पद्मासने चोपविष्टो महेशो योगवित्तमः ३४.
महेश, योगाचा सर्वोच्च जाणणारा, कमळाच्या आसनावर बसला.
शुशुभे स महादेवः समाधौ चंद्रशेखरः वासुकिः सर्पराजश्च कटिबद्धः कृतो महान्॥ ३४.
महादेव, चंद्रशेखर, ध्यानात लीन असताना तेजस्वी दिसत होता; वासुकी, सर्पराजा, त्याच्या कंबरेला मोठा अलंकार म्हणून गुंडाळलेला होता.
आत्मानमात्मात्मतया च संस्तुतो वेदांतवेद्यो न हि विश्वचेष्टितः स्थितस्तदानीं परमं पराणां निरीक्षमाणो भुवनैकभर्ता॥ ३४.
स्वतःच्याच स्वरूपात स्वतःकडून स्तुतीला पात्र, वेदांताने जाणता, जगाच्या व्यवहारात न गुंतलेला, त्या वेळी तो सर्वश्रेष्ठांमध्ये श्रेष्ठ, जगाचा एकमेव अधिपती, सर्वत्र पाहत उभा होता.
वनं गते महादेवे गिरिजा विरहातुरा ३५.
महादेव जंगलात गेल्यावर, गिरिजा विरहाने व्याकुळ झाली.
चिंतयंती शिवंतन्वी सर्वभावेन शोभना ३५.
शोभिवंत आणि सडपातळ ती, पूर्ण मनाने शंकराचा विचार करत होती.
तपसा महता चैव शिवं प्राप्तासि शोभने ३५.
हे शोभिवंती, तू मोठ्या तपाने शंकराला मिळवला आहेस.
द्यूते हि वहवो दोषा न श्रुताः किं त्वयाऽनघे ३५.
जुगारात अनेक दोष असतात, हे तू ऐकले नाहीस का, हे निष्कलंक?
अस्माभिः सहिता देवि गच्छगच्छ वरानने॥ ३५.
हे देवी, सुंदर चेहऱ्याची, आमच्यासोबत चल, चल.
यावच्छंभुर्दूरतो नाभिगच्छेत्तावद्गत्वा शंकरं क्षामयस्व ३५.
शंभू जवळ येण्याआधी तू लवकर जाऊन शंकराची क्षमा माग.
निशम्य वाक्य विजयाप्रयुक्तं प्रहस्यामाना समधीरचेताः ३५.
विजयाच्या भावनेने बोललेले हे शब्द ऐकून, ती हसली आणि तिचे मन शांत झाले.
मया जितोऽसौ निरपत्रपश्च पुरा वृतो वै परया विभूत्या ३५.
मी त्याला आधी जिंकले आहे, आणि तो माझ्या श्रेष्ठ शक्तीमुळे लाजला होता.
रूपीकृतो मया देवो महेशो नान्यथा वद ३५.
माझ्यामुळे महेश्वर रूपात प्रकट झाला आहे; वेगळे काही नाही.
साकारो हि निराकारो महेशो हि मया कृतः॥ ३५.
महेश्वर, जो निराकार होता, त्याला मी साकार केले आहे.
कृतं मया विश्वमिदं समग्रं चराचरं देववरैः समेतम् ३५.
हे चराचर विश्व, देवांच्या सोबत, मी पूर्णपणे निर्माण केले आहे.
एवमुक्त्वा तदा देवी गिरिजा सर्वमंगला ३५.
अशी बोलून, सर्व शुभ असणारी देवी गिरिजा त्या वेळी—
श्यामा तन्वी शिखरदशना बिंबबिंबाधरोष्ठी सुग्रीवाढ्या कुचभरनता गिरिजा स्निग्धकेशी ३५.
गडद रंगाची, सडपातळ, शिखरासारखे दात, बिंब फळासारखे लाल ओठ, सुंदर गळा, भरगच्च उर, चमकदार केसांची गिरिजा—
पाणौ मृणालसदृशं दधती च चापं पृष्ठे लसत्कृतककेतकिबाणकोशम् ३५.
हातात कमळाच्या देठासारखा धनुष्य, पाठीवर केतकीच्या बाणांचा चमकदार भाता—
भृंगीनादेन महता नादयंती जगत्त्रयम् ३५.
मधमाशांच्या मोठ्या गुंजारवाने ती तीनही जगात नाद घडवत होती—
सकामना राजहंसा बभूवुस्तत्क्षणादपि ३५
त्या क्षणी, त्यांच्या इच्छेप्रमाणे, त्या राजहंस झाल्या.
एकाकी संस्थितो यत्र यमाधिस्थो महेश्वरः ३५.
जिथे यमाचा अधिपती महेश्वर एकटा स्थिर होता.
प्रबद्धो हि महादेवो निरीक्ष्य शबरीं तदा ३५.
त्या वेळी, शबरीला पाहून महादेव बांधला गेला.
यावत्करे गृह्यमाणो गिरिजां स समीपगः ३५.
जसा त्याचा हात पकडला जात होता, गिरिजा जवळ आली.
तद्दृष्ट्वा तत्क्षणादेव देवो भ्रांतिविनाशनः ३५.
ते पाहताच, त्या क्षणीच, भ्रम दूर करणारा देव
विरहेण समायुक्तो हृच्छयेन समन्वितः ३५.
विरहाने ग्रासलेला आणि मनात प्रेमाने व्याकुळ झालेला होता.
निर्मोहो मोहमापन्नो ददर्श गिरिजां पुनः ३५.
गोंधळातून मुक्त झाल्यावरही, पुन्हा गोंधळून, त्याने गिरिजेला पाहिले.
वाक्यं मे श्रृणु तन्वंगि श्रुत्वा तत्कर्तुमर्हसि तत्कथ्यतां महाभागे याथातथ्यं सुमध्यमे॥ ३५.
"माझे बोल ऐक, सुकुमार अंगवाली; ऐकून त्याप्रमाणे वाग. हे सुंदर कटीवाली, खरी गोष्ट जशी आहे तशी मला सांग."
पतिमन्वेषयिष्यामि सर्वज्ञं सकलार्थदम् ३५.
"मी सर्वज्ञ आणि सर्व इच्छा पूर्ण करणारा पती शोधणार आहे."
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं गिरिजां वृषभध्वजः ३५.
असे म्हणताच, वृषभध्वजाने गिरिजेला उत्तर दिले.
विमृश्यतां वरारोहे तत्त्वतो हि वरानने ३५.
"हे सुंदर नितंबवाली, नीट विचार कर, कारण हेच खरे आहे, हे सुंदर मुखवाली."
मयार्थितो महाभाग पतिस्त्वं नान्यथा वद ३५.
"हे महाभागे, मी तुला पत्नी म्हणून मनापासून मागितले आहे; दुसरे काही बोलू नकोस."