ततः समस्तमुद्वृत्तं ततोदृस्यत तारकः २१.
तेव्हा तारक आपल्या पूर्ण सामर्थ्याने प्रकट झाला.
लोकावसाद मेकत्र लोकोद्धरणमेकतः २१.
एका बाजूला जगाचा विनाश होता, तर दुसऱ्या बाजूला त्यांचे रक्षण.
प्रशशंसुः सुराः पार्थ तदा तस्मिन्समागमे॥ २१.
त्या वेळी, पार्था, त्या सभेत देवांनी स्तुती केली.
अस्त्राणि तेजांसि धनानि योधा यशो बलं वीरपराक्रमाश्च २१.
शस्त्रे, तेज, धन, योद्धे, कीर्ती, बळ आणि शौर्य—
अथाभिमुखमायांतं देवा विनतर्पवभिः २१.
तेव्हा तो जवळ येत असताना, देवांनी त्याच्याकडे अजूनही न शमलेल्या रागाने पाहिले.
स तानचिंत्य दैत्येंद्रो देवबाणक्षतान्हृदि २१.
त्या वेळी दैत्यांचा राजा, देवांच्या बाणांनी हृदयात जखमी झालेल्या देवांना पाहून—
नारायणं च सप्तत्या नवत्या च हुताशनम् २१.
त्याने नारायणावर सत्तर बाण सोडले, आणि अग्नीवर नव्वद बाण मारले.
धनदं चैव सप्त्या वरुणं च तथाष्टभिः २१.
त्याने कुबेरावर सत्तर बाण घातले, आणि वरुणावर आठ बाण मारले.
विव्याध पुनरेकैकं दशभिर्मर्मभेदिभिः २१.
पुन्हा त्याने प्रत्येकावर दहा असे मर्मभेदी बाण सोडले.
गरुडं दशभिश्चैव महिषं नवभिस्तथा २१.
त्याने गरुडावर दहा बाण मारले, आणि महिषावरही नऊ बाण घातले.
चकार वर्मजालानि चिच्छेद च धनूंषि च २१.
त्याने कवचांची जाळी तयार केली आणि त्यांच्या धनुष्यांना कापून टाकले.
चापान्यन्यानि संगृह्य यावन्मुंचंति सायकान् २१.
तेव्हा त्यांनी दुसरी धनुष्ये उचलली आणि पुन्हा बाण सोडू लागले.
ताडयामास शक्रं स हृदि सोपि मुमोचह २१.
त्याने इंद्राला हृदयात बाण मारला, आणि इंद्रानेही बाण सोडला.
तार्क्ष्यविष्णू समाजघ्ने शराभ्यां तावमुह्यताम् २१.
त्याने गरुड आणि विष्णू यांना प्रत्येकी दोन बाण मारले, त्यामुळे ते गोंधळून गेले.
निर्ऋतेश्चाकरोत्कार्यं भीतबीतं विमोहयन् २१.
त्याने निरृतीवर अशी करामत केली की तो घाबरून गोंधळून गेला.
ततः प्राप्य हरिः संज्ञां प्रोत्साह्य च दिशां पतीन् २१.
मग हरिने शुद्धीवर येऊन दिशांचे रक्षकांना उत्साहित केले.
धूमकेतोर्ज्वलात्क्रुद्धस्तस्य च्छित्त्वा न्यपातयत् २१.
रागाने त्याने धूमकेतूचा प्रज्वलित ध्वज कापून खाली पाडला.
धनेशश्च धनुः क्रुद्धो बिभेदबहुधा शरैः २१.
कुबेराने रागाने त्याचे धनुष्य बाणांनी अनेक तुकड्यांत फोडले.
निर्ऋतिस्तिलशो वर्ण चक्रे बाणैस्ततो रणे २१.
रणांगणात निरृतीने बाणांनी त्याचा रंग तीळासारखा करून टाकला.
लिहंतः सृक्किणीं देवा वासुदेवादयस्तदा २१.
त्या वेळी वासुदेव आणि इतर देवांनी रक्तासाठी ओठ चाटले.
मुमोच मुद्गरं भीमं सहस्राक्षाय संगरे २१.
त्याने युद्धात इंद्रावर भयंकर गदा फेकली.
रथादाप्लुत्य धरणीमगमत्पाकशासनः २१.
इंद्राने रथातून उडी मारून पृथ्वीवर पाऊल ठेवले.
स रथं चूर्णयामास न ममार च मातलिः २१.
त्याने रथ चुरडून टाकला, पण मातली मरण पावला नाही.
स्कन्धे गरुत्मतः सोऽपि निषसाद विचेतनः २१.
मग तो बेशुद्ध होऊन गरुडाच्या खांद्यावर कोसळला.
यमं च पातयामास भूमौ दैत्यो मुखे हतम् २१.
दानवाने यमाला तोंड जखमी करून जमिनीवर पाडले.
वायुं पदा तदाक्षिप्य पातयामास भूतले २१.
त्याने पायाने वायूला मारून खाली पृथ्वीवर फेकले.
ततो देवनिकायानामेकैकं क्षणमात्रतः २१.
मग एका क्षणात त्याने देवांच्या प्रत्येक सैन्यावर हल्ला केला.
लब्धसंज्ञस्ततो विष्णुश्चक्रं जग्राह दुर्धरम् २१.
शुद्धीवर येताच विष्णूंनी आपले भयंकर चक्र उचलले.
मुमोच दानवेंद्रस्य दृढं वक्षसि केशवः २१.
केशवाने ते चक्र दानवाधिपतीच्या छातीवर जोरात फेकले.
व्यशीर्यताथ कायेऽस्य नीलोत्पलमिवाश्मनि २१.
ते चक्र त्याच्या अंगावर निळ्या कमळासारखे दगडावर आपटल्यासारखे तुटून गेले.