मार्कंडेय इति ख्यातस्तं गत्वा पृच्छ संशयम् ७.
तो माणूस मार्कंडेय म्हणून प्रसिद्ध आहे; त्याच्याकडे जाऊन आपला प्रश्न विचार.
निशम्य प्रणिपत्याह नृपः स्वहृदयस्थितम् इंद्रद्युम्न उवाच ७.
हे ऐकून राजा गेला, वाकला आणि मनातलं बोलला. इंद्रद्युम्न म्हणाला:
पृच्छाम्यहं भवान्वेत्ति इंद्रद्युम्नं नृपं न वा॥ ७.
मी विचारतो—आपण इंद्रद्युम्न राजा ओळखता का नाही?
सप्तकल्पान्तरे नाभूत्कोपींद्रद्युम्नसंज्ञितः ७.
सात कल्पांमध्ये इंद्रद्युम्न नावाचा कोणीही झाला नाही.
स निराशस्तदाकर्ण्य वचो भूपोग्निसाधने ७.
हे ऐकून राजा निराश झाला आणि अग्नित प्रवेश करण्याची तयारी करू लागला.
मा साहसमिदं कार्षीर्भद्र वाचं श्रृणुष्व मे ७.
हे सज्जन, असं धाडस करू नकोस; माझं बोलणं ऐक.
तत्करोमि प्रतीकारं तव दुःखोपशांतये ७.
तुझं दुःख कमी करण्यासाठी मी प्रयत्न करीन.
नाडीजंघ इति ख्यातः स त्वा ज्ञास्यत्यसंशयम् ७.
नाडीजंघ नावाने जो प्रसिद्ध आहे, तो नक्कीच तुला ओळखेल.
परोपकारैकफलं जीवितं हि महात्मनाम् ७.
महान लोकांचं जीवन दुसऱ्यांच्या उपकारासाठीच असतं.
तौ प्रस्थिताविति तदा विप्रेंद्रनृपपुंगवौ ७.
मग ते दोघं—श्रेष्ठ ब्राह्मण आणि राजा—प्रवासाला निघाले.
बकोऽथ मित्रं स्वं वीक्ष्य चिरकालादुपागतम् ७.
मग बका याने आपला मित्र इतक्या वर्षांनी भेटला म्हणून त्याच्याकडे पाहिलं.
कृतसंविदभूत्पूर्वं कुशलस्वागतादिना ७.
त्यांनी आधीच ठरवलं होतं, म्हणून बकाने त्याचं स्वागत केलं आणि त्याची विचारपूस केली.
मार्कंडेयोथ तं प्राह बकं प्रस्तुतमीप्सितम् ७.
मग मार्कंडेयाने बकाला आपली इच्छा सांगितली आणि त्याच्या मनातलं कारण मांडलं.
एतस्य मम मित्रस्य तेन ज्ञातेन कारणम् ७.
माझ्या या मित्राबद्दलचं कारण त्यालाच माहीत आहे.
एतस्य प्राणरक्षार्थं ब्रूहि जानासि चेन्नृपम्॥ ७.
जर तुला माहीत असेल तर, त्याच्या जीवासाठी मला सांग, राजन.
चतुर्दश स्मराम्यस्मि कल्पान्विप्रेंद्र सांप्रतम् ७.
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, मला सध्या चौदा कल्पांची आठवण येते.
इंद्रद्युम्नो महीपालः कोऽपि नासीन्महीतले ७.
पूर्वी पृथ्वीवर इंद्रद्युम्न नावाचा एक राजा होता.
ततः स विस्मयाविष्टस्तस्यायुरिति शुश्रुवान् यदायुरीदृशं दीर्घं संजातमिति विस्मितः॥ ७.
मग तो आश्चर्यचकित झाला, कारण त्याचं आयुष्य इतकं वाढलंय हे त्याने ऐकलं आणि तो थक्क झाला.
घृतकंबलमाहात्म्यान्मम देवस्य शूलिनः ७.
घृतकंबळ आणि माझ्या शूलधारी देवाच्या महिमेमुळे,
पुरा जन्मन्यहं बालो ब्राह्मणस्याभवं भुवि ७.
माझ्या पूर्वजन्मी मी लहानपणी एका ब्राह्मणाचा मुलगा म्हणून जन्मलो होतो.
बालको बक इत्येवं प्रतीतोऽतिप्रियः पितुः ७.
त्या वेळी मला बका असं म्हणायचे आणि मी वडिलांना फार प्रिय होतो.
अथ मारकतं लिंगं देवतावसरात्पितुः ७.
मग देवतेच्या सणानिमित्त वडिलांनी पाचूच्या शिवलिंगाची स्थापना केली.
घृतस्य कुंभे संक्रांतौ मकरस्योत्तरायणे ७.
मकर संक्रांतीच्या काळात, ते शिवलिंग तुपाच्या कलशात ठेवण्यात आलं.
निर्माल्यापनयं चक्रे तावच्छून्यं शिवालयम् ७.
नंतर त्यांनी नित्य नैवेद्य काढला आणि त्या वेळी शिवमंदिर रिकामं होतं.
वत्स क्व नु त्वया लिंगं नूनं विनिहितं वद ७.
'बाळा, तू कुठे ते लिंग ठेवलेस? सांग, नक्की कुठे लपवलंस?' असं वडिलांनी विचारलं.
ततो मया बालभावाद्भक्ष्यलुब्धेन तत्पितुः ७.
मग मी लहानपणामुळे आणि खाण्याच्या लालसेने—
अथ काले तु संप्राप्ते प्रमीतोऽहं नृपालये ७.
नंतर वेळ आली आणि मी राजाच्या महालात मरण पावलो.
घृतकंबलमाहात्म्यान्मकरस्थे दिवाकरे ७.
घृतकंबळाच्या महिमेमुळे आणि सूर्य मकर राशीत असताना—
ततः संस्थापितं लिंगं प्राग्जन्म स्मरता मया ७.
मग, माझ्या मागील जन्माची आठवण येताच, मी ते लिंग स्थापले.
पितृपैतामहं प्राप्य राज्यं शक्त्यनुरूपतः ७.
माझ्या शक्तीनुसार, पितरांच्या आणि आजोबांच्या राज्यावर मी अधिकार मिळवला.