गरुडं जगृहुः केचित्पादयोः शतशोऽसुराः २०.
शेकडो असुरांनी गरुडाच्या पायांना घट्ट पकडले.
केशवस्यापि धनुषि भुजयोः शीर्ष एव च २०.
काहींनी केशवाच्या धनुष्याला, हातांना आणि डोक्यालाही धरले.
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा सिद्धचारणवार्तिकाः २०.
ते अद्भुत आणि मोठे दृश्य पाहून सिद्ध, चारण आणि वार्तिक आश्चर्यचकित झाले.
ततो हरिर्विनिर्धूय पातयामास तान्भुवि २०.
मग हरिने त्यांना झटकून खाली पाडले.
विकोशं च ततः नंदकं खड्गमुत्तमम् २०.
त्यानंतर त्याने उत्तम असा नंदक नावाचा तलवार बाहेर काढला.
ततो मुहूर्तमात्रेण पद्मानि दश केशवः २०.
मग केशवाने अगदी क्षणात दहा कमळे प्रकट केली.
ततो निमिप्रभृतयो विनद्यासुरसत्तमाः २०.
त्यावेळी निमी आणि इतर श्रेष्ठ असुर मोठ्याने गर्जना करू लागले.
गरुत्मांश्चाभ्ययात्तूर्णमारुरोह च तं हरिः २०.
गरुड झपाट्याने आला आणि हरिने त्याच्यावर बसले.
अश्रांतो यदि तार्क्ष्यासि मथनं प्रति तद्व्रज २०.
तार्क्ष्य, जर तुला थकवा वाटत नसेल तर, त्या मंथनाकडे पुढे जा.
न मे श्रमोऽस्ति लोकेश किंचित्संस्मरतश्च मे २०.
हे लोकांचे स्वामी, मला काहीही थकवा वाटत नाही, कारण मी तुझा आठवण काढतो.
इति ब्रवन्रणे दैत्यं मथनं प्रति सोऽगमत् २०.
असे रणांगणात बोलून, तो मथन नावाच्या दैत्याकडे गेला.
जघान भिंडिपालेन शितधारेण वक्षसि २०.
त्याने तीक्ष्ण असलेल्या गदेद्वारे मथनाच्या छातीवर प्रहार केला.
जघान पंचभिर्बाणैर्गिरींद्रस्यापि भेदकैः २०.
त्याने पर्वतराजालाही भेदू शकणाऱ्या पाच बाणांनी पाच जणांना ठार केले.
विचेतनो मुहूर्तात्स संस्तभ्य मथनः पुनः २०.
मथन काही क्षण बेशुद्ध पडला, पण पुन्हा सावरला.
विष्णुस्तेन प्रहारेण किंचिदाघूर्णितोऽभवत् २०.
त्या प्रहारामुळे विष्णू थोडा डळमळला.
तया संताडयामास मथनं हृदये दृढम् २०.
त्याच्याच जोरावर त्याने मथनाच्या हृदयावर जोरदार प्रहार केला.
तस्मिन्निपतिते भूमौ मथने मथिते भृशम् २०.
ते खाली पडल्यावर, त्या हालचालीमुळे घुसळण फारच जोरात झाली.
ततस्तेषु विषण्णेषु दानवेष्वतिमानिषु २०.
तेव्हा त्या गर्विष्ठ दानवांचा उत्साह कमी झाला.
प्रत्युद्ययौ हरिं रौद्रः स्वबाहुबलमाश्रितः २०.
मग एक भयंकर योद्धा, स्वतःच्या बाहूंच्या बळावर, हरिच्या विरोधात पुढे गेला.
शक्त्या च गरुडं वीरो हृदयेऽभ्यहनद्दृढम् २०.
त्या वीराने आपली शक्ती घेऊन गरुडाच्या हृदयावर जोरात प्रहार केला.
ग्रस्तुमैच्छद्रणे दैत्यः सगरुत्मंतमच्युतम् २०.
त्या दैत्याने युद्धात गरुड आणि अच्युतासह सर्वांना गिळून टाकायचा प्रयत्न केला.
वदनं पूरयामास दिव्यैस्त्रैर्महाबलः २०.
त्या बलाढ्याने आपल्या तोंडात तीन दिव्य पुरुष भरले.
परिवर्तितकायार्धः पपाताथ ममार च २०.
अर्धे शरीर वळवून तो खाली पडला आणि तिथेच मरण पावला.
महिषं प्राह मत्तस्त्वं वधं नार्हसि दानव २०.
त्याने म्हशीला म्हटले, 'तू मद्यधुंद आहेस; दानवा, तुला मृत्यूची शिक्षा मिळायला नको.'
उत्तिष्ठ गच्छ मन्मुक्तो द्रुतमस्मान्महारणात् २०.
‘उठ, जा, मी तुला मुक्त केले आहे; या मोठ्या युद्धातून लवकर निघून जा.’
तस्मिन्पराङ्मुखे दैत्ये महिषे शुंभदानवः २०.
त्या दैत्याने पाठ फिरवली, तेव्हा शुंभ नावाचा दानव त्या म्हशीकडे गेला.
निर्मध्य पाणिना पाणिं धनुरादाय भैरवम् २०.
त्याने हातात हात दाबून, भयंकर धनुष्य उचलले.
स चित्रयोधी दृढमुष्टिपातस्ततश्व विष्णुं च दैत्यः २०.
तो कुशल योद्धा, मजबूत मुठीने, नंतर दैत्याने विष्णूवर प्रहार केला.
विष्णुश्च दैत्येंद्रशरार्दितो भृशं भुशुंडिमादाय कृतांततुल्याम् २०.
दैत्यराजाच्या बाणांनी फार त्रस्त झाल्यावर, विष्णूने प्रलयासारखी गदा उचलली.
ततस्त्रिभिः शंभुभुजं द्विषष्ट्या सूतस्य शीर्षं दशक्षिश्च केतुम् २०.
मग त्याने तीन बाण शंभूच्या हातावर, बासष्ट बाण सारथ्याच्या डोक्यावर, आणि दहा बाण ध्वजावर सोडले.