चकार वर्मजालानि चिच्छेद च धनूंषि च २१.
त्याने कवचांची जाळी तयार केली आणि त्यांच्या धनुष्यांना कापून टाकले.
चापान्यन्यानि संगृह्य यावन्मुंचंति सायकान् २१.
तेव्हा त्यांनी दुसरी धनुष्ये उचलली आणि पुन्हा बाण सोडू लागले.
ताडयामास शक्रं स हृदि सोपि मुमोचह २१.
त्याने इंद्राला हृदयात बाण मारला, आणि इंद्रानेही बाण सोडला.
तार्क्ष्यविष्णू समाजघ्ने शराभ्यां तावमुह्यताम् २१.
त्याने गरुड आणि विष्णू यांना प्रत्येकी दोन बाण मारले, त्यामुळे ते गोंधळून गेले.
निर्ऋतेश्चाकरोत्कार्यं भीतबीतं विमोहयन् २१.
त्याने निरृतीवर अशी करामत केली की तो घाबरून गोंधळून गेला.
ततः प्राप्य हरिः संज्ञां प्रोत्साह्य च दिशां पतीन् २१.
मग हरिने शुद्धीवर येऊन दिशांचे रक्षकांना उत्साहित केले.
धूमकेतोर्ज्वलात्क्रुद्धस्तस्य च्छित्त्वा न्यपातयत् २१.
रागाने त्याने धूमकेतूचा प्रज्वलित ध्वज कापून खाली पाडला.
धनेशश्च धनुः क्रुद्धो बिभेदबहुधा शरैः २१.
कुबेराने रागाने त्याचे धनुष्य बाणांनी अनेक तुकड्यांत फोडले.
निर्ऋतिस्तिलशो वर्ण चक्रे बाणैस्ततो रणे २१.
रणांगणात निरृतीने बाणांनी त्याचा रंग तीळासारखा करून टाकला.
लिहंतः सृक्किणीं देवा वासुदेवादयस्तदा २१.
त्या वेळी वासुदेव आणि इतर देवांनी रक्तासाठी ओठ चाटले.
मुमोच मुद्गरं भीमं सहस्राक्षाय संगरे २१.
त्याने युद्धात इंद्रावर भयंकर गदा फेकली.
रथादाप्लुत्य धरणीमगमत्पाकशासनः २१.
इंद्राने रथातून उडी मारून पृथ्वीवर पाऊल ठेवले.
स रथं चूर्णयामास न ममार च मातलिः २१.
त्याने रथ चुरडून टाकला, पण मातली मरण पावला नाही.
स्कन्धे गरुत्मतः सोऽपि निषसाद विचेतनः २१.
मग तो बेशुद्ध होऊन गरुडाच्या खांद्यावर कोसळला.
यमं च पातयामास भूमौ दैत्यो मुखे हतम् २१.
दानवाने यमाला तोंड जखमी करून जमिनीवर पाडले.
वायुं पदा तदाक्षिप्य पातयामास भूतले २१.
त्याने पायाने वायूला मारून खाली पृथ्वीवर फेकले.
ततो देवनिकायानामेकैकं क्षणमात्रतः २१.
मग एका क्षणात त्याने देवांच्या प्रत्येक सैन्यावर हल्ला केला.
लब्धसंज्ञस्ततो विष्णुश्चक्रं जग्राह दुर्धरम् २१.
शुद्धीवर येताच विष्णूंनी आपले भयंकर चक्र उचलले.
मुमोच दानवेंद्रस्य दृढं वक्षसि केशवः २१.
केशवाने ते चक्र दानवाधिपतीच्या छातीवर जोरात फेकले.
व्यशीर्यताथ कायेऽस्य नीलोत्पलमिवाश्मनि २१.
ते चक्र त्याच्या अंगावर निळ्या कमळासारखे दगडावर आपटल्यासारखे तुटून गेले.
तस्मिञ्जयाशा शक्रस्य दानवेन्द्राय संयुगे २१.
त्या युद्धात इंद्राची विजयाची आशा दानवाधिपतीकडे वळली.
विशीर्यत विकीर्णार्चिः शतधा खण्डशो गतम् २१.
ते चक्र तुटून त्याची तेजस्विता शंभर तुकड्यांत विखुरली गेली.
ज्वलितज्वलनाभासमंकुशं प्रमुमोच ह २१.
त्याने धगधगत्या अग्नीसारखा अंकुश सोडला.
ततः शैलेन्द्रमुत्पाट्य पुष्पितद्रुमकंदरम् २१.
मग फुलांनी डवरलेल्या झाडांनी भरलेला डोंगर त्याने उपटून घेतला.
महीधरं तमायांतं सस्मितं दैत्यपुंगवः २१.
तो डोंगर जवळ येत असताना, दानवांचा मुख्य हसत तो डोंगर फेकून दिला.
ततस्तेनैव चाहत्य पातयामास चांतकम् २१.
त्याच डोंगराने त्याने अंतकाला मारून खाली पाडले.
दैत्येन्द्रमूर्ध्नि चिक्षेप भ्राम्य वेगेन दुर्जयम् २१.
त्याने तो डोंगर जोरात फिरवून दानवाधिपतीच्या डोक्यावर फेकला, जो सहन करणे कठीण होते.
कल्पांतलोकदहनो ज्वलनो रोषसंज्वलन् २१.
त्या वेळी, कल्पाच्या शेवटी जग जाळणारा, रागाने धगधगणारा अग्नी प्रकट झाला.
ततः शिरीषमालेव सास्य वक्षस्यराजत २१.
मग रेशमी शिरीष फुलासारखे ते त्याच्या तेजस्वी छातीवर विसावले.
द्युति भासितत्रैलोक्यं लोकपालोऽपि निर्ऋतिः २१.
निरृति हा लोकपालसुद्धा आपल्या तेजाने त्रैलोक्य उजळून निघाला.