प्रेषिता शंभुना देवाः परिवव्रुः सुरेश्वराः
शंभूनं पाठविल्यावर देवांनी, देवताधिपतींनी तिला सर्व बाजूंनी वेढलं.
सर्वदिक्पालकांताभिः समेता शैलबालिका
सर्व दिशांचे रक्षक ज्यांच्या प्रियतमा होत्या, त्या सर्वांसोबत ती पर्वतराजकन्या तिथे उभी होती.
अद्रिनाथस्वरूपस्य शीतत्वमिव कुर्वती
ती पर्वतराजाच्या मूर्तीप्रमाणे दिसत होती आणि तिच्या उपस्थितीने जणू थंडावा पसरत होता.
दुष्करस्योदवासस्य बोधयन्तीव साधुताम्
ती जणू त्या कठीण तपस्येचं पावित्र्य दाखवत तिथे उभी राहिली.
क्रीडामिव पुराभ्यस्तां तपसापि च संगता 1.3.1.12.
पूर्वी खेळात रमणारी ती आता तपस्येत एकरूप झाली होती.
संचिंत्य चोभयोः कर्तुं शीतलत्वं जले स्थिता
दोघांनाही कसा थंडावा मिळेल याचा विचार करत ती पाण्यातच थांबली.
आधिक्यमथ लोकस्य वक्तुकामा स्वयं स्थिता
स्वतःच जगापुढे आपली श्रेष्ठता दाखवायची इच्छा बाळगून ती तिथे उभी राहिली.
अधिगम्य तपस्तस्य शांतिं कर्तुमिव स्थिता
ती तपस्या प्राप्त करून जणू तिच्या शांततेसाठी तिथे उभी होती.
क्षालयंतीव लिंगं तदमलैस्तीर्थवारिभिः
ती जणू त्या लिंगाला पवित्र तीर्थाच्या पाण्याने धुत आहे असं वाटत होतं.
अपीतकुचनाथेशशोणाद्रीश्वरतुष्टये
ज्यांच्या स्तनांना कुणी स्पर्श केला नाही, त्या शोनगिरीश्वराच्या संतोषासाठी ती तिथे होती.
अधःकृताभ्रतडितो जिगीषंतीव चामरीः
खाली ढग व वीज ठेवून, ती जणू चामरं ढवळत आहे असं भासत होतं.
सिद्धचारणगंधर्वविद्याधरविराजितम्
सिद्ध, चारण, गंधर्व आणि विद्याधर यांनी ती शोभून गेली होती.
अष्टापदपथाकारमष्टदिक्पालपूजितम्
ती अष्टपदाच्या मार्गासारखी दिसत होती आणि आठही दिशांचे रक्षक तिची पूजा करत होते.
अष्टांगभक्तियुक्तैस्तैर्युक्तमष्टांगबुद्धिभिः
अष्टांग भक्ती आणि अष्टांग बुद्धी असलेल्यांनी ती समृद्ध झाली होती.
लसत्सुवर्णदुवर्णशालामालासमास्थितम् 1.3.1.12.
सुवर्ण व रौप्याच्या दालनांच्या माळांनी ती उजळून निघाली होती.
वीणावेणुमुखैस्तालैः सालापैरुपरंजितम्
वीणा, बासरी, ताल आणि टाळ्यांच्या गजराने ती जागृत झाली होती.
सेवितव्यं दिने दिव्यसमदर्शवृषध्वजम्
दिवसा पूजनीय असा, समदर्शी वृषध्वज तिथे होता.
निशादिवसयोरेवं दर्शयन्निव सर्वदा
तो नेहमीच दिवस आणि रात्र दोन्ही दाखवत असल्यासारखा भासत होता.
शक्रः सुरगणैः सार्धं सहस्राक्षः समाययौ
इंद्र, हजार डोळ्यांचा, देवांच्या समूहासह तेथे आला.
व्योमगंगाजलोत्संगशीतलो मरुदाववौ
आकाशातील गंगेच्या पाण्याने थंडावा आलेली एक गार वाऱ्याची झुळूक वाहू लागली.
कनकांकितशृंगाग्रपरिधूतवनावलिः
सोन्याने सजवलेल्या शिखरांवर झाडांची रांगा हलू लागल्या.
वसंतप्रमुखाः सर्वे सहर्षमृतवः पुरः
वसंतासह सर्व ऋतू आनंदाने पुढे आले.
गणैश्च विविधाकाराः सिद्धाश्च परमर्षयः
विविध रूपांचे गंधर्व, सिद्ध आणि श्रेष्ठ ऋषी एकत्र जमले.
कुंकुमक्षोदसंमिश्रकर्पूररजसान्वितः
हवेतील दरवळ कस्तुरी आणि केशराच्या सुगंधाने भरून गेला.
अथ मृदंगकमर्दलझल्लरीपटहदुंदुभितालसमन्वितैः 1.3.1.12.
मग मृदंग, करताल, झांज, पटाहा आणि दुंदुभी यांच्या तालांनी आकाश दुमदुमून गेले.
सुरवधूजननृत्तनिरंतरोल्लुलिततुंबरुगायनगीतिभिः
स्वर्गातील स्त्रिया सातत्याने नाचू लागल्या, तुंबरूच्या गाण्याने आणि संगीताने वातावरण गूंजू लागले.
सरसमेत्य शिवः करुणानिधिर्नतमुखीमपि तामपलज्जया
शिव, करुणेचा सागर, लाजेखाली मान झुकवून उभ्या असलेल्या तिच्याजवळ गेला.
ललितया निजया प्रिययान्वितः सुरमुनींद्रसमाजसमावृतः
स्वतःच्या प्रियेसह, आणि देव व ऋषी यांच्या सभेत, शिव अत्यंत सौम्यपणे पुढे आला.
अथ शिवः सुरराजसमर्पिताञ्छुभपटीरमुखानिलसौरभान्
मग देवेंद्राने अर्पण केलेल्या शुभ वस्त्रांचा, सुगंधी वाऱ्याचा सुवास घेऊन शिव पुढे आला.
समनुलेपितहारसुमंडितावभिगतौ सिततां समलंकृतौ
चंदन लावलेले, फुलांच्या हारांनी सजलेले, दोघेही शुभ्र वस्त्रांनी अलंकृत होऊन पुढे आले.