तत्र वर्षसहस्राणि चत्वार्यायुःप्रकीर्तितम् ६.
तिथे चार हजार वर्षांचे आयुष्य सांगितले आहे.
इत्येतत्कथितं तुभ्यमतश्चाभूच्छृणुष्व तत् ६.
हे सर्व तुला सांगितले, आता पुढे काय घडले ते ऐक.
द्विजानहं समायातो महीसागरसंगमम्॥ ६.
हे ब्राह्मणहो, मी पृथ्वी आणि समुद्र यांच्या संगमावर पोहोचलो.
तदोत्तार्य मया मुक्तास्तीरे पुण्यजलाशये ६.
ते पार करून, मी त्यांना पवित्र जलाशयाच्या काठी सोडले.
निःशेषदोषदावाग्नौ महीसागरसंगमे ६.
सर्व दोषांच्या ज्वाळांनी पेटलेल्या आगीत, पृथ्वी आणि समुद्र यांच्या संगमावर,
जपमानाः परं जप्यं निविष्टाः संगमे वयम् ६.
आम्ही त्या संगमावर पूर्णपणे मन लावून, श्रेष्ठ जपाचा जप करत होतो.
तस्मिंश्चैवांतरे पार्थ देवाः शक्रपुरोगमाः ६.
त्या वेळेत, पृथेच्या पुत्रा, इंद्रासह सर्व देवता,
देवानां योनयो ह्यष्टौ गंधर्वाप्सरसां गणाः ६.
देवतांच्या आठ मूळ स्त्रोतांसह, गंधर्व आणि अप्सरांचा समूह,
पादप्रक्षालनं कर्तुं विप्राणामुद्यतस्त्वहम् ६.
मी ब्राह्मणांचे पाय धुण्यास तयार होतो.
सामध्वनिसमायुक्तां तृतीयस्वरनादिताम् ६.
सामगानाच्या ध्वनीने आणि तिसऱ्या स्वराच्या गजराने निनादलेले,
विप्रैरुत्थाय संपृष्टः कस्त्वं विप्र क्व चागतः ६.
एक ब्राह्मण उठून म्हणाला, 'तुम्ही कोण, ब्राह्मण, आणि कुठून आलात?'
मुनिः कपिलनामाहं नारदाय निवेद्यताम् ६.
त्याने उत्तर दिले, 'माझे नाव कपिल आहे, ऋषी. हे नारदाला कळू द्या.'
धन्योहं यदिहायातः कपिल त्वं महामुने ६.
'महर्षी कपिल, तुम्ही इथे आलात म्हणून मी धन्य झालो.'
ब्रह्मपुत्र त्वया देयं यदि मे त्वं श्रृणुष्व तत् ६.
'ब्रह्मदेवाचे पुत्रा, जर तुम्ही मला काही द्यायचे ठरवले असेल, तर माझे हे ऐका.'
भूमिदानं करिष्यामि कलापग्रामवासिनाम् ६.
'मी कलाप या गावातील रहिवाशांना जमीन देईन.'
ततो मया प्रतिज्ञातमेवमस्तु महामुने ६.
मग मी असे वचन दिले, 'महर्षी, तसेच होवो.'
श्राद्धे वा प्राप्तकाले वा ह्यतिथिर्विमुखीभवेत् ६.
श्राद्धाच्या वेळी किंवा योग्य काळी, जर पाहुण्याकडे दुर्लक्ष झाले,
स गच्छेद्रौरवाँल्लोकान्योऽतिथिं नाभिपूजयेत् ६.
जो पाहुण्याचा सन्मान करत नाही, तो रौरव लोकात जातो.
दानैर्यज्ञैस्त तस्तस्मिन्भोजितः कपिलो मुनिः ६.
तेथे कपिल ऋषींचा दानांनी आणि यज्ञांनी सन्मान करण्यात आला.
पादप्रक्षालनार्थाय सिद्धदेवसमागमे ६.
सिद्ध देवतांच्या सभेत, पाय धुण्याच्या हेतूने,
ततो हासो महाञ्जज्ञे सिद्धाप्सरः सुपर्वणाम् ६.
मग शुभांग असलेल्या सिद्ध आणि अप्सरांमध्ये मोठा हास्याचा गजर झाला.
ततो ममापि मनसि शोकवेगो महानभूत् ६.
मग माझ्या मनातही मोठ्या दुःखाची लाट उसळली.
सर्वेष्वपि च कार्येषु हेतिशब्दो विगर्हितः ६.
सर्व कामांमध्ये 'शस्त्र' हा शब्द निंदनीय मानला जातो.
ततोहमब्रंवं विप्रान्यूयं मूर्खा भविष्यथ ६.
मग मी त्या ब्राह्मणांना म्हटलं, 'तुम्ही मूर्ख व्हाल.'
एवमुक्ते प्रहस्यैव हारीतः प्राब्रवीदिदम् ६.
हे ऐकून हारीत हसला आणि म्हणाला—
कः शापो दीयते तुभ्यं शापोयमयमेव ते ६.
तुला कोणता शाप दिला जातो? हाच तुझा शाप आहे.
तथाविधस्य भवतो वामपादप्रदानतः॥ ६.
तू डाव्या पायाने अर्घ्य दिल्यामुळे तुझी ही अवस्था झाली आहे.
श्रृणु तत्कारणं धीमञ्छून्यता मे यतो भवेत्॥ ६.
हे ज्ञानी, ऐक, मला रिकामेपण का आलं याचं कारण सांगतो.
इति चिंतयतश्चित्ते हा दुःखोऽयं प्रतिग्रहः ६.
माझ्या मनात मी विचार केला, 'हाय, हे दान स्वीकारणं दुःखद आहे.'
महादानं हि गृह्णानो ब्राह्मणः स्वं शुभं हि यत् ६.
ब्राह्मण मोठं दान स्वीकारतो तेव्हा त्याचं स्वतःचं पुण्य कमी होतं.