलासारखे ते त्याच्या तेजस्वी छातीवर विसावले.
द्युति भासितत्रैलोक्यं लोकपालोऽपि निर्ऋतिः २१.
निरृति हा लोकपालसुद्धा आपल्या तेजाने त्रैलोक्य उजळून निघाला.
पतितश्चागमत्खड्गः स शीघ्रं शतखण्डताम् २१.
तो तलवार खाली पडली आणि क्षणात शंभर तुकड्यांत तुटून गेली.
मुमोच पाशं दैत्येन्द्रभुजबन्धाबिलाषुकः २१.
तो दैत्यराजाच्या बाहू बांधण्यासाठी उत्सुक होऊन एक दोर सोडला.
स्फुटितः क्रकचक्रूरदशनालिरहीश्वरः २१.
ती क्रूर, करवतीसारखी दात असलेली नागांचा स्वामी फाटून गेला.
यक्षराक्षसगनधर्वाः सर्पाश्चास्त्रैः पृथग्विधैः २१.
यक्ष, राक्षस, गंधर्व आणि सर्प यांनी वेगवेगळ्या शस्त्रांनी हल्ला केला.
न चास्त्राण्यस्यासज्जन्त गात्रे वज्राचलोपमे २१.
त्याच्या वज्र किंवा पर्वतासारख्या शरीरावर कोणतीही शस्त्रे लागू शकली नाहीत.
जघान कोटिशः क्रुद्धो मुष्टिपार्ष्णिभिरेव च २१.
रागाने त्याने आपल्या मुठी आणि टाचा वापरून कोट्यवधींना ठार केले.
पलायध्वमहो देवा वदन्नन्तर्हितोऽभवत् २१.
तो म्हणाला, 'पळा, देवांनो!' आणि लगेच अदृश्य झाला.
कालनेमिमुखैर्दैत्येरुपरुद्धा मदोत्कटैः २१.
कालनेमि आणि इतर गर्विष्ठ दैत्यांच्या चेहऱ्यांनी देवांचा मार्ग अडवला.
तारिताः शुष्कसरितं देवमार्गाश्च दंशिताः २१.
त्यांना कोरड्या नद्यांपलीकडे हाकलले गेले, आणि देवांचे मार्ग दंशले गेले.
ततो निनादः संजज्ञे दैत्यानां बलशालिनाम् २१.
मग बलाढ्य दैत्यांच्या सैन्यातून मोठा गजर उठला.
जयेति मुदिता दैत्यास्तुष्टुवुस्तारकं तदा २१.
आनंदी दैत्यांनी 'जय' म्हणून तारकाचे स्तुतीगान केले.
धनुर्बाणरवांश्चोग्रान्कराघातांश्च चक्रिरे २१.
त्यांनी धनुष्यबाणांचे आणि हातघातांचे भयंकर आवाज केले.
ततो देवान्पुरस्कृत्य पशुपालः पशूनिव २१.
मग तारकाने देवांना पुढे करून, गवळ्याने जनावरांना हाकावं तसं त्यांना हाकलं.
महीसागरकूलस्थं तारकः स पुरं बली २१.
बलाढ्य तारकाने आपले नगर पृथ्वीच्या समुद्रकिनारी नेले.
प्रासादर्बहुभिः कीर्णं दिव्याश्चर्योपशोभितम् २१.
ते नगर अनेक प्रासादांनी भरलेले आणि दिव्य अद्भुत गोष्टींनी सजलेले होते.
गीतघोषश्च व्याघोषो भुज्यंतां विषयास्त्विति २१.
तेथे गाण्याचा गजर, मोठ्या घोषणा आणि सुखभोगाचा आनंद होता.
महोत्सवेन महता पुत्रस्त्रीप्रतिनंदितः २१.
मुलं आणि स्त्रियांच्या आवाजाने गूंजणाऱ्या मोठ्या उत्सवात आनंद होता.
स्तूयमानो दितिसुतैरप्सरोभिर्विनोदितः २१.
त्याची दितीच्या पुत्रांनी स्तुती केली आणि अप्सरांनी त्याला आनंद दिला.
एतस्मिन्नंतरे काचि द्दिव्यस्त्री तत्पुरेऽभवत् २१.
तेवढ्यात त्या नगरीत एक दिव्य स्त्री प्रकट झाली.
रूपेणानुपमा पार्थ नानाभरणभूषिता २१.
तीचे सौंदर्य अतुलनीय होते, पार्था, आणि ती अनेक दागिन्यांनी सजलेली होती.