तदा महेशः प्रहसन्सत्यं वाक्यमुवाच ह ३४.
मग महेशाने हसत, सत्य बोलले.
अजेयोऽहं प्राणिनां सर्वथैव तस्मान्न वाच्यं तु वोच हि साध्वि ३४.
मी सर्व प्राण्यांना कधीही जिंकता येणार नाही असा आहे; म्हणून, सती, तू वेगळे काही बोलू नकोस.
तदाम्बिकाह स्वपतिं महेशं मया जितोऽस्यद्य न विस्मयोऽत्र जितोऽसि त्वं न संदेहस्त्वं न जानासि शंकर॥ ३४.
तेव्हा अंबिकेने आपल्या पती महेश्वराला म्हणाले, "आज मी तुला जिंकले आहे; यात काही आश्चर्य नाही. तू हरलास, यात शंका नाही; पण शंकरा, तुला हे कळत नाही."
एवं प्रहस्य रुचिरं गिरिजा तु शंभुं सा प्रेक्ष्या नर्मवचसा स तयाभिभूतः ३४.
अशी गिरीजाने हसत हसत शंभूंकडे पाहून गमतीने बोलले आणि त्या बोलण्याने तिने त्यांना जिंकले.
अजेयोऽहं विशालाक्षि तव नास्त्यत्र संशयः ३४.
माझा कोणीही पराभव करू शकत नाही, विशाल नेत्रांची! यात तिळमात्र शंका नाही.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रोवाच च विहस्य सा ३४.
त्यांचे ते शब्द ऐकून ती हसली आणि उत्तर दिले.
मयैकया जितोऽसि त्वं द्यूतेन विमलेन हि ॥ ३४.
मी एकटीने, अगदी निरागस खेळात, तुला हरवले आहे.
एवं विवदमानौ तौ दंपती परमेश्वरौ ३४.
अशा रीतीने ते दोघे, परमेश्वर आणि त्यांची पत्नी, एकमेकांशी वाद घालत राहिले.
आकर्णयाऽऽकर्णविशालनेत्रे वाक्यं तदेकं जगदेकमंगलम् ३४.
ऐक, विशाल नेत्रांची, लक्ष देऊन ते एक वचन ऐक जे साऱ्या जगासाठी मंगल आहे.
अजितो हि महादेवो देवानां परमो गुरुः ३४.
महादेव अजिंक्य आहेत आणि देवांचा श्रेष्ठ गुरु आहेत.
एक एव परं ज्योतिस्तेषामपि च यन्महः ३४.
तोच एक सर्वोच्च तेज आहे आणि त्याची कीर्ती इतरांपेक्षा मोठी आहे.
कथं त्वया जितो देवि ह्यजेयो भुवनत्रये ३४.
देवी, जो त्रैलोक्यात अजिंक्य आहे, त्याला तू कसा जिंकू शकलीस?
नारदेनैवमुक्ता सा कुपिता पार्वती भृशम् ३४.
नारदांनी असे म्हटल्यावर पार्वतीला फार राग आला.
चापल्याच्च न वक्त्व्यं ब्रह्मपुत्र नमोस्तु ते ३४.
उतावळेपणाने मी बोलायला नको होते, ब्रह्मपुत्रा; तुला नमस्कार.
कथं शिवो हि देवर्ष उक्तोऽतो हि त्वया बहु ३४.
देवर्षी, शिवाबद्दल तू इतके का बोललास?
मया लब्धप्रतिष्ठोऽयं जातो नास्त्यत्र संशयः॥ ३४.
माझ्यामुळे त्याला कीर्ती मिळाली आहे; यात शंका नाही.
एवं बहुविधं श्रुत्वा नारदो मौनमाश्रयत् ३४.
अशी अनेक प्रकारची वचने ऐकून नारद गप्प बसले.
त्वया बहु न वक्तव्यं पुनरेव च भामिनि ३४.
सुंदर स्त्री, पुन्हा इतके बोलू नकोस.
स्त्रीभावयुक्तासि वरानने त्वं देवं न जानासि परं पराणाम् ३४.
सुंदर मुखवाली, तुझ्यात स्त्रीसुलभ स्वभाव आहे; तुला परमेश्वराची खरी ओळख नाही, जो सर्वश्रेष्ठ आहे.
यथा कृतं तेन पिनाकिना पुरा एतत्स्मृतं किं सुभगे वदस्व नः ३४.
भाग्यवती, पिनाकधारीने पूर्वी काय केले होते, ते आम्हाला सांग; हे आठवले जाते—ते काय होते?
xxxवात्त्वयाराधित एव एष शिवः पराणां परमः परात्मा॥ ३४.
खरंच, या शिवाचं — जो सर्वश्रेष्ठ आणि सर्वांचा आत्मा आहे — तुझ्या भक्तीने पूजन झालं आहे.
भृंगिणेत्येवमुक्ता सा ह्युवाच किपिता भृशम् ३४.
'भृंगी' असं तिला म्हणताच, ती फारच संतापली आणि बोलू लागली.
हं भृंगिन्पक्षपातित्वाद्यदुक्तं वचनं मम ३४.
अरे भृंगी, तुझ्या पक्षपातीपणामुळेच तू हे शब्द मला बोललास.
अहं शिवात्मिका मूढ शिवो नित्यं मयि स्थितः ३४.
अरे मूर्खा, मीच शिवस्वरूप आहे; शिव नेहमी माझ्यातच वास करतो.
श्रुतं च वाक्यं शुभदं पार्वत्या भृंगिणा तदा ३४.
त्या वेळी पार्वती आणि भृंगी यांनी ते शुभ वचन ऐकलं.
पुतुर्यज्ञे च दक्षस्य शिवनिंदा त्वया श्रुता ३४.
मुला, दक्षाच्या यज्ञात तू शिवाची निंदा ऐकलीस.
तत्क्षणादेव नन्वंगि ह्यधुना किं कृतं त्वया ३४.१०६ कथं वा पर्वतश्रेष्ठाज्जाता से वरवर्णिनि ३४.
त्या क्षणापासून, अरे सडपातळ अंगाच्या, तू आता काय केलं आहेस? आणि, पर्वतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, सुंदर वर्णाच्या, तू कशी जन्मलीस?
सप्रेमा च शिवे भक्तिस्तव नास्तीह संप्रातम् ३४.
आता तुझ्या मनात शिवावर प्रेमपूर्वक भक्ती नाही.
शिवात्परतरं नान्यत्त्रिषु लोकेषु विद्यते ३४.
तीनही लोकांत शिवाहून श्रेष्ठ काहीच नाही.
भक्तासि त्वं महादेवि महाभाग्यवतां वरे ३४.
तू खरी भक्त आहेस, हे महादेवी, आणि सर्व भाग्यवंतांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.