का क्रीडा हि त्वया भाव्या वद शीघ्रं ममाग्रतः ३४.
तुला कोणता खेळ करायचा आहे, ते लवकर सांग माझ्यासमोर.
द्यूतक्रीडा महादेव दृश्यते विविधात्र च ३४.
महादेव, इथे विविध प्रकारचे द्यूतक्रीडा दिसतात.
इत्येवमुक्त्वो परतं सती भृशमुवाच वाक्यं कुपिता ऋषिं प्रति ३४.
असे म्हणून, सतीने रागाने त्या ऋषीला कठोर शब्दांत उत्तर दिले.
त्वं ब्रह्मपुत्रोऽसि मुनिर्मनीषिणां शास्ता हि वाक्यं विविधैः प्रसिद्धैः ३४.
तू ब्रह्माचा पुत्र आहेस, ऋषी आहेस, ज्ञानी लोकांचा शिक्षक आहेस आणि तुझे विविध वचन प्रसिद्ध आहेत.
एवमुक्तस्तदा देव्या नारदो देवदर्शनः ३४.
त्या वेळी देवीने असे म्हटल्यावर, देवांना दिसणारा नारद तिथे होता.
द्यूतं न जानामि न चाश्रयामि ह्यहं तपस्वी शिवकिंकरश्च कथं च मां पृच्छसि राजकन्यके योगीश्वराणां परमं पवित्रे॥ ३४.
मी जुगार काय असतो ते जाणत नाही, आणि त्यात कधीही भाग घेत नाही. मी तपस्वी आहे, शिवाचा सेवक आहे. राजकन्ये, मग तू मला योगींच्या सर्वात पवित्र गोष्टीबद्दल का विचारतेस?
निशम्य वाक्यं गिरिजा सती तदा ह्युवाच वाक्यं च विहस्य तं प्रति ३४.
गिरीजेला नारदाचे हे बोल ऐकून, सतीने हसत त्याला उत्तर दिले.
इत्येवमुक्त्वा गिरिराजकन्यका जग्राह चाक्षान्भुवनैकसुंदरी ३४.
असे म्हणून, जगातील सर्वात सुंदर पर्वतराजकन्येने फासे उचलले.
तौ दंपती क्रीडया सज्जमानौ दृष्टौ तदा ऋषिणा नारदेन ३४.
त्या वेळी ऋषी नारदांनी त्या दांपत्याला खेळायला सज्ज होताना पाहिले.
सखीजनेन संवीता तदा द्यूतपरा सती ३४.
सख्यांनी वेढलेली सती त्या वेळी जुगारात गुंतली.
स पणं च तदा चक्रे छलेन महता वृतः ३४.
त्याने मोठ्या चलाखीने त्या वेळी पैज लावली.
नारदोऽस्याः शिवेनाथ उपहासकरोऽभवत् ३४.
नारद आणि शिव तिच्यासाठी हसण्याचा विषय झाले.
नारदस्य दुरुक्तैश्च कुपिता पार्वती भृशम् ३४.
नारदाच्या कठोर बोलांमुळे पार्वती फारच रागावली.
तथा शिरोमणी चैव तरले च मनोहरे दृष्टं हरेण च पुनः पुनर्द्यूतमकारयत्॥ ३४.
स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ, मोहक आणि चंचल असलेल्या तिला हरिणे पुन्हा पुन्हा जुगार खेळताना पाहिले.
तथा गिरिजया प्रोक्तः शंकरो लोकशंकरः ३४.
मग गिरीजाने लोकांचे कल्याण करणाऱ्या शंकराला सांगितले.
क्रियते च त्वया शंभो कः पणो हि तदुच्यताम् ३४.
शंभो, तू कोणती पैज लावतोस ते सांग.
मया पणोऽयं क्रियते भवानि त्वदर्थमेतच्च विभूषणं महत् ३४.
भवानी, मी तुझ्यासाठी ही मोठी अलंकाराची पैज लावतो.
इदमेव त्वया तन्वि मां जित्वा गृह्यतां सुखम् ३४.
हे कृशांगिनी, तू मला जिंकलीस तर हेच तुझे बक्षीस म्हणून घे.
एवं विक्रीडमानौ तावक्षविद्याविशारदौ ३४.
दोघेही फासे खेळण्यात कुशल असल्याने आनंदाने खेळू लागले.
प्रहस्य गौरी प्रोवाच शंकरं त्वतिसुंदरी ३४.
गौरी, अतिशय सुंदर असलेली, हसत शंकराला म्हणाली.
तदा महेशः प्रहसन्सत्यं वाक्यमुवाच ह ३४.
मग महेशाने हसत, सत्य बोलले.
अजेयोऽहं प्राणिनां सर्वथैव तस्मान्न वाच्यं तु वोच हि साध्वि ३४.
मी सर्व प्राण्यांना कधीही जिंकता येणार नाही असा आहे; म्हणून, सती, तू वेगळे काही बोलू नकोस.
तदाम्बिकाह स्वपतिं महेशं मया जितोऽस्यद्य न विस्मयोऽत्र जितोऽसि त्वं न संदेहस्त्वं न जानासि शंकर॥ ३४.
तेव्हा अंबिकेने आपल्या पती महेश्वराला म्हणाले, "आज मी तुला जिंकले आहे; यात काही आश्चर्य नाही. तू हरलास, यात शंका नाही; पण शंकरा, तुला हे कळत नाही."
एवं प्रहस्य रुचिरं गिरिजा तु शंभुं सा प्रेक्ष्या नर्मवचसा स तयाभिभूतः ३४.
अशी गिरीजाने हसत हसत शंभूंकडे पाहून गमतीने बोलले आणि त्या बोलण्याने तिने त्यांना जिंकले.
अजेयोऽहं विशालाक्षि तव नास्त्यत्र संशयः ३४.
माझा कोणीही पराभव करू शकत नाही, विशाल नेत्रांची! यात तिळमात्र शंका नाही.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रोवाच च विहस्य सा ३४.
त्यांचे ते शब्द ऐकून ती हसली आणि उत्तर दिले.
मयैकया जितोऽसि त्वं द्यूतेन विमलेन हि ॥ ३४.
मी एकटीने, अगदी निरागस खेळात, तुला हरवले आहे.
एवं विवदमानौ तौ दंपती परमेश्वरौ ३४.
अशा रीतीने ते दोघे, परमेश्वर आणि त्यांची पत्नी, एकमेकांशी वाद घालत राहिले.
आकर्णयाऽऽकर्णविशालनेत्रे वाक्यं तदेकं जगदेकमंगलम् ३४.
ऐक, विशाल नेत्रांची, लक्ष देऊन ते एक वचन ऐक जे साऱ्या जगासाठी मंगल आहे.
अजितो हि महादेवो देवानां परमो गुरुः ३४.
महादेव अजिंक्य आहेत आणि देवांचा श्रेष्ठ गुरु आहेत.