ततः स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः ३०.
शंकरपुत्राने ते सर्व पर्वत घाबरलेले आणि भयभीत पाहिले.
मा खिद्यत महाभागा मा चिंता क्रियतां नगाः ३०.
'महाभागांनो, चिंता करू नका, पर्वतांनो, मनात काळजी धरू नका,' असे त्याने सांगितले.
एवं समाश्वास्य तदा मनस्वी तान्पर्वतान्देवगणैः समेतान् ३०.
मग त्या तेजस्वी कुमाराने, देवगणांसह जमलेल्या त्या पर्वतांना धीर दिला.
कार्त्तिकेयस्ततः शक्त्या निचकर्त रिपोः शिरः एवं स जयमापेदे कार्त्तिकेयो महाप्रभुः॥ ३०.
त्यानंतर कार्तिकेयाने आपल्या शस्त्राने शत्रूचे डोके छाटले; अशा रीतीने त्या महाबली कार्तिकेयाने विजय मिळवला.
ददृशुस्तं सुरगणा ऋषयो गुह्यकाः खगाः ३०.
देवगण, ऋषी, गुह्यक आणि पक्षी यांनी त्याला पाहिले.
हर्षेण महताविष्टास्तुष्टुवुस्तं कुमारकम् ३०.
मोठ्या आनंदाने भारावून जाऊन, त्यांनी त्या कुमाराचे स्तुतीगीत गायले.
एवं विजयमापन्नं दृष्ट्वा सर्वे मुदा युताः ३०.
त्याला विजय मिळवताना पाहून सर्वजण आनंदाने भरून गेले.
परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै ३०.
मग गिरिजेने त्याला घट्ट मिठी मारली आणि ती अत्यंत आनंदित झाली.
लालयामास तन्वंगी पार्वती रुचिरेक्षणा ३०.
सौंदर्याने आणि सुंदर डोळ्यांनी नटलेली पार्वती त्याच्यावर प्रेमाने हात फिरवत होती.
आर्यासनगता साध्वी शुशुभे मितभाषिणी ३०.
ती सती, मानाच्या आसनावर बसलेली, कमी बोलणारी, फारच तेजस्वी दिसत होती.
नीराजिता तदा देवैः पार्वती शंभुना सह ३०.
त्या वेळी देवांनी पार्वती आणि शंभू यांना एकत्र नीराजनाने सन्मानित केले.
हिमालयस्तदागत्य पुत्रैश्च परिवारितः ३०.
त्या वेळी हिमालय आपल्या पुत्रांसह तेथे आला.
तदा देवगणाः सर्व इन्द्राद्य ऋषिभिः सह कुमारमग्रतः कृत्वा नीराजनपरा बभुः॥ ३०.
मग सर्व देवगण, इंद्र व ऋषींसह, कुमाराला पुढे ठेवून नीराजन करण्यात मग्न झाले.
गीतवादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा ३०.
गाण्यांच्या, वाद्यांच्या आणि वेदघोषांच्या गजरात,
कुमारविजयंनाम चरित्रं परमाद्भुतम् ३०.
‘कुमाराचा विजय’ हे अद्भुत चरित्र सांगितले गेले.
ये कीर्त्तयंति शुचयोऽमितभाग्ययुक्ताश्चानंत्यरूपमजरामरमादधानाः ३०.
जे शुद्ध मनाने हे कीर्तन करतात, अमाप भाग्य लाभतात, त्यांना अनंत रूपे, वृद्धत्वरहितपणा आणि अमरत्व मिळते.
यः पठेच्छृणुयाद्वापि कुमारस्य महात्मनः ३०.
जो कोणी या महात्मा कुमाराचे वाचन करतो किंवा ऐकतो,
हत्वा तं तारकं संख्ये कुमारेण महात्मना ३१.
महात्मा कुमाराने युद्धात त्या तारकाचा वध केल्यानंतर,
कुमारो ह्यपरः शंभुर्येन सर्वमिदं ततम् ३१.
खरं तर कुमार म्हणजेच शंभू, ज्याच्यामुळे हे सर्व विश्व व्यापलेले आहे.
कुमारो दर्शनात्सद्यः सफलो हि नृणां सदा दर्शनाद्धूतपापास्ते भवंत्येव न संशयः॥ ३१.
कुमाराचे दर्शन घेतल्याने लोकांना त्वरित फल मिळते; त्याच्या दर्शनाने पापे नष्ट होतात, यात शंका नाही.
शौनकस्य वचः श्रुत्वा उवाच चरितं तदा ३१.
शौनकाचे शब्द ऐकून त्याने त्या गोष्टीचे वर्णन केले.
ह्ताव तं तारकं संख्ये देवानामजयं ततः ३१.
युद्धात त्या तारकाचा वध केल्यावर देवांना विजय मिळाला.
महिमा हि कुमारस्य सर्वशास्त्रेषु कथ्यते ३१.
कुमाराचे महात्म्य सर्व शास्त्रांत सांगितले आहे.
तथोपनिषदैश्चैव मीमांसाद्वितयेन तु ३१.
तसेच उपनिषदांत आणि दोन्ही मीमांसा शास्त्रांतही सांगितले आहे.
यो हि दर्शनमात्रेण पुनाति सकलं जगत् ३१.
जो फक्त दर्शनानेच सगळ्या जगाला पवित्र करतो.
ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य विष्णुं चैव सवासवम् तृष्टाव प्रयतो भूत्वा दक्षिणाशापतिः स्वयम्॥ ३१.
ब्रह्मा, विष्णू आणि इंद्र यांना स्मरून, दक्षिण दिशेचा अधिपती स्वतः भक्तिभावाने त्याची स्तुती करू लागला.
नमो भर्गाय देवाय देवानां पतये नमः ३१.
भर्ग देव, देवांचा अधिपती, तुला नमस्कार.
नीलकंठाय शर्वाय व्योमावयवरूपिणे ३१.
नीलकंठ, शर्व, आकाशरूप असलेल्या तुला नमस्कार.
यमेन स्तूयमानो हि उवाच प्रभुरीश्वरः ३१.
यमाने स्तुती केल्यावर प्रभु ईश्वर बोलू लागला.
श्रूयतां देवदेवेश वाक्य वाक्यविशारद ३१.
देवांचा अधिपती, शब्दांचा जाणकार, माझे बोल ऐक.