ताभ्यां चातिप्रहाराभ्यामुभौ गरुडकेशवौ २०.
त्या दोन जोरदार प्रहारांनी, गरुड आणि केशव—
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा जगर्जुर्दैत्यसत्तमाः २०.
ते अद्भुत आणि मोठे कृत्य पाहून, श्रेष्ठ दैत्यांनी आनंदाने गजर केला.
सिंहनादैस्तलोन्नाहैर्धनुर्नादैश्च बाणजैः २०.
सिंहनाद, ताडलेले हात, धनुष्यांचा आवाज आणि बाणांची गडगड—
शंखांश्च पूरयामासुश्चिक्षिपुर्देवता भृशम्॥ २०.
त्यांनी शंख फुंकले आणि देवतांनी मोठा आनंद व्यक्त केला.
संज्ञामवाप्याथ महारणे हरिः सवैनतेयः परिरभ्य जंभम् २०.
मग त्या महान युद्धात संकेत करून, हरीने विनतेचा पुत्रासह जंभाला मिठी मारली.
तमालोक्य पलायंतं विध्वस्तध्वजकार्मुकम् २१.
त्याला पळताना, त्याचा ध्वज आणि धनुष्य तुटलेले पाहून—
अथायान्निकटं विष्णोः सुरेशस्त्वरयान्वितः २१.
मग देवांचा स्वामी, घाईने, विष्णूच्या जवळ गेला.
किमेभिः क्रीडसे देव दानवैर्दुष्टमानसैः २१.
देवा, या दुष्ट मनाच्या दानवांशी तू खेळ का करतोस?
शक्तेनोपेक्षितो नीचो मन्यते बलमात्मनः २१.
शक्तिशाली माणूस दुर्लक्ष करतो तेव्हा, नीच माणूस स्वतःला बलवान समजतो.
अथाग्रेसरसंपत्त्या रथिनो जयमाययुः २१.
मग पुढे जाऊन, रथावरचे वीर विजय मिळवू लागले.
हिरण्यकशिपुर्दैत्यो वीर्यशाली मदोद्धतः २१.
हिरण्यकशिपू हा दैत्य, पराक्रमी आणि गर्विष्ठ—
पूर्वं प्रतिबला दैत्या मधुकैटभसन्निभाः २१.
पूर्वी हे दैत्य, सामर्थ्याने मदु आणि कैटभासारखे होते.
युगेयुगे च दैत्यानां त्वत्तो नाशोऽभवद्धरे २१.
हरे, प्रत्येक युगात तुझ्यामुळे दैत्यांचा नाश झाला आहे.
एवं संनोदितो विष्णुर्व्यवर्धत महाभुजः २१.
अशा प्रकारे प्रोत्साहन मिळाल्यावर, महाबाहू विष्णूची शक्ती वाढली.
अथोवाच सहस्राक्षं केशवः प्रहसन्निव २१.
नंतर केशवाने, जणू काही हसतच, सहस्राक्षाला असे सांगितले.
त्रैलोक्यदानवान्सर्वान्दग्धुं शक्तः क्षणादहम् २१.
मी क्षणात त्रैलोक्यातील सर्व दानवांना भस्म करू शकतो.
महिषश्चैव शुंभश्च उभौ वध्यौ च योषिता तस्मात्त्वं दिव्यवीर्येण जहि जंभं मदोत्कटम्॥ २१.
महीष आणि शुंभ या दोघांनाही स्त्रीने मारले होते; म्हणून, तुझ्या दिव्य सामर्थ्याने, गर्विष्ठ जंभाचा वध कर.
अवध्यः सर्वभूतानां त्वामृते स तु दानवः॥ २१.
तो दानव तुझ्याशिवाय इतर सर्व प्राण्यांना अवध्य आहे.
मया गुप्तो रणे जंभो जगत्कंटकमुद्धर २१.
युद्धात मी तुझी रक्षा करीन, तू जगाला त्रास देणाऱ्या जंभाचा नाश कर.
समादिशत्सुराध्यक्षान्सैन्यस्य रचनां प्रति २१.
त्याने देवांच्या सेनापतींना सैन्याची मांडणी कशी करावी हे सांगितले.
यत्सारं सर्वलोकस्य वीर्यस्य तपसोऽपि च २१.
सर्व लोकांचे, वीर्याचे आणि तपाचे सार,
व्यालीढांगा महादेवा बलिनो नीलकंधराः २१.
महादेव, ज्यांचे अंग सर्पांनी वेढलेले, बलवान आणि निळ्या गळ्याचे,
पिंगोत्तुंगजटाजूटाः सिंहचर्मावसायिनः २१.
किरकटलेली, उंच जटा असलेले, सिंहाच्या कातड्यात वावरणारे,
कपालीशादयो रुद्रा विद्रावितमहाऽसुराः २१.
कपालिशासह रुद्र, ज्यांनी मोठ्या असुरांना पळवून लावले होते,
अजकः शासनः शास्ता शंभुश्चंद्रो भवस्तथा २१.
अजक, शासन, शास्ता, शंभू, चंद्र आणि भव,
अपालयंत त्रिदशान्विगर्जंत इवांबुदाः २१.
ते सर्व देवांची रक्षा करत होते, जणू काही मेघ गर्जत आहेत असे वाटत होते.
प्रचंचलमहाहेमघंटासंहतिमंडिते २१.
मोठ्या, घणघणणाऱ्या सोन्याच्या घंटांच्या गटांनी सजलेले,
महामदजलस्रावे कामरूपे शतक्रतुः तस्यारक्षत्पदं सव्यं मारुतोऽमितविक्रमः॥ २१.
इंद्र, इच्छेनुसार रूप धारण करणारा, मदाच्या धारांनी ओथंबलेला, त्याच्या डाव्या बाजूची रक्षा अमाप सामर्थ्याच्या मारुताने केली.
जुगोपापरमग्निश्च ज्वालापूरितदिङ्मुखः २१.
सर्व दिशांना ज्वाळांनी व्यापणारा अग्नी दुसऱ्या बाजूची रक्षा करत होता.
आदित्या वसवो विश्वे मरुतश्चाश्विनावपि २१.
आदित्य, वसु, विश्वेदेव, मरुत आणि अश्विनीही तिथे होते.