सुरसेनाऽभवद्भीमं पातालोत्तालतालुकम् २१.
सुरसेन प्रदेश अगदी भयंकर झाला, जणू काही पाताळाच्या खोल तळासारखा.
शक्रो दीनत्वमापन्नः श्रांतवाहनवाहनः २१.
इंद्र खूपच निराश झाला, त्याचा वाहनही थकून गेले होते.
किमनंतरमेवास्ति कर्तव्यं नो विशेषतः २१.
आता पुढे काय करावं, असं काही विशेष उरलं नाही.
ततो हरिरुवाचेदं वज्रायुधमुदारधीः २१.
मग उदार मनाचा हरि वज्रधारी इंद्राला म्हणाला.
मा गच्छ मोहं मा गच्छ क्षिप्रमस्त्रं स्मर प्रभो २१.
मोहात जाऊ नकोस, खचू नकोस, लवकर तुझं अस्त्र आठव, प्रभो.
एतस्मिन्नंतरे दैत्यो विवृतास्योऽग्रसत्क्षणात् २१.
तेव्हाच त्या असुराने मोठं तोंड उघडून क्षणात पुढे झेप घेतली.
ततो नारायणास्त्रं च निपपातास्य वक्षसि २१.
मग नारायणास्त्र त्याच्या छातीवर कोसळलं.
ततः स्वतेजसा रूपं तस्य दैत्यस्य नाशितंम् २१.
त्या अस्त्राच्या तेजानं त्या दैत्याचं रूप नष्ट झालं.
गगनस्थः स दैत्येन्द्रः शस्त्राशनिमतींद्रियः २१.
तो दैत्यांचा राजा आकाशात उभा होता, त्याच्याकडे शस्त्र, वज्र आणि प्रचंड शक्ती होती.
तथा परश्वधांश्चक्रवज्रबाणान्समुद्गरान् २१.
त्याचप्रमाणे कुऱ्हाडी, चक्र, वज्र, बाण आणि गदा यांचाही वर्षाव झाला.
ववर्ष दानवो रोषादवध्यानक्षयानपि २१.
त्या दानवाने रागाने, ज्या अस्त्रांना मारता येत नाही किंवा संपत नाहीत, तीही अस्त्रं पाऊसासारखी सोडली.
बाहुभिर्धरणी पूर्णा शिरोभिश्च सकुंडलैः २१.
पृथ्वी हातांनी आणि कुंडलांनी सजलेली डोकी यांनी भरून गेली.
भग्नेषा दंडचक्राक्षै रथैभिः सह २१.
तुटलेल्या दांडे आणि चाक असलेली रथं तिथे विखुरलेली पडली होती.
रुधिरौघह्रदावर्ता गजदेहशिलोच्चया २१.
रक्ताच्या लाटा तलावासारख्या झाल्या आणि हत्तींचे मृतदेह डोंगरासारखे रचले गेले.
श्रृगालगृध्रध्वांक्षाणां परमानंदकारिणी २१.
हे दृश्य कोल्हे, गिधाडं आणि कावळ्यांना फार आनंद देणारं होतं.
असंभ्रमाभिर्भार्याभिः सह नृत्यद्भिरुद्धता २१.
निर्भय बायका आणि त्या नाचणाऱ्या, उन्मत्त अशा सगळ्यांनी मिळून आनंद साजरा केला.
पिशाचो यत्र चाश्वानां खुरानेकत्र चाकरोत् २१.
तेथे एका पिशाच्याने घोड्यांची खुरं एकत्र गोळा केली.
प्रसादयंति बहुधा महाकर्णार्थकोविदाः २१.
ते अनेकांना प्रसन्न करत होते, मोठ्या कानांच्या लोकांना खूश करण्यात ते कुशल होते.
आकल्पमेवं योद्धव्यमस्माकं तृप्तिहेतवे २१.
आपण आपली तृप्ती होईपर्यंत असंच लढायचं.
म्रियते यदि संग्रामे धातुर्दद्भोऽपयाचितम् २१.
जो युद्धात मरण पावतो, त्याला धातुपतीकडून मागितलेलं फळ मिळतं.
एतेन पयसा विद्मो दुर्जनः सुजनो यथा २१.
या दुधामुळे आपल्याला वाईट आणि चांगल्या माणसातला फरक कळतो.
पितॄन्देवांस्तर्पयंति शोणितैश्चामिषैः शुभैः २१.
ते आपल्या पितरांना आणि देवांना रक्ताने आणि शुद्ध मांसाच्या नैवेद्याने तृप्त करतात.
देहिदेहीति वाशांतो धनिनः कृपणा यथा २१.
'दे, दे' अशी हाक मारतात—जणू श्रीमंतांमध्ये कंजूष माणसेच.
सरोषमोष्ठौ निर्भुज्य पश्यंत्येवात्यसूयया २१.
रागाने ओठ घट्ट दाबून, ती लोक अतिशय मत्सराने पाहतात.
सर्वभक्षमभीप्संतस्तृप्ताः परधनं यथा २१.
सगळं मिळवायचं अशी इच्छा ठेवून, ते दुसऱ्याच्या संपत्तीप्रमाणे तृप्त होतात.
सुप्रभातं सुनक्षत्रं पूर्वमासीद्धृथैव तत् २१.
ती सकाळ उजळ आणि शुभ होती; पूर्वीही अशीच असायची.
अदृश्यः समरे जंभो देवाञ्ठस्त्रैरचूर्णयत् २१.
समरभूमीत अदृश्य राहून, जंभाने देवांना आपल्या अस्त्रांनी चूर केले.
यमोऽथ निर्ऋतिश्चापि दिव्यास्त्राणि महाबलाः २१.
मग यम आणि निरृति, मोठ्या शक्तिशाली आणि दिव्य अस्त्रांनी सज्ज,
व्यर्थतां जग्मुरस्त्राणि देवानां दानवं प्रति २१.
देवतांची अस्त्रे त्या दैत्यावर व्यर्थ ठरली.
गतिं न विविदुश्चापि श्रांता दैत्याश्च देवताः २१.
दमून गेलेले दैत्य आणि देव, कुठे जावं हेच समजू शकले नाहीत.