अस्मद्वाक्येन यो मुक्तो जीवन्नपि मृतो हि सः १४.
'जो आमच्या शब्दावर सोडला जातो, तो जिवंत असला तरी मरणासमानच असतो.'
कृत्वा मानपरिग्लनिं ये मुंचंति वरा हि ते १४.
जे आपला अभिमान बाजूला ठेवून सोडतात, ते खरेच श्रेष्ठ असतात.
तथा पितुर्वचः कार्यं मुंचामुं पुत्र वासवम् १४.
'म्हणून, पित्याचे शब्द पाळ; वासवाला सोड, मुला.'
न मे कृत्यमनेनास्ति मातुराज्ञा कृता मया १४.
'मला त्याच्याशी काही देणेघेणे नाही; मी आईचे आदेश पाळले आहेत.'
करिष्ये त्वद्वचो देव एष मुक्तः शतक्रतुः १४.
'देवा, मी तुझे म्हणणे ऐकेन; हा शतक्रतु सोडला.'
परभुक्ता यथा नारी परभुक्तामिवस्रजम् १४.
जशी दुसऱ्याने उपभोगलेली स्त्री किंवा दुसऱ्याने घातलेली फुलमाळा.
तपसो न परं किंचित्तपो हि महतां धनम् १४.
तपश्चर्येपेक्षा श्रेष्ठ काही नाही; थोरांसाठी तपच खरे धन आहे.
तपसे मे रतिर्देव न विघ्नं तत्र मे भवेत् १४.
'देवा, मला तपातच आवड आहे; त्यात मला कोणतीही अडचण येऊ नये.'
क्रूरभावं परित्यज्य यदीच्छसि तपः सुत १४.
जर तुला तप करायचं असेल, बाळा, तर निर्दयीपणा सोडून दे.
इत्युक्त्वा पद्मजः कन्यां ससर्ज्जयतलोचनाम् १४.
असं म्हणून कमळातून जन्मलेल्याने त्या कमळासारख्या डोळ्यांच्या कन्येला मुक्त केलं.
वरांगीति च नामास्याः कृतवांश्च पितामहः १४.
आणि पितामहाने तिचं नाव वरांगी ठेवलं.
वज्रांगोऽपि तया सार्धं जगाम तपसे वनम् १४.
वज्रांगही तिच्यासोबत तपासाठी जंगलात गेला.
कालं कमलपत्राक्षः शुद्धबुद्धिर्महातपाः १४.
कमळासारखे डोळे असलेला, शुद्ध मनाचा आणि मोठं तप करणारा तिथे काळ घालवत होता.
निराहारो घोरतपास्तपोराशिरजायत १४.
अन्न न घेता, कठोर तप करत तो तपाचं ढीग झाल्यासारखा झाला.
जलांतरप्रविष्टस्य तस्य पत्नी महाव्रता १४.
त्याची पत्नी, मोठ्या व्रताची, त्याच्यासोबत पाण्यात उतरली.
निराहारं पतिं मत्वा तपस्तेपे पतिव्रता १४.
पती उपवास करत आहे असं समजून, पतिव्रता पत्नीही तप करू लागली.
भूत्वा तु मर्कटाकारस्तस्याअभ्याशमागतः १४.
मग तो माकडाचा रूप घेऊन तिच्या जवळ गेला.
तथा विलोलवसनां विलोलवदनां तथा १४.
त्यावेळी तिचे कपडे आणि चेहरा दोन्ही अस्ताव्यस्त झाले होते.
ततश्च मेषरूपेण क्लेशं तस्याश्चकार सः १४.
नंतर मेंढीचं रूप घेऊन त्याने तिला त्रास दिला.
अपाकर्षत दूरं स तस्माद्देवभृतस्तथा १४.
त्याने तिला देवदूतासारखं दूर ओढून नेलं.
क्षमया च महाभागा क्रोधमण्वपि नाकरोत् १४.
ती पुण्यवती मोठ्या संयमाने राहिली आणि तिने राग सुद्धा केला नाही.
अग्निरूपेण तस्याश्च स ददाह महाश्रमम् एवं सिहवृकाद्याभिर्भीषिकाभिः पुनःपुनः॥ १४.
आगाचं रूप घेऊन त्याने तिच्या मोठ्या प्रयत्नांना जाळून टाकलं; तसेच, सिंह, लांडगा अशा भीतीदायक रूपांनी वारंवार तिला घाबरवलं.
विरराम यदा नैव वज्रांगमहिषी तदा १४.
वज्रांगाची पत्नी थांबतच नव्हती, तेव्हा—
तां शापाभिमुखीं दृष्ट्वा शैलः पुरुषाविग्रहः १४.
तिला शाप देण्यास तयार पाहून, डोंगराने मनुष्याचं रूप घेतलं—
नाहं महाव्रते दुष्टः सेव्योऽहं सर्वदेहिनाम् १४.
माझ्यात दोष नाही, हे महाव्रते; मी सर्व सजीवांचा सेवनीय आहे.
एतस्मिन्नंतरे जातः कालो वर्षसहस्रिकः १४.
दरम्यान, तिथे हजार वर्षांचा काळ उलटून गेला.
तुष्टः प्रोवाच वज्रांगं तमागम्य जलाशये॥ १४.
समाधानी होऊन तो जलाशयाच्या काठी वज्रांगाजवळ गेला आणि त्याच्याशी बोलला.
ददामि सर्वकामांस्ते उत्तिष्ठ दितिनन्दन उवाच प्रांजलिर्वाक्यं सर्वलोकपितामहम्॥ १४.
मी तुला सर्व इच्छा पूर्ण करतो; उठ, दितीपुत्रा. त्याने हात जोडून सर्व लोकांचे पितामह ब्रह्मा यांना नम्रपणे सांगितले.
आसुरो मेऽस्तु मा भावः शक्रराज्ये च मा रतिः १४.
माझ्यात असुरी स्वभाव राहू नये आणि इंद्रराज्यात मला काहीही आकर्षण वाटू नये.
एवमस्त्विति तं ब्रह्मा प्राह विस्मितमानसः १४.
तसेच होवो, असे ब्रह्मदेवाने आश्चर्यचकित मनाने त्याला सांगितले.