एकैकं च पुनः खण्डं चकार मघवा ततः १४.
मग मगवानाने प्रत्येक भाग पुन्हा एकेक करून विभागला.
न हंतव्यो न हंतव्य इति सा शक्रमब्रवीत् १४.
तीने इंद्राला सांगितले, 'मारू नकोस, मारू नकोस.'
ततः शक्रश्च मा रोदीरिति तांस्तान्यथाऽवदत् १४.
मग इंद्राने तिला सांगितले, 'रडू नकोस,' आणि त्यांना तसेच सांगितले.
उवाच वाक्यं चात्रस्तो मातरं रिषपूरिताम् १४.
तो घाबरलेला असताना, रागाने भरलेल्या आईशी त्याने बोलले.
सुप्ताथ सुचिरं वाते धिन्नो गर्भो मया तव १४.
तू खूप वेळ झोपली असताना, मी वाऱ्याने तुझा गर्भ फोडला.
सत्यं भवतु ते वाक्यं सार्धं भोक्ष्यामि तैः श्रियम् १४.
तुझे शब्द खरे ठरू देत; मी त्यांच्या सोबत समृद्धी उपभोगीन.
मा रोदीरिति मे प्रोक्ताः ख्याताश्च मरुतस्त्विति १४.
'रडू नकोस' असे मला सांगितले गेले; म्हणूनच मरुत प्रसिद्ध झाले.
सार्धं तैर्गतवानिंद्रो दिगंते वायवः स्मृताः १४.
इंद्र त्यांच्या सोबत गेला; दिशा संपल्यावर वारे म्हणून ओळखले जातात.
पुत्रं मे भगवन्देहि शक्रहंतारमूर्जितम् १४.
भगवान, मला इंद्राचा वध करणारा बलवान पुत्र दे.
न ददास्युत्तरं विद्धि मृतामेव प्रजापते १४.
हे प्रजापती, हे जाण, तू ते देणार नाहीस; कारण तो मुलगा मेला आहे.
दशवर्षसहस्राणि तपोनिष्ठा तु तप्स्यसे १४.
तू दहा हजार वर्षे निष्ठेने तप करशील.
वज्रांगोनाम पुत्रस्ते भविता धर्मवत्सलः १४.
तुला वज्रांग नावाचा, धर्मावर प्रेम करणारा मुलगा होईल.
दशवर्षसहस्राणि तपो घोरं समाचरत् १४.
त्याने दहा हजार वर्षे कठोर तप केले.
पुत्रमप्रतिकर्माणमजेयं वज्रदुश्छिदम् १४.
त्याला वज्रासारखा अभेद्य, कोणालाही न जिंकता येणारा मुलगा झाला.
उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम् १४.
त्याने भक्तीभावाने आईला विचारले, 'आई, मी काय करू?'
बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक १४.
'माझे बरेच मुलगे सहस्राक्षाने मारले आहेत, बाळा.'
बाढमित्येव सं प्रोच्य जगाम त्रिदिवं बली १४.
‘ठीक आहे’ असे म्हणून तो बलाढ्य स्वर्गात गेला.
पादेनाकृष्य देवेंद्रं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा १४.
त्याने सिंह जसा लहान प्राण्याला ओढतो तसे, पायाने इंद्राला ओढले.
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः १४.
तेव्हा ब्रह्मा आणि महान तपस्वी कश्यप तेथे आले.
मुंचामुं पुत्र याचंतं किमनेन प्रयोजनम् १४.
'मुला, तो विनवतो आहे, त्याला सोड. त्याचा तुला काय उपयोग?'
अस्मद्वाक्येन यो मुक्तो जीवन्नपि मृतो हि सः १४.
'जो आमच्या शब्दावर सोडला जातो, तो जिवंत असला तरी मरणासमानच असतो.'
कृत्वा मानपरिग्लनिं ये मुंचंति वरा हि ते १४.
जे आपला अभिमान बाजूला ठेवून सोडतात, ते खरेच श्रेष्ठ असतात.
तथा पितुर्वचः कार्यं मुंचामुं पुत्र वासवम् १४.
'म्हणून, पित्याचे शब्द पाळ; वासवाला सोड, मुला.'
न मे कृत्यमनेनास्ति मातुराज्ञा कृता मया १४.
'मला त्याच्याशी काही देणेघेणे नाही; मी आईचे आदेश पाळले आहेत.'
करिष्ये त्वद्वचो देव एष मुक्तः शतक्रतुः १४.
'देवा, मी तुझे म्हणणे ऐकेन; हा शतक्रतु सोडला.'
परभुक्ता यथा नारी परभुक्तामिवस्रजम् १४.
जशी दुसऱ्याने उपभोगलेली स्त्री किंवा दुसऱ्याने घातलेली फुलमाळा.
तपसो न परं किंचित्तपो हि महतां धनम् १४.
तपश्चर्येपेक्षा श्रेष्ठ काही नाही; थोरांसाठी तपच खरे धन आहे.
तपसे मे रतिर्देव न विघ्नं तत्र मे भवेत् १४.
'देवा, मला तपातच आवड आहे; त्यात मला कोणतीही अडचण येऊ नये.'
क्रूरभावं परित्यज्य यदीच्छसि तपः सुत १४.
जर तुला तप करायचं असेल, बाळा, तर निर्दयीपणा सोडून दे.
इत्युक्त्वा पद्मजः कन्यां ससर्ज्जयतलोचनाम् १४.
असं म्हणून कमळातून जन्मलेल्याने त्या कमळासारख्या डोळ्यांच्या कन्येला मुक्त केलं.