भवेदवश्यं तद्भावि यथा पुंभिः पुरा कृतम् ७.
जे घडायचं ते नक्कीच घडतं, जसं पूर्वी पुरुषांनी केलं तसं.
शिष्योऽहं भवता पाठ्यं कर्णधारं महामुनिम् ७.
मी तुमचा शिष्य आहे, हे महर्षे, मला शिकवावं आणि योग्य मार्गदर्शन करावं.
नमस्ये चेतनं ब्रह्मा प्रत्यक्षं गालवाख्यया ७.
मी त्या चेतन ब्रह्माला वंदन करतो, जो प्रत्यक्ष गालव नावाच्या ऋषीच्या रूपात प्रकट झाला आहे.
उपदेशमहामंत्रैर्मां जांगुलिक जीवय ७.
हे जाडू करणारे, उपदेशाच्या महान मंत्रांनी मला पुन्हा जिवंत कर.
त्वद्वाक्यतीक्ष्णधारेण कुठारेण क्षयं व्रजेत् ७.
तुमच्या शब्दांच्या तीक्ष्ण धारेसारख्या कुऱ्हाडीने नाश व्हावा.
छिद्यतां सूत्रधारेण विद्यापरशुनाधुना ७.
आता या सुताराच्या दोऱ्याने आणि विद्या रूपी कुऱ्हाडीने हे कापलं जावो.
समिद्दर्भान्मूलफलं दारूणि जलमेव च ७.
प्रज्वलित कुशा, मूळ, फळं, लाकूड आणि पाणी—
इत्थं पुरा बकाभिख्यं बकवृत्तिमुपाश्रितम् ७.
अशा प्रकारे पूर्वी मी 'बक' म्हणून ओळखला जाणारा आणि बकासारखं वागणारा झालो.
ततोऽतीव विनीतोऽहं भूत्वा तं ब्राह्मणीयुतम् ७.
मग मी फारच विनम्र होऊन त्या ब्राह्मण आणि त्याच्या पत्नीबरोबर राहिलो.
स च जानन्मुनिः पत्नीं पात्रभूतामविश्वसन् ७.
तो ऋषी, आपल्या पत्नी योग्य असूनही, तिच्यावर विश्वास ठेवत नव्हता.
अथान्यस्मिन्दिने साभूद्ब्राह्मण्यथ रजस्वला ७.
नंतर दुसऱ्या दिवशी ती ब्राह्मण स्त्री रजस्वला झाली.
इदमन्तरमित्यंतर्विचिंत्याहं प्रहर्षितः ७.
‘आता संधी मिळाली’ असं मनात ठरवून मी आनंदित झालो.
विललाप तदा बाला ह्रियमाणा मयोच्चकैः ७.
मग मी तिला घेऊन जात असताना ती तरुणी मोठ्याने रडू लागली.
बकवृत्तिरयं दुष्टो धर्मकंचुकमाश्रितः ७.
हा दुष्ट, बकासारखं वागणारा, धर्माचं झाकपाक घेतोय.
तव शिष्यः पुरा भूत्वा कोप्वेषोद्य मलिम्लुचः ७.
पूर्वी मी तुझा शिष्य होतो, पण नंतर राग आणि गर्व यामुळे मलिम्लुच नावाने ओळखला जाऊ लागलो.
तद्वाक्यसमकालं स प्रबुद्धो गालवो मुनिः ७.
ते शब्द ऐकताच, त्या क्षणीच गालव ऋषी जागे झाले.
ततश्चित्राकृतिरहं स्तम्भितो मुनिनाऽभवम् ७.
मग त्या ऋषींनी मला विचित्र रूपात स्थिर केले.
ततः प्रकुपितः प्राह मामभ्येत्याथ गालवः ७.
त्यावर गालव रागाने माझ्याजवळ आले आणि मला बोलले.
बकवृत्तिमुपाश्रित्य वंचितोऽहं यतस्त्वया ७.
बकासारखे वागून तू मला फसवलेस.
इति शप्तोऽहमभवं मुनिनाऽधर्ममाश्रितः ७.
म्हणून त्या ऋषीने मला अधर्म केल्याबद्दल शाप दिला.
न हीदृशमनायुष्यं लोके किंचन विद्यते ७.
या जगात एवढे अल्पायुष्य दुसरे काहीच नाही.
ततः सती सा मत्स्पर्शदूषितांगी तपस्विनी ७.
मग माझ्या स्पर्शाने दूषित झालेली ती सती स्त्री तपस्विनी झाली.
एवं ताभ्यामहं शप्तो ह्यश्वत्थपर्णवद्भयात् ७.
अशा प्रकारे त्या दोघांनी मला अश्वत्थाच्या पानासारखे भीतीने शाप दिला.
गणोऽहमीश्वरस्यैव दुर्विनीततरो युवाम् ७.
मी ईश्वराचा सेवक आहे, पण तुम्ही दोघे फारच उद्धट वागलात.
वाचि क्षुरो नावनीतं हृदयं हि द्विजन्मनाम् ७.
बोलणे हे तलवारीसारखे धारदार असते, तुपासारखे मऊ नसते; पण ब्राह्मणांचे हृदय मात्र मऊ असते.
त्वयि विप्रतिपन्नस्य त्वमेव शरणं मम ७.
मी तुझ्याविरुद्ध वागलो असलो तरी, तूच माझे आश्रय आहेस.
गणाधिपत्यमपि मे जातं परिभवास्पदम् ७.
गणाधिपतीपदसुद्धा आता माझ्यासाठी अपमानाचे कारण झाले आहे.
विदुरेष्यद्धियाऽपायं परतोऽन्ये विवेकिनः ७.
जे विवेकी असतात, ते दूरवरूनच संकट ओळखून त्यापासून दूर राहतात.
दुर्वीनीतः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव वा ७.
जो उद्धट असतो, त्याला संपत्ती, ऐश्वर्य किंवा विद्या मिळाली, की तो गर्विष्ठ होतो.
विद्यामदो धनमदस्तृतीयोऽभिजनो मदः ७.
विद्येचा गर्व, धनाचा गर्व आणि तिसरा म्हणजे कुळाचा गर्व.