एवं विज्ञापितस्तेन ह्युवाच परमेश्वरः ३२.
त्याने असं विचारल्यावर, परमेश्वर बोलला.
भक्षणार्थं तव विभो सोऽयं क्रूरोऽधुनाऽऽगतः ३२.
हे महाबळवान, तुझा नाश करण्यासाठी हा क्रूर प्राणी आता आला आहे.
बहूनां क्षेममन्विच्छंस्तवार्थेऽन्हं विशेषतः॥ ३२.
खूप लोकांच्या भल्यासाठी, आणि खास तुझ्या हितासाठी, तो झपाट्याने वागत आहे.
ये पापिनो ह्यधर्मिष्ठा लोकसंहारकारकाः वाक्यं निशम्य रुद्रस्य श्वेतो वचनमब्रवीत्॥ ३२.
जे पापी, अधर्मी आणि जगाचा विनाश करणारे आहेत—रुद्राचे शब्द ऐकून, श्वेत बोलला.
कालेनैव हि लोकोऽयं पुण्यमाचरते सदा ३२.
खरं तर, काळाच्या प्रभावानेच हा जग नेहमी पुण्यकर्म करतो.
उपासनारताः केचिज्ज्ञानिनो हि तथा परे ३२.
काही लोक उपासनेत रमलेले असतात, तर काही ज्ञानात पारंगत असतात.
कालो हि हर्ता च चराचराणां तथा ह्यसौ पालकोऽप्यद्वितीयः ३२.
काळच सर्व चराचरांचा संहार करणारा आहे; तसाच तो एकमेव रक्षकही आहे.
यदि सृष्टिपरोऽसि त्वं कालं जीवय सत्वरम् ३२.
जर तू सृष्टीकर्ता असशील, तर लवकरच काळाला पुन्हा जिवंत कर.
तर्ह्येवं कुरु शंभो त्वं कालस्य च महात्मनः ३२.
म्हणून, शंभो, तू हे महात्मा काळासाठी कर.
इति विज्ञापितस्तेन राज्ञा शंभुः प्रतापिना ३२.
त्या राजानं अशी विनंती केल्यावर, तेजस्वी शंभू—
शंभुः प्रहस्याथ तदा महेशः संजीवयामास पिनाकपाणिः ३२.
शंभू, तो महेश्वर, पिनाकधारी, हसला आणि त्याला पुन्हा जिवंत केलं.
उपस्थितोऽसौ त्वथ लज्जमानस्तुष्टाव देवं वृषभध्वजं तम् ३२.
तो लाजत देव वृषभध्वजाच्या जवळ गेला आणि त्याची स्तुती केली.
कालांतक त्रिपुरेश त्रिपुरांतकर प्रभो ३२.
काळाचा अंत करणारा, त्रिपुरेश, त्रिपुराचा संहार करणारा प्रभो—
दक्षयज्ञविनाशश्च कृतो हि परमाद्भुतः ३२.
दक्षयज्ञाचा नाशही तू केला, तो फारच अद्भुत होता.
ग्रसितं तत्त्वया शंभो अन्येषामपि दुर्द्धरम् ३२.
शंभो, जे इतरांना सहन होत नाही, ते तू सहज गिळून टाकलं आहेस.
लयनाल्लिंगमित्युक्तं सर्वैरपि सुरा सुरैः ३२.
लयामुळे, सर्व देव आणि दैत्य तुला 'लिंग' असं म्हणतात.
लिंगस्य देवदेवस्य महिमानं परस्य च नमस्ते शितिकण्ठाय नमस्तस्मै कपर्दिने॥ ३२.
देवांचा देव असलेल्या लिंगाच्या आणि त्या परब्रह्माच्या महिम्याला माझा नमस्कार. शितिकंठाला आणि जटाधारी त्या महादेवाला मी वंदन करतो.
नमोनमः कारणकारणाय ते नमोनमो मंगलमंगलात्मने ३२.
सर्व कारणांचा मूळ कारण असलेल्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. शुभ आणि अशुभ दोन्ही स्वरूप असलेल्या तुला मी वारंवार वंदन करतो.
त्वमेव सर्वं जगदेवबंधो वेदांतवेद्योऽसि महानुभावः ३२.
तूच सर्वकाही आहेस, या जगाचा आधार आहेस. वेदांचा शेवट गाठून ज्याला ओळखता येईल असा, मोठ्या कीर्तीचा तूच आहेस.
त्वं पासि लुंपसि जगत्त्रितयं महेश स्रष्टासि भूतपतिरेव न कश्चिदन्यः॥ ३२.
महेश्वरा, तू या तिन्ही लोकांचे रक्षण करतोस, नाश करतोस, निर्माण करतोस आणि सर्व भूतांचा स्वामी आहेस; दुसरा कोणीच नाही.
इति स्तुतस्तदा तेन कालेन जगदीश्वरः ३२.
त्या वेळी त्याच्याकडून अशा प्रकारे स्तुती झाल्यावर, जगाचा स्वामी—
मनुष्यलोके सकले नान्यस्त्वत्तो हि विद्यते ३२.
संपूर्ण मानवजगतात तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीच नाही.
मया हतमिदं विश्वं जगदेतच्चराचरम् ३२.
माझ्यामुळे हे विश्व, हे चराचर जग नष्ट झाले आहे.
स हि ते चानुगो जातो महाराज प्रयच्छ मे ३२.
तो खरोखरच तुझा अनुयायी झाला आहे, हे महाराजा, तो मला दे.
एवमुक्तस्तदा तेन श्वेतः कालेन चैव हि ३२.
त्या वेळी श्वेत आणि काळ या दोघांनीही त्याला असे सांगितले—
शिवस्य परमं रूपं त्वमेको नास्ति संशयः ३२.
तूच शिवाचा सर्वोच्च रूप आहेस, यात शंका नाही.
तस्मात्पूज्यतमोऽसि त्वं सर्वेषां च नियामकः व्रजंति विविधैर्भार्वैरात्मलक्षणतत्पराः॥ ३२.
म्हणूनच तू सर्वात पूज्य आहेस आणि सर्वांचा नियंता आहेस. आत्म्याच्या चिन्हांमध्ये मन लावणारे विविध रूपांनी तुझ्याकडे येतात.
तेनैवं रक्षिततः कालो राज्ञा परमधर्मिणा ३२.
म्हणूनच त्या धर्मनिष्ठ राजाने काळाचे रक्षण केले.
तदा यमेन स्तवितो मृत्युना यमदूतकैः ययौ स्वमालयं विप्रा मेने स्वं जनितं पुनः॥ ३२.
तेव्हा यम, मृत्यू आणि यमदूतांनी त्याची स्तुती केली आणि तो आपल्या घरी गेला, ब्राह्मणांनो, आणि पुन्हा आपल्या उत्पत्तीचा विचार केला.
मायया सह पत्न्या च शिवस्य चरितं महत् ३२.
पत्नी आणि माया यांच्यासह त्याने शिवाची मोठी कृत्ये सांगितली.