क्वान्वेषयामि पृच्छामि क्व गच्छामि च कं प्रति ३३.
मी कुठे शोधू, कुणाला विचारू, कुठे जाऊ आणि कुणाकडे जाऊ?
नैवान्नं नो जलं किंचिन्न भुक्तं तद्दिने तया ३३.
त्या दिवशी मी तिच्यामुळे काहीही अन्न किंवा पाणी घेतले नाही.
अथ प्रभाते विमले पुष्कसी वनमाययौ ३३.
मग पहाटे, स्वच्छ सकाळी, पुष्कसी जंगलात गेली.
भ्रममाणावने तस्मिन्ददर्श महतीं नदीम् ३३.
ती त्या जंगलात भटकताना तिने एक मोठी नदी पाहिली.
तदन्नं कूलनः स्थाप्य नदीं तर्तुं प्रचक्रमे ३३.
ती नदीच्या काठी अन्न ठेवून नदी ओलांडायला सुरुवात केली.
तावत्तयोक्तश्चण्डोऽसावेहि शीघ्रं च भक्षय ३३.
तेव्हाच त्या क्रूराने तिला म्हटले, 'लवकर ये आणि खा.'
कृतं किमद्य रे मंद गतेऽहनि च किं कृतम् ३३.
'आज तू काय केलेस, अडगळीच्या? दिवस सरला, काय साध्य केलेस?'
नद्यां स्नातौ तथा तौ च दम्पती च शुचि व्रतौ ३३.
नदीत स्नान केल्यावर त्या दोघांनी, म्हणजे पती-पत्नीने, शुद्ध राहून व्रत पाळले.
तेन सर्वं भक्षितं च तदन्नं स्वयमेव हि ३३.
मग ते सर्व अन्न त्यानेच एकट्याने खाल्ले.
आवयोर्भक्षितं चान्नमनेनैव च पापिना ३३.
आम्हा दोघांचे अन्न याच पापीने खाल्ले.
एवं तयोक्तश्चण्डोऽसौ बभाषे तां शिवप्रियः ३३.
अशी तिने सांगितल्यावर त्या क्रूराने, जो शिवाचा प्रिय होता, तिला उत्तर दिले.
किमनेन शरीरेण नश्वरेण गतायुषा ३३.
या नाशवंत आणि आयुष्य संपलेल्या शरीराचा काय उपयोग?
ये पुष्णंति निजं देहं सर्वभावेन चाहताः ३३.
जे लोक आपले शरीर सर्व शक्तीनिशी पोसतात, ते खरेच दुःखी आहेत.
तस्मान्मानं परित्यज्य क्रोधं च दुरवग्रहम् ३३.
म्हणून अभिमान, राग आणि हट्ट सोडावा.
बोधिता तेन चंडी सा पुष्कसेन तदा भृशम् ३३.
त्यावेळी पुष्कसाने चंडीला नीट समजावून सांगितले.
शिवरात्रिप्रसंगाच्च जायते यद्ध्यसंशयम् ३३.
शिवरात्रीच्या व्रतामुळे जे मिळते, ते निःसंशय असते.
यामद्वयं च संजातममावास्यां तु तत्र वै ३३.
आणि त्या अमावास्येला दोन रात्री घडल्या.
विमानानि बहून्यत्र आगतानि तदंतिकम् ३३.
त्या वेळी तिथे अनेक विमानं आली.
उवाच परया भक्त्या पुष्कसोऽपि च तान्प्रति ३३.
पुष्कसाने अत्यंत भक्तीने त्यांना बोलले.
विमानस्थाश्च केचिच्च वृषारूढाश्च केचन ३३.
काही जण आकाशातल्या रथात उभे होते, तर काही जण बैलावर बसले होते.
कपर्द्दिनश्चर्मपरीतवाससो भुजंगभोगैः कृतहारभूषणाः ३३.
त्यांचे केस जटा होते, अंगावर कातडीचे वस्त्र होते, आणि सापाच्या वळ्यांनी बनवलेली दागिने घातली होती.
पुष्कसेन तदा पृष्टा ऊचुः सर्वे च पार्पदाः ३३.
तेव्हा पुष्कसाने विचारल्यावर सर्व पार्पदाचे अनुयायी बोलले.
प्रेषिताः स्मो वयं चंड शिवेन परमेष्ठिना ३३.
हे क्रूरा, आम्हाला शिव या परमेश्वराने पाठवले आहे.
लिंगार्च्चनं कृतं यच्च त्वया रात्रौ शिवस्य च ३३.
रात्री तू शिवासाठी केलेली लिंगाची पूजा—
तथोक्तो वीरभद्रेण उवाच प्रहसन्निव ३३.
वीरभद्राने असे सांगितल्यावर, तो हसल्यासारखा बोलला.
किं मया कृतमद्यैव पापिना हिंसकेन च ३३.
मी आज काय केले, मी पापी आणि हिंसक आहे.
पापाचारो ह्यहं नित्यं कथं स्वर्गं व्रजाम्यहम् ३३.
मी नेहमीच वाईट वागणारा आहे—मी स्वर्गात कसा जाऊ?
परं कौतुकमापन्नः पृच्छामि त्वां यथातथम् ३३.
माझ्या मनात मोठी उत्सुकता आहे, मी तुला खरं विचारतो.
इत्येवं पृच्छतस्तस्य पुष्कसस्य यथाविधि ३३.
पुष्कसा योग्य रीतीने असे विचारत होता—
देवदेवो महादेवो देवानां पतिरीश्वरः ३३.
देवतांचा देव, महादेव, देवांचा स्वामी, परमेश्वर—