स तमुद्ग्राह्य वेगेन दानवाय मुमोच वै १९.
त्याने ते वेगाने उचलून दानवावर फेकले.
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धो दर्शयन्पाणिलाघवम् १९.
रागाने त्याने ते अगदी बारीक तुकडे केले आणि आपल्या हाताची चपळता दाखवली.
तेन दैत्यस्य हृदयं ताडयामास वेगतः १९.
त्याने त्या वेगाने दैत्याच्या हृदयावर घाव घातला.
शक्तिं जग्राह तीक्ष्णाग्रां हेमघंटाट्टहासिनीम् १९.
त्याने धारदार टोकाची, सोन्याच्या घंटांनी आणि भयंकर पातीने सजलेली शूल उचलली.
भिन्नं शक्त्या भुजं तस्य स्रुतशोणितमाबभौ १९.
त्याच्या भुजेला शक्तीने फोडले आणि रक्त धावू लागले.
ततो विष्णुः प्रकुपितो जग्राह विपुलं धनुः १९.
मग रागावलेल्या विष्णूंनी आपले मोठे धनुष्य उचलले.
दैत्यस्य हृदयं षड्भिर्विव्याध च शरैस्त्रिभिः १९.
त्यांनी सहा बाणांनी दैत्याचे हृदय भेदले आणि आणखी तीन बाण मारले.
द्वाभ्यां धनुर्ज्याधनुषी भुजं चैकेन पत्रिणा १९.
दोन बाणांनी त्यांनी धनुष्याची दोरी आणि धनुष्यावर वार केला, आणि एक पंख असलेल्या बाणाने त्याचा हात भेदला.
स्रुतरक्तारुणः प्रांशुः पीडाचलितमानसः १९.
तो उंच, वाहणाऱ्या रक्ताने लाल झालेला आणि वेदनेने मन अस्वस्थ झालेला होता.
ततः कंपितमालक्ष्य गदां जग्राह केशवः १९.
मग केशवाने त्याला थरथरताना पाहून गदा उचलली.
सा पपात शिरस्युग्रा सहसा कालनेमिनः १९.
ती भयंकर गदा अचानक कालनेमिच्या डोक्यावर कोसळली.
स्रुतरक्तौघरंध्रश्च स्रुतधातुरिवाचलः १९.
त्याच्या जखमांतून रक्ताच्या धारा वाहू लागल्या, जणू पर्वतातून धातू वाहतो.
पतितस्य रथोपस्थे दानवस्याच्युतोऽरिहा १९.
तो दानव रथाच्या तळात पडताच अच्युत, शत्रूंचा संहार करणारा—
गच्छासुर विमुक्तोऽसि सांप्रतं जीव निर्वृतः १९.
म्हणाले: 'जा, असुरा, आता तू मुक्त झालास. शांततेत जीवन जग.'
एवं वचस्तस्य निशम्य विष्णोः सर्वेश्वरस्याथ रथं निमेषात् १९.
सर्वांच्या स्वामी असलेल्या विष्णूंची ही वचने ऐकून, तो क्षणात रथ सोडून गेला.
तं दृष्ट्वा दानवाः सर्वे क्रुद्धाः स्वैःस्वैर्बलैर्वृताः २०.
हे पाहून सर्व दानव रागावले आणि आपापल्या सैन्यासह एकत्र जमले.
पर्वताभे गजे भीमे मदस्राविणि दुर्दमे २०.
पर्वतासारख्या, भीषण, मदाने भरलेल्या आणि आवरता न येणाऱ्या हत्तीवर,
स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते २०.
सोन्याने सजवलेल्या, झाडांनी भरलेल्या आणि जंगली आगीत वेढलेल्या अरण्यात,
तस्यासन्दानवा रौद्रा गजस्य परिरक्षिणः २०.
त्या हत्तीचे रक्षण करणारे भयंकर दानव आजूबाजूला उभे होते.
अश्वमारुह्य शैलाभं हरिमाद्रवत् २०.
घोड्यावर बसून, ते पर्वतासारख्या हरिवर धावले.
शुम्भो मेषं समारुह्याव्रजद्द्वादशयोजनम् २०.
शुंभाने मेंढ्यावर बसून बारा योजन पुढे गेला.
आजग्मुः समरे क्रुद्धा विष्णुमक्लिष्टकारिणम् २०.
रागावून, ते सर्व युद्धात कष्ट न घेणाऱ्या कर्मयोगी विष्णूवर चालून गेले.
शुम्भः शूलेन तीक्ष्णेन प्रासेन ग्रसनस्तथा २०.
शुंभाने तीक्ष्ण भाला आणि भाला हातात घेऊन जोरदार हल्ला केला.
जघ्नुर्नारायणं शेषा विशिखैर्मर्मभेदिभिः २०.
इतरांनी नारायणावर मर्मभेदी बाणांनी वार केले.
उपदेशा गुरोर्यद्वत्सच्छिष्यं बहुधेरिताः २०.
जसे शिष्य गुरुजींकडून अनेक उपदेश घेतात,
ममर्द दैत्यसेनां तद्धर्ममर्थवचो यथा २०.
तसंच त्याने धर्म आणि योग्य हेतूच्या वचनाप्रमाणे दैत्यांची सेना चिरडून टाकली.
मथनं दशभिश्चैव शुम्भं पंचभिरेव च २०.
दहा जणांनी मथनावर, आणि पाच जणांनी शुंभावर हल्ला केला.
जंभं द्वादशभिस्तीक्ष्णैः सर्वांश्चैकैक शोऽष्टभिः २०.
बारा जणांनी तीक्ष्ण शस्त्रांनी जम्भावर हल्ला केला, आणि इतर प्रत्येकावर आठ जणांनी वार केले.
चक्रुर्गाढतरं यत्नमावृण्वाना हरिं शरैः २०.
त्यांनी अधिक जोर लावून हरिला बाणांनी झाकून टाकले.
हस्ताच्चापं च संरंभाच्चिच्छेद महिषासुरः २०.
महिषासुराने रागाने त्याच्या हातातील धनुष्य तोडून टाकले.