किमर्थं ब्रूत वर्ज्यंते सदैव ब्रह्मवादिभिः तापसा ऊचुः १.
"हे ब्रह्मज्ञान सांगणारे लोक ही तीर्थस्थाने नेहमी टाळतात, त्याचे कारण काय आहे?" असे त्याने विचारले. त्यावर तपस्वींनी उत्तर दिले.
अत एतानि वर्ज्यंते तीर्थानि कुरुनंदन १.
"याच कारणामुळे, हे कुरुवंशाचा आनंद, ही तीर्थस्थाने टाळली जातात."
ततस्तं तापसाः प्रोचुत्हंतुं नार्हसि फाल्गुन १.
मग त्या तपस्व्यांनी सांगितले, "फाळ्गुन, तिथे जाऊ नकोस."
तत्त्व द्वारशवर्षाणि तीर्थानामर्बुदेष्वपि १.
हेच सत्य आहे की, अर्बुदातील तीर्थांमध्येही बारा वर्षे असेच घडते.
यदुक्तं करुणासारैः सारं किं तदिहोच्यताम् १.
"दया करणाऱ्यांनी जे सांगितले, त्याचा सारांश इथे सांगावा."
धर्मकामं हि मनुजं यो वारयति मंदधीः १.
जो मूढबुद्धी मनुष्य दुसऱ्याला धर्म आणि कामापासून रोखतो—
यज्जीवितं चाचिरांशुसमानक्षणभंगुरम् १.
त्याचे आयुष्य सूर्यकिरणासारखे क्षणभंगुर आणि नाशिवंत असते.
जीवितं च धनं दाराः पुत्राः क्षेत्रगृहाणि च १.
आयुष्य, धन, पत्नी, मुले, शेतजमीन आणि घरे—
एवं ते ब्रुवतः पार्थ दीर्घमायुः प्रवर्धताम् १.
असे ते बोलत असताना, पार्था, तुझे आयुष्य दीर्घ आणि सुखी होवो.
एवमुक्तः प्रणम्यैतानाशीर्भिरभिसंस्तुतः १.
असे ऐकून त्याने सर्वांना वंदन केले आणि ते त्याला आशीर्वाद देत गौरव करू लागले.
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थुमुत्तमम् १.
त्यांनंतर, सौभद्र नावाच्या त्या महर्षींच्या श्रेष्ठ तीर्थस्थानाजवळ तो पोहोचला.
अथ तं पुरुषव्याघ्रमंतर्जलचरो महान् १.
मग, त्या पुरुषसिंहाजवळ एक मोठा जलचर प्राणी आला.
तमादायैव कौतेयो विस्फुरंतं जलेचरम् १.
कुंतीपुत्राने त्या पाण्यात तडफडणाऱ्या जलचराला पकडले.
उद्धृतश्चैव तु ग्राहः सोऽर्जुनेन यशस्विना १.
त्या यशस्वी अर्जुनाने तो ग्राह पाण्यातून बाहेर ओढून काढला.
दीप्यमानशिखा विप्रा दिव्यरूपा मनोरमा १.
हे ब्राह्मणहो, ती स्त्री तेजस्वी ज्वाळांनी चमकत होती, तिचं रूप दिव्य आणि मन मोहून टाकणारं होतं.
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् १.
त्या स्त्रीवर अत्यंत प्रेमाने त्याने ही वाक्यं म्हटली.
किमर्थं च महात्पापमिदं कृतवती ह्यसि नार्युवाच १.
हे स्त्री, तू हे मोठं पाप का केलं आहेस?
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्चानाम महाबल १.
मला धन, मुलं आणि चिरकाल कीर्ती हवी होती, हे महाबलवान.
ताभिः सार्धं प्रयातास्मि देवराजनिवेशनात् १.
त्यांच्यासोबत मी देवांचा राजाच्या निवासातून बाहेर पडले.
रूपवंतमधीयानमेकमेकांतचारिणम् १.
तेथे एक देखणा, विद्वान आणि एकटा राहणारा पुरुष होता.
आदित्य इव तं देशं कृत्स्नमेवान्व भासयत् १.
तो जसा सूर्य त्या ठिकाणी उजेड पाडत होता.
अवतीर्णास्ति तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया १.
त्याच्या तपश्चर्येला विघ्न आणण्यासाठी आम्ही त्या ठिकाणी उतरलो.
यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत १.
हे भारत, आम्ही सर्वजणी एकाच वेळी त्या ब्राह्मणाजवळ गेलो.
स च नास्मासु कृतवान्मनोवीरः कथंचन १.
पण त्या धीरवान पुरुषाने आमच्याकडे अजिबात लक्ष दिलं नाही.
सोऽशपत्कुपितोऽस्मासु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ १.
मग तो ब्राह्मण रागावून आम्हाला शाप दिला, हे क्षत्रियश्रेष्ठ.
ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भरतसत्तम १.
त्या नंतर, हे भारतश्रेष्ठ, आम्ही सर्वजणी फारच घाबरलो.
रूपेण वयसा चैव कंदर्पेण च दर्पिताः १.
आमच्या रूपावर, तारुण्यावर आणि आकर्षणावर गर्व करून आम्ही कामात अडकून गेलो होतो.
एष एव वधोऽस्माकं स पर्याप्तस्तपोधन १.
हे तपश्चर्येने युक्त, आमच्यासाठी हीच शिक्षा पुरेशी आहे.
अवध्याश्च स्त्रियः सृष्टा मन्यंते धर्मचिंतकाः १.
धर्माचा विचार करणारे लोक स्त्रिया मारता येत नाहीत असं मानतात.
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वंति पालनम् १.
आणि जे शिष्ट आहेत ते शरण आलेल्यांचं रक्षण करतात.