तथैव दृष्ट्वा परमं पराणां परा सती रूपवती च सुंदरी ३४.
त्याचप्रमाणे मी त्या स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ, परम, रूपवती आणि सुंदर सतीचेही दर्शन घेतले.
दृष्ट्वा तौ दपती शुद्धौ राजमानौ जगत्त्रये ३४.
त्या दोन्ही पवित्र दांपत्याचे, जे तीनही लोकांत तेजस्वी आहेत, मी दर्शन घेतले.
साकारौ च निराकारौ निरातंकौ सुखप्रदौ उत्थायोत्थाय च तदा तुष्टाव जगदीश्वरौ॥ ३४.
रूप असलेले आणि निराकार, आरंभ व अंत नसलेले, सुख देणारे असे ते जगदीश्वर, मी पुन्हा पुन्हा उभा राहून त्यांची स्तुती केली.
नतोस्म्यहं देववरौ युवाभ्यां परात्पराभ्यां कलया तथापि ३४.
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, परात्पर असलेल्या तुम्हा दोघांना, जरी तुम्ही रूपात दिसता तरी, मी नमस्कार करतो.
पितरौ सर्वललोकस्य ज्ञातौ चाद्यैव तत्त्वतः ३४.
आज मी तुम्हा दोघांना सर्व लोकांचे आई-वडील म्हणून खऱ्या अर्थाने ओळखले आहे.
एवं स्तुतौ तदा तेन नारदेन महात्मना ३४.
त्या वेळी त्या महात्मा नारदाने त्यांची अशी स्तुती केली.
सुखेन स्थीयते ब्रह्मन्किं कार्यं करवाणि ते ३४.
इथे सुखाने राहतो आहे, ब्राह्मण, तुझ्यासाठी मी कोणते काम करू?
दर्शनं जातमद्यैव तेन तुष्टोऽस्म्यहं विभो ३४.
आज तुझे दर्शन झाले म्हणून, प्रभो, मी संतुष्ट आहे.
क्रीडनार्थमिहायातः कैलासं पर्वतोत्तमम् ३४.
खेळण्यासाठी मी या कैलास या श्रेष्ठ पर्वतावर आलो आहे.
तथापि दर्शनं भाव्यं सततं प्राणिनामिह॥ ३४.
तरीही, तुझे दर्शन इथल्या सर्व जीवांना नेहमी मिळावे.
का क्रीडा हि त्वया भाव्या वद शीघ्रं ममाग्रतः ३४.
तुला कोणता खेळ करायचा आहे, ते लवकर सांग माझ्यासमोर.
द्यूतक्रीडा महादेव दृश्यते विविधात्र च ३४.
महादेव, इथे विविध प्रकारचे द्यूतक्रीडा दिसतात.
इत्येवमुक्त्वो परतं सती भृशमुवाच वाक्यं कुपिता ऋषिं प्रति ३४.
असे म्हणून, सतीने रागाने त्या ऋषीला कठोर शब्दांत उत्तर दिले.
त्वं ब्रह्मपुत्रोऽसि मुनिर्मनीषिणां शास्ता हि वाक्यं विविधैः प्रसिद्धैः ३४.
तू ब्रह्माचा पुत्र आहेस, ऋषी आहेस, ज्ञानी लोकांचा शिक्षक आहेस आणि तुझे विविध वचन प्रसिद्ध आहेत.
एवमुक्तस्तदा देव्या नारदो देवदर्शनः ३४.
त्या वेळी देवीने असे म्हटल्यावर, देवांना दिसणारा नारद तिथे होता.
द्यूतं न जानामि न चाश्रयामि ह्यहं तपस्वी शिवकिंकरश्च कथं च मां पृच्छसि राजकन्यके योगीश्वराणां परमं पवित्रे॥ ३४.
मी जुगार काय असतो ते जाणत नाही, आणि त्यात कधीही भाग घेत नाही. मी तपस्वी आहे, शिवाचा सेवक आहे. राजकन्ये, मग तू मला योगींच्या सर्वात पवित्र गोष्टीबद्दल का विचारतेस?
निशम्य वाक्यं गिरिजा सती तदा ह्युवाच वाक्यं च विहस्य तं प्रति ३४.
गिरीजेला नारदाचे हे बोल ऐकून, सतीने हसत त्याला उत्तर दिले.
इत्येवमुक्त्वा गिरिराजकन्यका जग्राह चाक्षान्भुवनैकसुंदरी ३४.
असे म्हणून, जगातील सर्वात सुंदर पर्वतराजकन्येने फासे उचलले.
तौ दंपती क्रीडया सज्जमानौ दृष्टौ तदा ऋषिणा नारदेन ३४.
त्या वेळी ऋषी नारदांनी त्या दांपत्याला खेळायला सज्ज होताना पाहिले.
सखीजनेन संवीता तदा द्यूतपरा सती ३४.
सख्यांनी वेढलेली सती त्या वेळी जुगारात गुंतली.
स पणं च तदा चक्रे छलेन महता वृतः ३४.
त्याने मोठ्या चलाखीने त्या वेळी पैज लावली.
नारदोऽस्याः शिवेनाथ उपहासकरोऽभवत् ३४.
नारद आणि शिव तिच्यासाठी हसण्याचा विषय झाले.
नारदस्य दुरुक्तैश्च कुपिता पार्वती भृशम् ३४.
नारदाच्या कठोर बोलांमुळे पार्वती फारच रागावली.
तथा शिरोमणी चैव तरले च मनोहरे दृष्टं हरेण च पुनः पुनर्द्यूतमकारयत्॥ ३४.
स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ, मोहक आणि चंचल असलेल्या तिला हरिणे पुन्हा पुन्हा जुगार खेळताना पाहिले.
तथा गिरिजया प्रोक्तः शंकरो लोकशंकरः ३४.
मग गिरीजाने लोकांचे कल्याण करणाऱ्या शंकराला सांगितले.
क्रियते च त्वया शंभो कः पणो हि तदुच्यताम् ३४.
शंभो, तू कोणती पैज लावतोस ते सांग.
मया पणोऽयं क्रियते भवानि त्वदर्थमेतच्च विभूषणं महत् ३४.
भवानी, मी तुझ्यासाठी ही मोठी अलंकाराची पैज लावतो.
इदमेव त्वया तन्वि मां जित्वा गृह्यतां सुखम् ३४.
हे कृशांगिनी, तू मला जिंकलीस तर हेच तुझे बक्षीस म्हणून घे.
एवं विक्रीडमानौ तावक्षविद्याविशारदौ ३४.
दोघेही फासे खेळण्यात कुशल असल्याने आनंदाने खेळू लागले.
प्रहस्य गौरी प्रोवाच शंकरं त्वतिसुंदरी ३४.
गौरी, अतिशय सुंदर असलेली, हसत शंकराला म्हणाली.