एवं तयोक्तश्चण्डोऽसौ बभाषे तां शिवप्रियः ३३.
अशी तिने सांगितल्यावर त्या क्रूराने, जो शिवाचा प्रिय होता, तिला उत्तर दिले.
किमनेन शरीरेण नश्वरेण गतायुषा ३३.
या नाशवंत आणि आयुष्य संपलेल्या शरीराचा काय उपयोग?
ये पुष्णंति निजं देहं सर्वभावेन चाहताः ३३.
जे लोक आपले शरीर सर्व शक्तीनिशी पोसतात, ते खरेच दुःखी आहेत.
तस्मान्मानं परित्यज्य क्रोधं च दुरवग्रहम् ३३.
म्हणून अभिमान, राग आणि हट्ट सोडावा.
बोधिता तेन चंडी सा पुष्कसेन तदा भृशम् ३३.
त्यावेळी पुष्कसाने चंडीला नीट समजावून सांगितले.
शिवरात्रिप्रसंगाच्च जायते यद्ध्यसंशयम् ३३.
शिवरात्रीच्या व्रतामुळे जे मिळते, ते निःसंशय असते.
यामद्वयं च संजातममावास्यां तु तत्र वै ३३.
आणि त्या अमावास्येला दोन रात्री घडल्या.
विमानानि बहून्यत्र आगतानि तदंतिकम् ३३.
त्या वेळी तिथे अनेक विमानं आली.
उवाच परया भक्त्या पुष्कसोऽपि च तान्प्रति ३३.
पुष्कसाने अत्यंत भक्तीने त्यांना बोलले.
विमानस्थाश्च केचिच्च वृषारूढाश्च केचन ३३.
काही जण आकाशातल्या रथात उभे होते, तर काही जण बैलावर बसले होते.
कपर्द्दिनश्चर्मपरीतवाससो भुजंगभोगैः कृतहारभूषणाः ३३.
त्यांचे केस जटा होते, अंगावर कातडीचे वस्त्र होते, आणि सापाच्या वळ्यांनी बनवलेली दागिने घातली होती.
पुष्कसेन तदा पृष्टा ऊचुः सर्वे च पार्पदाः ३३.
तेव्हा पुष्कसाने विचारल्यावर सर्व पार्पदाचे अनुयायी बोलले.
प्रेषिताः स्मो वयं चंड शिवेन परमेष्ठिना ३३.
हे क्रूरा, आम्हाला शिव या परमेश्वराने पाठवले आहे.
लिंगार्च्चनं कृतं यच्च त्वया रात्रौ शिवस्य च ३३.
रात्री तू शिवासाठी केलेली लिंगाची पूजा—
तथोक्तो वीरभद्रेण उवाच प्रहसन्निव ३३.
वीरभद्राने असे सांगितल्यावर, तो हसल्यासारखा बोलला.
किं मया कृतमद्यैव पापिना हिंसकेन च ३३.
मी आज काय केले, मी पापी आणि हिंसक आहे.
पापाचारो ह्यहं नित्यं कथं स्वर्गं व्रजाम्यहम् ३३.
मी नेहमीच वाईट वागणारा आहे—मी स्वर्गात कसा जाऊ?
परं कौतुकमापन्नः पृच्छामि त्वां यथातथम् ३३.
माझ्या मनात मोठी उत्सुकता आहे, मी तुला खरं विचारतो.
इत्येवं पृच्छतस्तस्य पुष्कसस्य यथाविधि ३३.
पुष्कसा योग्य रीतीने असे विचारत होता—
देवदेवो महादेवो देवानां पतिरीश्वरः ३३.
देवतांचा देव, महादेव, देवांचा स्वामी, परमेश्वर—
प्रासंगिकतया माघे कृतं लिंगार्चनं त्वया शिवरात्र्यां प्रसंगेन कृतमर्चनमेव च॥ ३३.
माघ महिन्यात तू सहज लिंगाची पूजा केली, आणि शिवरात्रीला देखील सहज पूजा केली.
कोलं निरीक्षमाणेन बिल्वपत्राणि चैव हि लिंगस्य मस्तके तानि तेन त्वं सुकृती प्रभो॥ ३३.
कोल फळ आणि बिल्वपत्र पाहताना, तू ती लिंगाच्या शिरावर ठेवली; त्यामुळे, प्रभो, तू पुण्यवान झालास.
ततश्च जागरो जातो महान्वृक्षोपरि ध्रुवम् ३३.
मग मोठ्या झाडावर जागरण केले गेले.
छलेनैव महाभाग कोलसंदर्शनेन हि ३३.
खरं तर, कोल फळ दाखवून एक प्रकारे फसवणूक केली.
तेनोपवासेन च जागरेण तुष्टो ह्यसौ देववरो महात्मा ३३.
त्या उपवास आणि जागरणामुळे, महान आत्मा आणि देवांचा श्रेष्ठ, संतुष्ट झाला.
एवमुक्तस्तदा तेन वीरभद्रेण धीमता ३३.
त्या वेळी, बुद्धिमान वीरभद्राने असे सांगितले.
गणानां देवतानां च सर्वेषां प्राणिनामपि ३३.
सर्व देवतांच्या आणि सगळ्या जिवांच्या समूहांमध्ये,
वीणावेणुमृदंगानि तस्य चाग्रे गतानि च ३३.
वीणा, बासरी आणि मृदुंग त्याच्या समोर आणले गेले.
विद्याधरगणाः सर्वे तुष्टुवुः सिद्धचारणाः महोत्सवेन महता आनीतो गंधमादनम्॥ ३३.
सर्व विद्याधर, सिद्ध आणि चारण यांनी त्याची स्तुती केली; मोठ्या आनंदाने त्याला गंधमादन पर्वतावर नेण्यात आले.
शिवसान्निध्यमागच्चंडोसौ तेन कर्मणा ३३.
त्या कृतीमुळे चंडाला शंकराच्या सान्निध्यात येण्याचा लाभ झाला.