ववर्ष दानवो रोषादवध्यानक्षयानपि २१.
त्या दानवाने रागाने, ज्या अस्त्रांना मारता येत नाही किंवा संपत नाहीत, तीही अस्त्रं पाऊसासारखी सोडली.
बाहुभिर्धरणी पूर्णा शिरोभिश्च सकुंडलैः २१.
पृथ्वी हातांनी आणि कुंडलांनी सजलेली डोकी यांनी भरून गेली.
भग्नेषा दंडचक्राक्षै रथैभिः सह २१.
तुटलेल्या दांडे आणि चाक असलेली रथं तिथे विखुरलेली पडली होती.
रुधिरौघह्रदावर्ता गजदेहशिलोच्चया २१.
रक्ताच्या लाटा तलावासारख्या झाल्या आणि हत्तींचे मृतदेह डोंगरासारखे रचले गेले.
श्रृगालगृध्रध्वांक्षाणां परमानंदकारिणी २१.
हे दृश्य कोल्हे, गिधाडं आणि कावळ्यांना फार आनंद देणारं होतं.
असंभ्रमाभिर्भार्याभिः सह नृत्यद्भिरुद्धता २१.
निर्भय बायका आणि त्या नाचणाऱ्या, उन्मत्त अशा सगळ्यांनी मिळून आनंद साजरा केला.
पिशाचो यत्र चाश्वानां खुरानेकत्र चाकरोत् २१.
तेथे एका पिशाच्याने घोड्यांची खुरं एकत्र गोळा केली.
प्रसादयंति बहुधा महाकर्णार्थकोविदाः २१.
ते अनेकांना प्रसन्न करत होते, मोठ्या कानांच्या लोकांना खूश करण्यात ते कुशल होते.
आकल्पमेवं योद्धव्यमस्माकं तृप्तिहेतवे २१.
आपण आपली तृप्ती होईपर्यंत असंच लढायचं.
म्रियते यदि संग्रामे धातुर्दद्भोऽपयाचितम् २१.
जो युद्धात मरण पावतो, त्याला धातुपतीकडून मागितलेलं फळ मिळतं.
एतेन पयसा विद्मो दुर्जनः सुजनो यथा २१.
या दुधामुळे आपल्याला वाईट आणि चांगल्या माणसातला फरक कळतो.
पितॄन्देवांस्तर्पयंति शोणितैश्चामिषैः शुभैः २१.
ते आपल्या पितरांना आणि देवांना रक्ताने आणि शुद्ध मांसाच्या नैवेद्याने तृप्त करतात.
देहिदेहीति वाशांतो धनिनः कृपणा यथा २१.
'दे, दे' अशी हाक मारतात—जणू श्रीमंतांमध्ये कंजूष माणसेच.
सरोषमोष्ठौ निर्भुज्य पश्यंत्येवात्यसूयया २१.
रागाने ओठ घट्ट दाबून, ती लोक अतिशय मत्सराने पाहतात.
सर्वभक्षमभीप्संतस्तृप्ताः परधनं यथा २१.
सगळं मिळवायचं अशी इच्छा ठेवून, ते दुसऱ्याच्या संपत्तीप्रमाणे तृप्त होतात.
सुप्रभातं सुनक्षत्रं पूर्वमासीद्धृथैव तत् २१.
ती सकाळ उजळ आणि शुभ होती; पूर्वीही अशीच असायची.
अदृश्यः समरे जंभो देवाञ्ठस्त्रैरचूर्णयत् २१.
समरभूमीत अदृश्य राहून, जंभाने देवांना आपल्या अस्त्रांनी चूर केले.
यमोऽथ निर्ऋतिश्चापि दिव्यास्त्राणि महाबलाः २१.
मग यम आणि निरृति, मोठ्या शक्तिशाली आणि दिव्य अस्त्रांनी सज्ज,
व्यर्थतां जग्मुरस्त्राणि देवानां दानवं प्रति २१.
देवतांची अस्त्रे त्या दैत्यावर व्यर्थ ठरली.
गतिं न विविदुश्चापि श्रांता दैत्याश्च देवताः २१.
दमून गेलेले दैत्य आणि देव, कुठे जावं हेच समजू शकले नाहीत.
परस्परं व्यलीयंत हाहाकिंभाविवादिनः २१.
ते एकमेकांत मिसळले आणि गोंधळात ओरडत, भांडत राहिले.
अघोरमंत्रं स्मर देवराज अस्त्रं हि यत्पाशुपतप्रभावम् २१.
देवराज, पाशुपत अस्त्रासाठी तो भयंकर मंत्र आठव.
एवं स शक्रो हरिबोधितस्तदा प्रणम्य देवं वृषकेतुमीश्वरम् २१.
त्यावेळी हरिने सांगितल्यावर, इंद्राने वृषकेतू या ईश्वराला वंदन केले.
धनुष्यजय्ये विनियोज्य बुद्धिमान्न्ययोजयत्तत्र अघोरमंत्रम्॥ २१.
विजयासाठी धनुष्यावर मन एकाग्र करून, त्याने तिथे तो भयंकर मंत्र लावला.
ततो वधायाशु मुमोच तस्य वा आकृष्य कर्णांतमकुंठदीधितिम् २१.
मग त्याने ते अस्त्र कानापर्यंत ओढून, त्याची तेजस्विता कमी न होता, वेगाने सोडले.
प्रवेपमानेन मुखेन युज्यताचलेन गात्रेण च संभ्रमाकुलः २१.
त्याचा चेहरा थरथरत होता, शरीरही स्थिर नव्हतं; तो घाबरून गोंधळून गेला होता.
पुरंदरस्येष्वसनप्रमुक्तो मध्यार्कविंवं वपुषा विडंबयन्॥ २१.
पुरंदराच्या सेवकांमध्ये जो सर्वश्रेष्ठ होता, तो आपल्या तेजाने मध्यान्हाच्या सूर्यालाही लाजवेल असा झळकत होता.
किरीटकूटस्फुरकांतिसंकुलं सुगंधिनानाकुसुमाधिवासितम् २१.
त्याच्या मुकुटातून प्रखर तेज झळकत होते आणि तो अनेक सुगंधी फुलांनी सुशोभित झाला होता.
तस्मिन्निंद्रहते जंभे प्रशशंसुः सुरा बहु २१.
इंद्राने जंभास ठार मारल्यावर देवांनी त्याचे मोठ्या कौतुकाने स्तुती केली.
ततो जंभं हतं दृष्ट्वा दानवेन्द्राः पराङ्मुखाः २१.
जंभा मारला गेल्याचे पाहून दैत्यांचे प्रमुख मागे वळले.