इति ब्रवन्रणे दैत्यं मथनं प्रति सोऽगमत् २०.
असे रणांगणात बोलून, तो मथन नावाच्या दैत्याकडे गेला.
जघान भिंडिपालेन शितधारेण वक्षसि २०.
त्याने तीक्ष्ण असलेल्या गदेद्वारे मथनाच्या छातीवर प्रहार केला.
जघान पंचभिर्बाणैर्गिरींद्रस्यापि भेदकैः २०.
त्याने पर्वतराजालाही भेदू शकणाऱ्या पाच बाणांनी पाच जणांना ठार केले.
विचेतनो मुहूर्तात्स संस्तभ्य मथनः पुनः २०.
मथन काही क्षण बेशुद्ध पडला, पण पुन्हा सावरला.
विष्णुस्तेन प्रहारेण किंचिदाघूर्णितोऽभवत् २०.
त्या प्रहारामुळे विष्णू थोडा डळमळला.
तया संताडयामास मथनं हृदये दृढम् २०.
त्याच्याच जोरावर त्याने मथनाच्या हृदयावर जोरदार प्रहार केला.
तस्मिन्निपतिते भूमौ मथने मथिते भृशम् २०.
ते खाली पडल्यावर, त्या हालचालीमुळे घुसळण फारच जोरात झाली.
ततस्तेषु विषण्णेषु दानवेष्वतिमानिषु २०.
तेव्हा त्या गर्विष्ठ दानवांचा उत्साह कमी झाला.
प्रत्युद्ययौ हरिं रौद्रः स्वबाहुबलमाश्रितः २०.
मग एक भयंकर योद्धा, स्वतःच्या बाहूंच्या बळावर, हरिच्या विरोधात पुढे गेला.
शक्त्या च गरुडं वीरो हृदयेऽभ्यहनद्दृढम् २०.
त्या वीराने आपली शक्ती घेऊन गरुडाच्या हृदयावर जोरात प्रहार केला.
ग्रस्तुमैच्छद्रणे दैत्यः सगरुत्मंतमच्युतम् २०.
त्या दैत्याने युद्धात गरुड आणि अच्युतासह सर्वांना गिळून टाकायचा प्रयत्न केला.
वदनं पूरयामास दिव्यैस्त्रैर्महाबलः २०.
त्या बलाढ्याने आपल्या तोंडात तीन दिव्य पुरुष भरले.
परिवर्तितकायार्धः पपाताथ ममार च २०.
अर्धे शरीर वळवून तो खाली पडला आणि तिथेच मरण पावला.
महिषं प्राह मत्तस्त्वं वधं नार्हसि दानव २०.
त्याने म्हशीला म्हटले, 'तू मद्यधुंद आहेस; दानवा, तुला मृत्यूची शिक्षा मिळायला नको.'
उत्तिष्ठ गच्छ मन्मुक्तो द्रुतमस्मान्महारणात् २०.
‘उठ, जा, मी तुला मुक्त केले आहे; या मोठ्या युद्धातून लवकर निघून जा.’
तस्मिन्पराङ्मुखे दैत्ये महिषे शुंभदानवः २०.
त्या दैत्याने पाठ फिरवली, तेव्हा शुंभ नावाचा दानव त्या म्हशीकडे गेला.
निर्मध्य पाणिना पाणिं धनुरादाय भैरवम् २०.
त्याने हातात हात दाबून, भयंकर धनुष्य उचलले.
स चित्रयोधी दृढमुष्टिपातस्ततश्व विष्णुं च दैत्यः २०.
तो कुशल योद्धा, मजबूत मुठीने, नंतर दैत्याने विष्णूवर प्रहार केला.
विष्णुश्च दैत्येंद्रशरार्दितो भृशं भुशुंडिमादाय कृतांततुल्याम् २०.
दैत्यराजाच्या बाणांनी फार त्रस्त झाल्यावर, विष्णूने प्रलयासारखी गदा उचलली.
ततस्त्रिभिः शंभुभुजं द्विषष्ट्या सूतस्य शीर्षं दशक्षिश्च केतुम् २०.
मग त्याने तीन बाण शंभूच्या हातावर, बासष्ट बाण सारथ्याच्या डोक्यावर, आणि दहा बाण ध्वजावर सोडले.
स तैश्च विद्धो व्यथितो बभूव दैत्येश्वरो विस्रुतशोणिताक्तः २०.
त्या बाणांनी विद्ध होऊन, दैत्यांचा राजा व्याकुळ झाला, त्याची कीर्ती रक्ताने माखली गेली.
योषित्सुवध्योऽसि रणं विभुंच शुंभाऽशुभ स्वल्पतरैरहोभिः २०.
‘तुला स्त्रीने मारायला योग्य आहे; शुंभ हा पराक्रमी काही दिवसांत युद्धात तुला संपवेल.’
जम्भोऽथ तद्विष्णुमुखान्निशम्य जगर्ज चोच्चैः कृतसिंहनादः २०.
मग जांभाने विष्णूच्या तोंडून ते शब्द ऐकून सिंहासारखा मोठ्याने गर्जना केली.
किमेभिस्ते जलावास दैत्यैर्हीनपराक्रमैः २०.
‘या पाण्यात राहणाऱ्या, पराक्रम नसलेल्या दानवांचा काय उपयोग?’
यत्ते पूर्वं हता दैत्या हिरण्याक्षमुखाः किल २०.
हे विष्णू, पूर्वी तू ज्यांना मारलेस, ते हिरण्याक्ष वगैरे दैत्य—
पश्य तालप्रती काशौ भुजावेतौ हरे मम २०.
पहा, माझे हे दोन्ही हात ताडाच्या झाडासारखे भक्कम आहेत, हरे.
इत्युक्तः केशवस्तेन सृक्किणी संलिहन्रुषा २०.
त्याने असे म्हटल्यावर, केशवाने रागाने आपले ओठ चाटले.
ततस्तस्याप्यनुपदं कालायसमयं दृढम् २०.
मग त्याच्या मागे मागे जात, त्याने मजबूत लोखंडी गदा उचलली.
तदायुधद्वयं दृष्ट्वा जंभो न्यस्य रथे धनुः २०.
ती दोन शस्त्रे पाहून, जंभाने रथावर आपले धनुष्य बाजूला ठेवले.
द्वितीयं मुद्गरं चानु गृहीत्वा विनदन्रणे २०.
दुसरी गदा हातात घेऊन, रणांगणात मोठ्याने गर्जना केली.