एवं विचिंत्य विद्वांसः प्रकुर्वंति यथारुचि ४.
अशा प्रकारे विचार करून, विद्वान लोक आपल्या इच्छेनुसार वागतात.
मनोरथोऽयं सफलः संभूतोंकुरितः स्फुटम् ४.
ही इच्छा पूर्ण झाली; ती आता स्पष्टपणे फळाला आली आहे.
अमूर्तैः पितृभिः पूर्वमेव ख्यातो हि मे पुरा ४.
मूर्तिरहित पितरांची मला फार पूर्वीपासूनच ओळख होती.
प्रणम्य तीर्थं चलितो महीसागरसंगमम् ४.
मी त्या पवित्र स्थळी, जिथे जमीन आणि समुद्र एकत्र येतात, नमस्कार करून निघालो.
इदं भणितवानस्मि श्लोकव्याख्यां नृप श्रृणु ४.
मी हा श्लोकाचा अर्थ सांगितला आहे, राजा, तू ऐक.
एवमुक्ते नृपः प्राह प्रोचुरेवं हि कोटिशः ४.
हे ऐकल्यावर राजा पुन्हा पुन्हा अनेक प्रकारे विचारू लागला.
के द्विहेतू षडाख्यातान्यधिष्ठानानि कानि च ४.
हे दोन कारणं कोणती, आणि ती सहा ठिकाणं कोणती?
के च प्रकाराश्चत्वारः किंस्वित्तत्त्रिविधं द्विज ४.
ते चार प्रकार कोणते, आणि ते तीन विभाग कसे आहेत, द्विजा?
स्फुटान्प्रश्नानिमान्सप्त यदि वक्ष्यसि ब्राह्मण ४.
हे सात स्पष्ट प्रश्न जर तू सांगितलेस, ब्राह्मणा—
सप्त ग्रामांश्च दास्यामि नो चेद्यास्यसि स्वं गृहम् ४.
मी तुला सात गावे देईन; नाहीतर, तू आपल्या घरी परत जा.
धर्मवर्माणमस्त्वेवं प्रावोचमवधारय ४.
मी हेच धर्मवर्म्याला सांगितले; हे नीट लक्षात ठेव.
अल्पत्वं वा बहुत्वं वा दानस्याभ्युदयावहम् ४.
दान लहान असो वा मोठं, ते नेहमीच वाढ देणारं असतं.
तत्र श्रद्धाविषये श्लोका भवन्ति ४.
श्रद्धेच्या विषयावर काही श्लोक आहेत.
धर्मः संप्राप्यते सूक्ष्मः श्रद्धा धर्मोऽद्भुतं तपः ४.
सूक्ष्म धर्म मिळतो; श्रद्धा म्हणजे धर्म, आणि तीच अद्भुत तपस्या आहे.
सर्वस्वं जीवितं चापि दद्यादश्रद्धया यदि ४.
कोणी सर्वस्व, अगदी प्राणसुद्धा श्रद्धेशिवाय दिलं—
श्रद्धया साध्यते धर्मो महद्भिर्नार्थराशिभिः ४.
धर्म श्रद्धेने साध्य होतो, संपत्तीच्या राशीने नाही.
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ४.
श्रद्धा ही देहधाऱ्यांमध्ये तीन प्रकारची असते, आणि ती त्यांच्या स्वभावातून येते.
यजंते सात्त्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ४.
सात्त्विक लोक देवांची पूजा करतात; राजसिक लोक यक्ष आणि राक्षसांची पूजा करतात.
तस्माच्छ्रद्धावता पात्रे दत्तं न्यायार्जितं हि यत् ४.
म्हणून, श्रद्धेने आणि योग्य मार्गाने मिळवलेलं दान योग्य पात्राला दिलं तर—
शक्तिविषये च श्लोका भवंति मध्वास्वादो विषं पश्चाद्दातुर्धर्मोऽन्यथा भवेत्॥ ४.
शक्तीच्या विषयावर असे श्लोक आहेत: मध सुरुवातीला गोड लागतो, पण नंतर विषासारखा होतो; दात्याचा धर्म वेगळा होतो.
शक्ते परजने दाता स्वजने दुःखजीविनि ४.
तो परक्यांना उदारपणे देतो, पण आपल्या लोकांना दुःखात जगू देतो.
भृत्यानामुपरोधेन यत्करोत्यौर्ध्वदैहिकम् ४.
आपल्या नोकरांना त्रास देऊन जे मृतांसाठी करतो—
सामान्यं याचितं न्यासमाधिर्दाराश्च दर्शनम् ४.
साधी मागणी, ठेव, ध्यान, पत्नी आणि भेट—
आपत्स्वपि न देयानि नववस्तूनि पंडितैः ४.
अडचणीत असतानाही, सुज्ञ माणसाने ही नऊ वस्तू कधीच द्यायला नको.
इति ते गदितौ राजन्द्वौ हेतू श्रूयतामतः ४.
राजा, तुला दोन कारणे सांगितली, आता उरलेली ऐक.
धर्ममर्थं च कामं च व्रीडाहर्षभयानि च ४.
धर्म, संपत्ती, इच्छा, लाज, आनंद आणि भीती—
पात्रेभ्यो दीयते नित्यमनपेक्ष्य प्रयोजनम् ४.
योग्य पात्राला नेहमीच, हेतू न पाहता, दान द्यावे.
धनिनं धनलोभेन लोभयित्वार्थमाहरेत् ४.
श्रीमंताला लोभ दाखवून, त्याच्याकडून संपत्ती घ्यावी.
प्रयोजनमपेक्ष्यैव प्रसंगाद्यत्प्रदीयते ४.
कोणतीही वस्तू हेतू पाहून किंवा संधीने दिली जाते—
संसदि व्रीडयाऽऽश्रुत्य आर्थिभ्यः प्रददाति च ४.
सभेत लाजेखातर, मागितले नाही तरी तो मागणाऱ्यांना देतो.