जातः क्रोधवशायाश्च इराया भूरुहाः स्मृताः १४.
क्रोधवशा पासून इरा जन्मली, आणि इरा पासून वनस्पती उत्पन्न झाल्या असे मानले जाते.
तत्र द्वौ तनयौ यौ च दितेस्तौ विष्णुना हतौ १४.
तेथे दितीचे दोन पुत्र होते, त्यांना विष्णूंनी मारले.
ततो निहतपुत्रा सा दितिराराध्य कश्यपम् १४.
मग आपले पुत्र मारले गेले म्हणून दितीने कश्यपांची भक्तीपूर्वक पूजा केली.
समरे शक्रहंतारं स तस्या अददात्प्रभुः १४.
युद्धात परमेश्वराने तिला इंद्राचा वध करणारा पुत्र देण्याचे वचन दिले.
इत्युक्ता सा तथा चक्रे पुष्करस्था समाहिता १४.
असे सांगितल्यावर, ती पुष्कर येथे एकाग्र मनाने तसेच वागली.
उपासामाचरद्भक्त्या सा चैनमन्वमन्यत १४.
तीने भक्तीने पूजा केली आणि त्यांच्यावर प्रेमाने पाहिले.
उवाच शक्रं सुप्रीता भक्त्या शक्रस्य तोषिता दितिरुवाच १४.
इंद्राच्या भक्तीमुळे आणि त्याच्या समाधानामुळे दिती आनंदाने इंद्राशी बोलली.
भविष्यति तव भ्राता तेन सार्धमिमां श्रियम् १४.
तुझा भाऊ जन्माला येईल आणि त्याच्यासोबत तू ही समृद्धी उपभोगशील.
इत्युक्त्वा निद्रयाविष्टा चरणाक्रांतमूर्धजा १४.
असे म्हणून ती झोपेत बुडाली, तिच्या डोक्यावर पाय टेकले गेले.
तत्तु रंध्रमवेक्ष्यैव योगमूर्तिस्तदाविशत् १४.
त्या वेळी तेथे एक संधी पाहून योगमूर्ती आत प्रवेशली.
एकैकं च पुनः खण्डं चकार मघवा ततः १४.
मग मगवानाने प्रत्येक भाग पुन्हा एकेक करून विभागला.
न हंतव्यो न हंतव्य इति सा शक्रमब्रवीत् १४.
तीने इंद्राला सांगितले, 'मारू नकोस, मारू नकोस.'
ततः शक्रश्च मा रोदीरिति तांस्तान्यथाऽवदत् १४.
मग इंद्राने तिला सांगितले, 'रडू नकोस,' आणि त्यांना तसेच सांगितले.
उवाच वाक्यं चात्रस्तो मातरं रिषपूरिताम् १४.
तो घाबरलेला असताना, रागाने भरलेल्या आईशी त्याने बोलले.
सुप्ताथ सुचिरं वाते धिन्नो गर्भो मया तव १४.
तू खूप वेळ झोपली असताना, मी वाऱ्याने तुझा गर्भ फोडला.
सत्यं भवतु ते वाक्यं सार्धं भोक्ष्यामि तैः श्रियम् १४.
तुझे शब्द खरे ठरू देत; मी त्यांच्या सोबत समृद्धी उपभोगीन.
मा रोदीरिति मे प्रोक्ताः ख्याताश्च मरुतस्त्विति १४.
'रडू नकोस' असे मला सांगितले गेले; म्हणूनच मरुत प्रसिद्ध झाले.
सार्धं तैर्गतवानिंद्रो दिगंते वायवः स्मृताः १४.
इंद्र त्यांच्या सोबत गेला; दिशा संपल्यावर वारे म्हणून ओळखले जातात.
पुत्रं मे भगवन्देहि शक्रहंतारमूर्जितम् १४.
भगवान, मला इंद्राचा वध करणारा बलवान पुत्र दे.
न ददास्युत्तरं विद्धि मृतामेव प्रजापते १४.
हे प्रजापती, हे जाण, तू ते देणार नाहीस; कारण तो मुलगा मेला आहे.
दशवर्षसहस्राणि तपोनिष्ठा तु तप्स्यसे १४.
तू दहा हजार वर्षे निष्ठेने तप करशील.
वज्रांगोनाम पुत्रस्ते भविता धर्मवत्सलः १४.
तुला वज्रांग नावाचा, धर्मावर प्रेम करणारा मुलगा होईल.
दशवर्षसहस्राणि तपो घोरं समाचरत् १४.
त्याने दहा हजार वर्षे कठोर तप केले.
पुत्रमप्रतिकर्माणमजेयं वज्रदुश्छिदम् १४.
त्याला वज्रासारखा अभेद्य, कोणालाही न जिंकता येणारा मुलगा झाला.
उवाच मातरं भक्त्या मातः किं करवाण्यहम् १४.
त्याने भक्तीभावाने आईला विचारले, 'आई, मी काय करू?'
बहवो मे हताः पुत्राः सहस्राक्षेण पुत्रक १४.
'माझे बरेच मुलगे सहस्राक्षाने मारले आहेत, बाळा.'
बाढमित्येव सं प्रोच्य जगाम त्रिदिवं बली १४.
‘ठीक आहे’ असे म्हणून तो बलाढ्य स्वर्गात गेला.
पादेनाकृष्य देवेंद्रं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा १४.
त्याने सिंह जसा लहान प्राण्याला ओढतो तसे, पायाने इंद्राला ओढले.
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा कश्यपश्च महातपाः १४.
तेव्हा ब्रह्मा आणि महान तपस्वी कश्यप तेथे आले.
मुंचामुं पुत्र याचंतं किमनेन प्रयोजनम् १४.
'मुला, तो विनवतो आहे, त्याला सोड. त्याचा तुला काय उपयोग?'