नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च १९.
ब्रह्मणिष्ठ देवाला आणि गायी व ब्राह्मणांचे रक्षण करणाऱ्याला नमस्कार.
स नो रक्षतु गोविंदो भयार्तास्ते जगुः सुराः १९.
गोविंद आमचे रक्षण करो, अशा भीतीने ग्रासलेल्या देवांनी गाणे गायले.
विबुध्यैव च पर्यंकाद्योगनिद्रां विहाय सः १९.
तो प्रभू, आपल्या पलंगावर योगनिद्रेतून जागा झाला.
शारदंबरनीराब्जकांतिदेहच्छविः प्रभुः १९.
शरद ऋतूतील पाण्यातील कमळासारखी कांती असलेला तो प्रभू.
विमृश्य सुरसंक्षोभं वैनतेयमाताह्वयत् १९.
देवतांचा संकट आठवून, त्याने गरुडाला बोलावले.
दिव्यनानास्त्रतीक्ष्णार्चिरारुह्यागात्सुराहवम् १९.
अनेक दिव्य अस्त्रांनी तेजस्वी झालेल्या त्या दिव्य पक्ष्यावर आरूढ होऊन, तो देवांच्या युद्धात गेला.
दानवेंद्रैर्नवांभोदसच्छायैः सर्वथोत्कटैः १९.
दानवांचे प्रमुख अत्यंत भयंकर होते, त्यांचे रूप नव्या पावसाळी ढगांसारखे काळेभोर होते.
तत्त्राणायाव्रजद्विष्णुः स्तूयमानो मुहुः सुरैः १९.
त्यांच्या रक्षणासाठी विष्णू पुढे आले, आणि देवांनी त्यांचे पुन्हा पुन्हा स्तुती केली.
अथापश्यत दैत्येंद्रो वियति द्युतिमंडलम् १९.
तेव्हा दैत्यांचा राजा आकाशात तेजस्वी वर्तुळ पाहू लागला.
प्रभवं ज्ञातुमिच्छंतो दानवास्तस्य तेजसः १९.
त्या तेजाचा उगम जाणून घ्यावा म्हणून दानव त्याचा शोध घेऊ लागले.
तत्र स्थितं चतुर्बाहुं हरिं चानुपमद्युतिम् १९.
तेथे चार हात असलेले, अतुलनीय तेज असलेले हरि उभे होते.
अयं स देवः सर्वेषां शरणं केशवोऽरिहा १९.
हा तोच देव आहे — केशव, शत्रूंचा संहार करणारा, सर्वांचा आधार.
एनमाश्रित्य लोकेशा यज्ञभागभुजोऽमराः १९.
जगाचे अधिपती आणि यज्ञातील भाग घेणारे अमर देव सुद्धा त्याच्यावर विश्वास ठेवतात.
तं जघ्नुर्विविधैः शस्त्रैः परिवार्य समंततः १९.
त्यांनी सर्व बाजूंनी त्याला वेढले आणि विविध शस्त्रांनी त्याच्यावर हल्ला केला.
षष्ट्या विव्याधबाणानां कालनेमिर्जनार्दनम् १९.
कालनेमिने जनार्दनाला साठ बाणांनी भोसकले.
जंभकश्चैव सप्तत्या शुंभो दशभिरेव च १९.
जंभकाने सत्तर बाणांनी, आणि शुंभाने दहा बाणांनी वार केले.
दशभिर्दशभिः शल्यैर्जघ्नुः सगरुडं रणे १९.
दहा-दहा भाल्यांनी त्यांनी युद्धात त्याच्यावर आणि गरुडावर हल्ला केला.
एकैकं दानवं जघ्ने षड्भिः पड्भिरजिह्नगैः १९.
त्याने प्रत्येक दानवावर सहा वेगवान प्रहार केले.
विष्णुं विव्याध हृदये रोषाद्रक्तविलोचनः १९.
रागाने डोळे लाल झालेले त्याने विष्णूच्या हृदयात भोसकले.
मयूखा इव संदीप्ताः कौस्तुभस्य स्फुरत्त्विषः १९.
कौस्तुभ मण्याच्या चमकणाऱ्या तेजासारखे ते प्रखर प्रकाशमान दिसत होते.
स तमुद्ग्राह्य वेगेन दानवाय मुमोच वै १९.
त्याने ते वेगाने उचलून दानवावर फेकले.
चिच्छेद तिलशः क्रुद्धो दर्शयन्पाणिलाघवम् १९.
रागाने त्याने ते अगदी बारीक तुकडे केले आणि आपल्या हाताची चपळता दाखवली.
तेन दैत्यस्य हृदयं ताडयामास वेगतः १९.
त्याने त्या वेगाने दैत्याच्या हृदयावर घाव घातला.
शक्तिं जग्राह तीक्ष्णाग्रां हेमघंटाट्टहासिनीम् १९.
त्याने धारदार टोकाची, सोन्याच्या घंटांनी आणि भयंकर पातीने सजलेली शूल उचलली.
भिन्नं शक्त्या भुजं तस्य स्रुतशोणितमाबभौ १९.
त्याच्या भुजेला शक्तीने फोडले आणि रक्त धावू लागले.
ततो विष्णुः प्रकुपितो जग्राह विपुलं धनुः १९.
मग रागावलेल्या विष्णूंनी आपले मोठे धनुष्य उचलले.
दैत्यस्य हृदयं षड्भिर्विव्याध च शरैस्त्रिभिः १९.
त्यांनी सहा बाणांनी दैत्याचे हृदय भेदले आणि आणखी तीन बाण मारले.
द्वाभ्यां धनुर्ज्याधनुषी भुजं चैकेन पत्रिणा १९.
दोन बाणांनी त्यांनी धनुष्याची दोरी आणि धनुष्यावर वार केला, आणि एक पंख असलेल्या बाणाने त्याचा हात भेदला.
स्रुतरक्तारुणः प्रांशुः पीडाचलितमानसः १९.
तो उंच, वाहणाऱ्या रक्ताने लाल झालेला आणि वेदनेने मन अस्वस्थ झालेला होता.
ततः कंपितमालक्ष्य गदां जग्राह केशवः १९.
मग केशवाने त्याला थरथरताना पाहून गदा उचलली.