यस्तु श्लोकस्य चैवास्य लब्धस्य तपसा मया ४.
पण हा श्लोक, जो मला तपस्येने मिळाला — त्याचा अर्थ असा आहे,
गवां च सप्त नियुतं सुवर्णं तावदेव तु ४.
सात नियुत गायी आणि तितकेच सोनं —
पटहेनेति नृपतेः श्रुत्वा राज्ञो वचो महत् ४.
राजाच्या मोठ्या वचनाची ढोलावर घोषणा ऐकून —
पुनर्दुर्बोधविन्यासः श्लोकस्तैर्विप्रपुंगवैः ४.
पुन्हा त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी तो श्लोक अवघड रीतीने समजावला.
वयं च तत्र याताः स्मो धनलोभेन नारद ४.
आणि आम्ही तिथे गेलो, नारद, धनाच्या लोभाने.
दुर्व्याख्येयस्त्वयं श्लोको धनं लभ्यं न चैव नः ४.
पण हा श्लोक समजायला कठीण आहे आणि आम्हाला धन मिळाले नाही.
एवं फाल्गुन तेषां तु वचः श्रुत्वा महात्मनाम् ४.
फाळ्गुना, त्या महात्म्यांची वचने ऐकून —
अहो प्राप्त उपायो मे स्थानप्राप्तौ न संशयः ४.
अरे! मला उपाय सापडला; आता स्थान मिळेल यात शंका नाही.
विद्यामूल्येन नैवं च याचितः स्यात्प्रतिग्रहः ४.
विद्येच्या मोबदल्यात असे दान मागू नये किंवा घ्यावेही नये.
धर्मस्य यस्य श्रद्धा स्यान्न च सा नैव पूर्यते ४.
ज्याच्यात धर्मावर श्रद्धा आहे, पण ती श्रद्धा पूर्ण होत नाही —
एवं विचिंत्य विद्वांसः प्रकुर्वंति यथारुचि ४.
अशा प्रकारे विचार करून, विद्वान लोक आपल्या इच्छेनुसार वागतात.
मनोरथोऽयं सफलः संभूतोंकुरितः स्फुटम् ४.
ही इच्छा पूर्ण झाली; ती आता स्पष्टपणे फळाला आली आहे.
अमूर्तैः पितृभिः पूर्वमेव ख्यातो हि मे पुरा ४.
मूर्तिरहित पितरांची मला फार पूर्वीपासूनच ओळख होती.
प्रणम्य तीर्थं चलितो महीसागरसंगमम् ४.
मी त्या पवित्र स्थळी, जिथे जमीन आणि समुद्र एकत्र येतात, नमस्कार करून निघालो.
इदं भणितवानस्मि श्लोकव्याख्यां नृप श्रृणु ४.
मी हा श्लोकाचा अर्थ सांगितला आहे, राजा, तू ऐक.
एवमुक्ते नृपः प्राह प्रोचुरेवं हि कोटिशः ४.
हे ऐकल्यावर राजा पुन्हा पुन्हा अनेक प्रकारे विचारू लागला.
के द्विहेतू षडाख्यातान्यधिष्ठानानि कानि च ४.
हे दोन कारणं कोणती, आणि ती सहा ठिकाणं कोणती?
के च प्रकाराश्चत्वारः किंस्वित्तत्त्रिविधं द्विज ४.
ते चार प्रकार कोणते, आणि ते तीन विभाग कसे आहेत, द्विजा?
स्फुटान्प्रश्नानिमान्सप्त यदि वक्ष्यसि ब्राह्मण ४.
हे सात स्पष्ट प्रश्न जर तू सांगितलेस, ब्राह्मणा—
सप्त ग्रामांश्च दास्यामि नो चेद्यास्यसि स्वं गृहम् ४.
मी तुला सात गावे देईन; नाहीतर, तू आपल्या घरी परत जा.
धर्मवर्माणमस्त्वेवं प्रावोचमवधारय ४.
मी हेच धर्मवर्म्याला सांगितले; हे नीट लक्षात ठेव.
अल्पत्वं वा बहुत्वं वा दानस्याभ्युदयावहम् ४.
दान लहान असो वा मोठं, ते नेहमीच वाढ देणारं असतं.
तत्र श्रद्धाविषये श्लोका भवन्ति ४.
श्रद्धेच्या विषयावर काही श्लोक आहेत.
धर्मः संप्राप्यते सूक्ष्मः श्रद्धा धर्मोऽद्भुतं तपः ४.
सूक्ष्म धर्म मिळतो; श्रद्धा म्हणजे धर्म, आणि तीच अद्भुत तपस्या आहे.
सर्वस्वं जीवितं चापि दद्यादश्रद्धया यदि ४.
कोणी सर्वस्व, अगदी प्राणसुद्धा श्रद्धेशिवाय दिलं—
श्रद्धया साध्यते धर्मो महद्भिर्नार्थराशिभिः ४.
धर्म श्रद्धेने साध्य होतो, संपत्तीच्या राशीने नाही.
त्रिविधा भवति श्रद्धा देहिनां सा स्वभावजा ४.
श्रद्धा ही देहधाऱ्यांमध्ये तीन प्रकारची असते, आणि ती त्यांच्या स्वभावातून येते.
यजंते सात्त्विका देवान्यक्षरक्षांसि राजसाः ४.
सात्त्विक लोक देवांची पूजा करतात; राजसिक लोक यक्ष आणि राक्षसांची पूजा करतात.
तस्माच्छ्रद्धावता पात्रे दत्तं न्यायार्जितं हि यत् ४.
म्हणून, श्रद्धेने आणि योग्य मार्गाने मिळवलेलं दान योग्य पात्राला दिलं तर—
शक्तिविषये च श्लोका भवंति मध्वास्वादो विषं पश्चाद्दातुर्धर्मोऽन्यथा भवेत्॥ ४.
शक्तीच्या विषयावर असे श्लोक आहेत: मध सुरुवातीला गोड लागतो, पण नंतर विषासारखा होतो; दात्याचा धर्म वेगळा होतो.