तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामो याथातथ्येन कथ्यताम् तस्मात्कथ भो विप्र सर्वं शुश्रूषतां हि नः॥ ३३.
हे सर्व आम्हाला ऐकायचे आहे; म्हणून, हे ऋषी, आम्ही ऐकायला उत्सुक आहोत, सर्व काही सत्य सांग.
एवमुक्तस्तदा तेन शौनकेन महात्मना ३३.
मग त्या वेळी महात्मा शौनकाने असे विचारल्यावर,
आसीत्पुरा महारौद्रश्चडोनाम दुरात्मवान् ३३.
पूर्वी एक अत्यंत भयंकर आणि दुष्ट मनाचा माणूस होता, त्याचे नाव चड होता.
जालेन मत्स्यान्दुष्टात्मा घातयत्यनिशं खलु ३३.
हा दुष्ट मनाचा माणूस जाळ्याने नेहमी मासे मारत असे.
खड्गांश्चैव च दुष्टात्मा दृष्ट्वा कांश्चिच्च पापवान् ३३.
आणि हा पापी, वाईट मनाचा माणूस, काही पक्षी दिसले की त्यांनाही तलवारीने मारत असे.
लुब्धको हि महापापो दुष्टो दुष्टजनप्रियः ३३.
तो शिकारी फार पापी, दुष्ट आणि वाईट लोकांचा आवडता होता.
एवं विहरतस्तस्य बहुकालोत्यवर्तत ३३.
अशा रीतीने तो वागत राहिला आणि खूप काळ गेला.
निषंगे जलमादाय क्षुत्पिपासार्द्दितो भृशम् कोलं हंतुं धनुष्पाणिर्जाग्रच्चानिमिषेण हि॥ ३३.
एकदा, भूक आणि तहानेने त्रस्त होऊन, त्याने आपल्या भात्यात पाणी घेतले आणि धनुष्य हातात घेऊन, डुक्कर मारण्यासाठी डोळा न लवता जागा राहिला.
माघमासेऽसितायां वै चतुर्दश्यामथाग्रतः ३३.
माघ महिन्यात, कृष्ण पक्षातील चतुर्दशीच्या दिवशी, तो तिथे उभा होता.
श्रीवृक्षपर्णानि बहूनि तत्र स च्छेदयामास रुषान्वितोपि ३३.
तेथे, रागाने भरून, त्याने पवित्र वृक्षाची अनेक पाने तोडली.
ववर्ष गंडूषजलं दुरात्मा यदृच्छया तानि शिवे पतंति ३३.
योगायोगाने, त्या दुष्ट माणसाने तोंडातील पाणी ओतले आणि ते थेंब शिवावर पडले.
गंडूषवारिणा तेन स्नपनं च कृतं महत् ३३.
त्या तोंडातील पाण्याने मोठे अभिषेक घडले.
अज्ञानेनापि भो विप्राः पुष्कसेन दुरात्मना ३३.
हे ब्राह्मणहो, अज्ञानाने का होईना, पण त्या दुष्ट मनाच्या पुष्कसाने हे केले.
पुष्कसोऽथ दुराचारो वॉक्षादवततार सः ३३.
मग वाईट वागणारा पुष्कस झाडावरून खाली उतरला.
लुब्ध कस्यापि भार्याभून्नाम्ना चैव घनोदरी ३३.
त्या शिकाऱ्याची पत्नी होती, तिचे नाव घनोदरी होते.
गृहान्निर्गत्य सायाह्ने पुरद्वारबहिः स्थिता ३३.
संध्याकाळी ती घरातून बाहेर पडली आणि शहराच्या दरवाजाबाहेर उभी राहिली.
चिराद्भर्तरी नायाते चिन्तयामास लुब्धकी ३३.
पती बराच वेळ घरी न आल्याने त्या शिकाऱ्याच्या बायकोला काळजी वाटू लागली.
तमः स्तोमेन संछन्नाश्चतस्रो विदिशो दिशः ३३.
चारही दिशांना काळोख आणि अंधार पसरला होता.
किं वा केसरलोभेन सिंहेनैव विदारितः ३३.
कदाचित तो मांसाच्या लालसेने सिंहाने फाडला असेल का?
किं वा वराहदंष्ट्राग्रघातैः पंचत्वमागतः ३३.
किंवा डुकराच्या दातांच्या फटक्याने त्याचा मृत्यू झाला असेल का?
क्वान्वेषयामि पृच्छामि क्व गच्छामि च कं प्रति ३३.
मी कुठे शोधू, कुणाला विचारू, कुठे जाऊ आणि कुणाकडे जाऊ?
नैवान्नं नो जलं किंचिन्न भुक्तं तद्दिने तया ३३.
त्या दिवशी मी तिच्यामुळे काहीही अन्न किंवा पाणी घेतले नाही.
अथ प्रभाते विमले पुष्कसी वनमाययौ ३३.
मग पहाटे, स्वच्छ सकाळी, पुष्कसी जंगलात गेली.
भ्रममाणावने तस्मिन्ददर्श महतीं नदीम् ३३.
ती त्या जंगलात भटकताना तिने एक मोठी नदी पाहिली.
तदन्नं कूलनः स्थाप्य नदीं तर्तुं प्रचक्रमे ३३.
ती नदीच्या काठी अन्न ठेवून नदी ओलांडायला सुरुवात केली.
तावत्तयोक्तश्चण्डोऽसावेहि शीघ्रं च भक्षय ३३.
तेव्हाच त्या क्रूराने तिला म्हटले, 'लवकर ये आणि खा.'
कृतं किमद्य रे मंद गतेऽहनि च किं कृतम् ३३.
'आज तू काय केलेस, अडगळीच्या? दिवस सरला, काय साध्य केलेस?'
नद्यां स्नातौ तथा तौ च दम्पती च शुचि व्रतौ ३३.
नदीत स्नान केल्यावर त्या दोघांनी, म्हणजे पती-पत्नीने, शुद्ध राहून व्रत पाळले.
तेन सर्वं भक्षितं च तदन्नं स्वयमेव हि ३३.
मग ते सर्व अन्न त्यानेच एकट्याने खाल्ले.
आवयोर्भक्षितं चान्नमनेनैव च पापिना ३३.
आम्हा दोघांचे अन्न याच पापीने खाल्ले.