इमाञ्छ्लोकान्गायमानः प्रश्ररूपाञ्छृणुष्व तान् ५.
हे श्लोक मी आदराने गात आहे, ते तू ऐक.
पंचपंचाद्भुतं गेहं को विजानाति वा द्विजः ५.
पंचपंच अशा अद्भुत घराचे ज्ञान कोणत्या द्विजाला आहे?
को वा चित्रकथाबंधं वेत्ति संसारगोचरः ५.
या संसाराच्या वाटेवर भटकणारे कोण जाणते या गुंतागुंतीच्या कथा आणि त्यांचे बंध?
को वाष्टविधं ब्राह्मण्यं वेत्ति ब्राह्मणसत्तमः ५.
ब्राह्मणांमध्ये श्रेष्ठ असणारा, आठ प्रकारचे ब्राह्मण्य कोण जाणतो?
चतुर्दशमनूनां वा मूलवासरं वेत्ति कः ५.
चौदा मनूंच्या काळातील मूळ दिवस कोणाला माहीत आहे?
उद्वेजयति भूतानि कृष्णाहिरिव वेत्ति कः ५.
सर्व जीवांना काळ्या नागासारखे अस्वस्थ करणारे काय आहे, हे कोण जाणतो?
पंथानावपि द्वौ कश्चिद्वेत्ति वक्ति च ब्राह्मणः ५.
ब्राह्मणांमध्ये कोणी दोन मार्गांची ओळख करून सांगतो का?
ते मे पूज्यतमास्तेषामहामाराधकश्चिरम् ५.
ते माझ्यासाठी सर्वात पूज्य आहेत; मी त्यांचा दीर्घकाळ भक्त आहे.
ते चाहुर्दुःखदाः ख्याताः प्रश्रास्ते कुर्महे नमः ५.
ते दुःख देणारे म्हणून प्रसिद्ध आहेत; आम्ही त्यांना विनम्रपणे वंदन करतो.
हिमाद्रिशिखरासीनो भूयश्चिंतामवाप्तवान् ५.
हिमालयाच्या शिखरावर बसून मी पुन्हा खोल विचारात पडलो.
ततो मे चिंतयानस्य पुनर्जाता मतिस्त्वियम् ५.
मग मी विचार करत असताना, माझ्या मनात नवा विचार आला.
यस्मिन्विप्राः संवसंति मूर्तानीव तपांसि च ५.
जिथे ब्राह्मण राहतात, तिथे तपश्चर्या जणू मूर्तिमंत दिसते.
स्थाने तस्मिन्गमिष्यामीत्युक्त्वाहं चलितस्तदा ५.
‘मी त्या ठिकाणी जाईन’ असे सांगून मी तेव्हा निघालो.
अद्राक्षं पुण्यभूमिस्थं ग्रामरत्नमहं महत् ५.
मी पवित्र भूमीवर वसलेले एक महान, रत्नासारखे गाव पाहिले.
यत्र पुण्यवतां संति शतशः प्रवराश्रमाः ५.
जिथे पुण्यवानांची शेकडो श्रेष्ठ आश्रम आहेत.
यज्ञभाजां मुनीनां यदुपकारकरं सदा ५.
जे नेहमी यज्ञ करणाऱ्या ऋषींना मदत करते.
मुनीनां यत्र परमं स्थानं चाप्यविनाशकृत् ५.
जिथे ऋषींचे सर्वोच्च आणि नाश न होणारे स्थान आहे.
यत्र कृतयुगस्तार्थं बीजं पार्थावशिष्यते ५.
जिथे कृतयुगासाठी बीज पांडवांच्या छायेत सुरक्षित राहते.
स्थानकं तत्समासाद्य प्रविष्टोऽहं द्विजाश्रमान् ५.
त्या स्थानावर पोहोचून मी द्विजांच्या आश्रमात प्रवेश केला.
परस्परं चिंतयाना वेदा मूर्तिधरा यथा ५.
ते एकत्र विचार करत होते, जणू वेदच साकार झाले आहेत.
विचिक्षिपुर्महात्मानो नभोगतमिवामिषम् ५.
महात्मे लोक जणू आकाशात टाकलेलं आमिष पसरावं तसं विखुरले.
काकारावैः किमतैर्वो यद्यस्ति ज्ञानशालिता ५.
कावळ्यांसारख्या आवाजात बोलून काय उपयोग, जर तुमच्याकडे खरंच ज्ञान असेल तर?
वद ब्राह्मण प्रश्रान्स्वाञ्छ्रुत्वाऽऽधास्यामहे वयम् ५.
ब्राह्मण, तुझे प्रश्न विचार; आम्ही ते ऐकून उत्तर देऊ.
अहं पूर्विकया ते वै न्यषेधंत परस्परम् ५.
मी पूर्वीची पद्धत पाळून त्यांना एकमेकांपासून थांबवलं.
ततस्तानब्रवं प्रश्रानहं द्वादश पूर्वकान् ५.
मग मी योग्य ते बारा प्रश्न त्यांना विचारले.
किं ते द्विज बालप्रश्नैरमीभिः स्वल्पकैरपि ५.
द्विजा, तुझे हे थोडेसे पण बालिश प्रश्न कशाला उपयोगाचे?
ततोतिविस्मितश्चाहं मन्यमानः कृतार्थताम् ५.
मग मी फारच आश्चर्यचकित झालो आणि वाटलं की मी काहीतरी मोठं साध्य केलं.
ततः सुतनुनामा स बालोऽबालोऽभ्युवाच माम् तथापि वच्मि मां यस्मान्निहीनं मन्यते भवान्॥ ५.
मग सुतनु नावाचा तो मुलगा, जो प्रत्यक्षात लहान नव्हता, म्हणाला, 'तरीही मी सांगतो, कारण तुम्ही मला कमी समजता.'
अक्षरास्तु द्विपंचाशन्मातृकायाः प्रकीर्तिताः॥ ५.
मातृकेची बावन्न अक्षरे सांगितली आहेत.
ॐकारः प्रथमस्तत्र चतुर्दश स्वरास्तथा ५.
त्यात ओंकार हे पहिले, आणि चौदा स्वर आहेत.