तत्र स्थितं चतुर्बाहुं हरिं चानुपमद्युतिम् १९.
तेथे चार हात असलेले, अतुलनीय तेज असलेले हरि उभे होते.
अयं स देवः सर्वेषां शरणं केशवोऽरिहा १९.
हा तोच देव आहे — केशव, शत्रूंचा संहार करणारा, सर्वांचा आधार.
एनमाश्रित्य लोकेशा यज्ञभागभुजोऽमराः १९.
जगाचे अधिपती आणि यज्ञातील भाग घेणारे अमर देव सुद्धा त्याच्यावर विश्वास ठेवतात.
तं जघ्नुर्विविधैः शस्त्रैः परिवार्य समंततः १९.
त्यांनी सर्व बाजूंनी त्याला वेढले आणि विविध शस्त्रांनी त्याच्यावर हल्ला केला.
षष्ट्या विव्याधबाणानां कालनेमिर्जनार्दनम् १९.
कालनेमिने जनार्दनाला साठ बाणांनी भोसकले.
जंभकश्चैव सप्तत्या शुंभो दशभिरेव च १९.
जंभकाने सत्तर बाणांनी, आणि शुंभाने दहा बाणांनी वार केले.
दशभिर्दशभिः शल्यैर्जघ्नुः सगरुडं रणे १९.
दहा-दहा भाल्यांनी त्यांनी युद्धात त्याच्यावर आणि गरुडावर हल्ला केला.
एकैकं दानवं जघ्ने षड्भिः पड्भिरजिह्नगैः १९.
त्याने प्रत्येक दानवावर सहा वेगवान प्रहार केले.
विष्णुं विव्याध हृदये रोषाद्रक्तविलोचनः १९.
रागाने डोळे लाल झालेले त्याने विष्णूच्या हृदयात भोसकले.
मयूखा इव संदीप्ताः कौस्तुभस्य स्फुरत्त्विषः १९.
कौस्तुभ मण्याच्या चमकणाऱ्या तेजासारखे ते प्रखर प्रकाशमान दिसत होते.
स तमुद्ग्राह्य वेगेन दानवाय मुमोच वै १९.
त्याने ते वेगाने उचलून दानवावर फेकले.
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धो दर्शयन्पाणिलाघवम् १९.
रागाने त्याने ते अगदी बारीक तुकडे केले आणि आपल्या हाताची चपळता दाखवली.
तेन दैत्यस्य हृदयं ताडयामास वेगतः १९.
त्याने त्या वेगाने दैत्याच्या हृदयावर घाव घातला.
शक्तिं जग्राह तीक्ष्णाग्रां हेमघंटाट्टहासिनीम् १९.
त्याने धारदार टोकाची, सोन्याच्या घंटांनी आणि भयंकर पातीने सजलेली शूल उचलली.
भिन्नं शक्त्या भुजं तस्य स्रुतशोणितमाबभौ १९.
त्याच्या भुजेला शक्तीने फोडले आणि रक्त धावू लागले.
ततो विष्णुः प्रकुपितो जग्राह विपुलं धनुः १९.
मग रागावलेल्या विष्णूंनी आपले मोठे धनुष्य उचलले.
दैत्यस्य हृदयं षड्भिर्विव्याध च शरैस्त्रिभिः १९.
त्यांनी सहा बाणांनी दैत्याचे हृदय भेदले आणि आणखी तीन बाण मारले.
द्वाभ्यां धनुर्ज्याधनुषी भुजं चैकेन पत्रिणा १९.
दोन बाणांनी त्यांनी धनुष्याची दोरी आणि धनुष्यावर वार केला, आणि एक पंख असलेल्या बाणाने त्याचा हात भेदला.
स्रुतरक्तारुणः प्रांशुः पीडाचलितमानसः १९.
तो उंच, वाहणाऱ्या रक्ताने लाल झालेला आणि वेदनेने मन अस्वस्थ झालेला होता.
ततः कंपितमालक्ष्य गदां जग्राह केशवः १९.
मग केशवाने त्याला थरथरताना पाहून गदा उचलली.
सा पपात शिरस्युग्रा सहसा कालनेमिनः १९.
ती भयंकर गदा अचानक कालनेमिच्या डोक्यावर कोसळली.
स्रुतरक्तौघरंध्रश्च स्रुतधातुरिवाचलः १९.
त्याच्या जखमांतून रक्ताच्या धारा वाहू लागल्या, जणू पर्वतातून धातू वाहतो.
पतितस्य रथोपस्थे दानवस्याच्युतोऽरिहा १९.
तो दानव रथाच्या तळात पडताच अच्युत, शत्रूंचा संहार करणारा—
गच्छासुर विमुक्तोऽसि सांप्रतं जीव निर्वृतः १९.
म्हणाले: 'जा, असुरा, आता तू मुक्त झालास. शांततेत जीवन जग.'
एवं वचस्तस्य निशम्य विष्णोः सर्वेश्वरस्याथ रथं निमेषात् १९.
सर्वांच्या स्वामी असलेल्या विष्णूंची ही वचने ऐकून, तो क्षणात रथ सोडून गेला.
तं दृष्ट्वा दानवाः सर्वे क्रुद्धाः स्वैःस्वैर्बलैर्वृताः २०.
हे पाहून सर्व दानव रागावले आणि आपापल्या सैन्यासह एकत्र जमले.
पर्वताभे गजे भीमे मदस्राविणि दुर्दमे २०.
पर्वतासारख्या, भीषण, मदाने भरलेल्या आणि आवरता न येणाऱ्या हत्तीवर,
स्वर्णवर्णांचिते यद्वन्नगे दावाग्निसंवृते २०.
सोन्याने सजवलेल्या, झाडांनी भरलेल्या आणि जंगली आगीत वेढलेल्या अरण्यात,
तस्यासन्दानवा रौद्रा गजस्य परिरक्षिणः २०.
त्या हत्तीचे रक्षण करणारे भयंकर दानव आजूबाजूला उभे होते.
अश्वमारुह्य शैलाभं हरिमाद्रवत् २०.
घोड्यावर बसून, ते पर्वतासारख्या हरिवर धावले.