अकरोन्मय्यविश्वासं लिंगरूपे गले स्थिते
गळ्यात लिंगरूप असताना तिने माझ्यावर पूर्ण विश्वास ठेवला.
मामेवाभ्यर्चयन्ध्यायन्गणनाथत्वमावसन्
फक्त माझी पूजा व ध्यान करून, तिने गणांचे अधिपत्य मिळवले.
चिरं मल्लिंगधृग्यस्मात्सिद्धिरस्यापि देव्यतः
त्याने खूप काळ मल्लिंग धारण केला आहे; म्हणूनच त्याला हे फळ दैवी कृपेने मिळाले.
न कर्त्तव्यं सदा भक्तैस्तस्माद्वै मुक्तिकांक्षिभिः
म्हणून जे भक्त मुक्तीची इच्छा बाळगतात, त्यांनी हे नेहमी करु नये.
न तादृशं फलं दत्ते वज्रवत्तं निहंति च 1.3.1.12.
हे तसे फळ देत नाही; उलट वज्रासारखे सर्व नाश करते.
सफला नयनावाप्तिः सर्वदोषविनाशनात्
दृष्टी मिळणे हे फळदायी आहे, कारण ते सर्व दोष नष्ट करते.
त्वामपीतकुचां चक्रे वत्सलां भक्तरक्षिणीम्
तीने तुला, हे अपीतकुचा, प्रेमळ आणि भक्तांचे रक्षण करणारी बनवले.
प्रायश्चित्ताभिधानेन भवापीतकुचाभिधा
प्रायश्चित्त या नावाने तुला भवापीतकुचा असेही म्हणतात.
भज मां करुणामूर्तिरपीतकुचनायिका
माझी उपासना कर, मी करुणेची मूर्ती आणि अपीतकुचा नायिका आहे.
प्रणम्य प्रार्थितवती प्रोवाच च तमंबिका
अंबिकेने वाकून प्रार्थना केली आणि त्याला सांगितले.
एतत्ते दर्शितं तेजो दृष्टं देवैश्च मानवैः
हे तेज तुला दाखवले गेले, जे देव आणि माणसांनी पाहिले आहे.
नक्षत्रे कृत्तिकाख्येऽस्मिंस्तेजस्ते दृश्यतां परम्
या कृतिका नावाच्या नक्षत्रात तुझे तेज सर्वश्रेष्ठ दिसावे.
दृष्ट्वा समस्तैर्दुरितैर्मुच्यतां सर्वजंतवः
ते पाहून सर्व जीव सर्व पापांपासून मुक्त व्हावेत.
प्रदक्षिणं चकारैनं सखीभिः सा ततोंऽबिका
मग अंबिकेने आपल्या सखींसह त्याची प्रदक्षिणा केली.
अरुणाद्रिमयं लिंगं चक्रे मरकतप्रभम् 1.3.1.12.
तिने अरुण पर्वताचे लिंग तयार केले, जे माणिकासारखे चमकत होते.
तस्तार परितो भूमिं पद्मपत्रैः सपल्लवैः
तिने आजूबाजूची जमीन कमळाच्या पाकळ्या आणि कळ्यांनी झाकली.
अर्चयन्तीव शोणाद्रिमभितो दृष्टिकांतिभिः
ती डोळ्यांच्या कटाक्षांनी जणू शोनपर्वताची पूजा करत होती.
प्रसादिता मातृगणैर्गंधदानविभूषणैः
मातृगणांनी सुगंधी द्रव्ये आणि दागिन्यांनी तिला प्रसन्न केले.
वहन्तीभिः सुरस्त्रीभिर्वृता मुनिवधूयुता
स्वर्गातील स्त्रिया आणि ऋषिपत्न्यांनी तिला वेढले होते आणि त्या सर्व वस्तू वाहून आणत होत्या.
कांक्षन्ती शिवसायुज्यं विवाहाग्निमिवाद्रिजा
ती शंकराशी एकरूप होण्याची इच्छा करत होती, जशी पर्वतकन्या विवाहाच्या अग्नीसमोर उभी असते.
प्रेषिता शंभुना देवाः परिवव्रुः सुरेश्वराः
शंभूनं पाठविल्यावर देवांनी, देवताधिपतींनी तिला सर्व बाजूंनी वेढलं.
सर्वदिक्पालकांताभिः समेता शैलबालिका
सर्व दिशांचे रक्षक ज्यांच्या प्रियतमा होत्या, त्या सर्वांसोबत ती पर्वतराजकन्या तिथे उभी होती.
अद्रिनाथस्वरूपस्य शीतत्वमिव कुर्वती
ती पर्वतराजाच्या मूर्तीप्रमाणे दिसत होती आणि तिच्या उपस्थितीने जणू थंडावा पसरत होता.
दुष्करस्योदवासस्य बोधयन्तीव साधुताम्
ती जणू त्या कठीण तपस्येचं पावित्र्य दाखवत तिथे उभी राहिली.
क्रीडामिव पुराभ्यस्तां तपसापि च संगता 1.3.1.12.
पूर्वी खेळात रमणारी ती आता तपस्येत एकरूप झाली होती.
संचिंत्य चोभयोः कर्तुं शीतलत्वं जले स्थिता
दोघांनाही कसा थंडावा मिळेल याचा विचार करत ती पाण्यातच थांबली.
आधिक्यमथ लोकस्य वक्तुकामा स्वयं स्थिता
स्वतःच जगापुढे आपली श्रेष्ठता दाखवायची इच्छा बाळगून ती तिथे उभी राहिली.
अधिगम्य तपस्तस्य शांतिं कर्तुमिव स्थिता
ती तपस्या प्राप्त करून जणू तिच्या शांततेसाठी तिथे उभी होती.
क्षालयंतीव लिंगं तदमलैस्तीर्थवारिभिः
ती जणू त्या लिंगाला पवित्र तीर्थाच्या पाण्याने धुत आहे असं वाटत होतं.
अपीतकुचनाथेशशोणाद्रीश्वरतुष्टये
ज्यांच्या स्तनांना कुणी स्पर्श केला नाही, त्या शोनगिरीश्वराच्या संतोषासाठी ती तिथे होती.