तेन शक्तिप्रहारेण शांकरिर्मूर्च्छितोऽभवत् ३०.
त्या शस्त्राच्या घावाने शंकरपुत्र बेशुद्ध झाला.
यथा सिंहो मदोन्मत्तो हंतुकामस्तथैव च ३०.
जसा एखादा गर्वाने वेडावलेला सिंह मारण्यासाठी धावतो, तसाच तोही झाला.
एवं परस्परेणैव कुमारश्चैव तारकः ३०.
अशा प्रकारे कुमार आणि तारक एकमेकांशी झुंजू लागले.
अभ्यासपरमावास्तामन्योन्यविजिगीषया ३०.
दोघेही एकमेकावर विजय मिळवण्यासाठी सातत्याने प्रयत्न करत राहिले.
धाराभिश्च अणीभीश्च सुप्रयुक्तौ च जघ्नतुः ३०.
धारदार शस्त्रे आणि धारांच्या साहाय्याने, कुशलतेने त्यांनी एकमेकांवर वार केले.
विस्मयं परमं प्राप्ता नोचुः किंचन तस्य वै ३०.
त्यांना फारच आश्चर्य वाटले, पण त्यांनी काहीच बोलले नाही.
हिमालयोऽथ मेरुश्च श्वेतकूटश्च दर्दुरः ३०.
मग हिमालय, मेरू, श्वेतकूट आणि दर्दुर हे पर्वत,
लोकालोकौ महाशैलौ मानसोत्तरपर्वतः ३०.
लोकालोक, ते महान पर्वत, मानसउत्तर आणि उत्तरेकडील पर्वत,
उदयाद्रिर्महेंद्रश्च तथैवास्तगिरिर्महान्॥ ३०.
उदयाद्री, महेंद्र आणि तसेच पश्चिमेकडील तो महान पर्वत,
एते चान्ये च बहवः पर्वताश्च महाप्रभाः ३०.
आणि असेच इतर अनेक तेजस्वी पर्वतही,
ततः स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः ३०.
शंकरपुत्राने ते सर्व पर्वत घाबरलेले आणि भयभीत पाहिले.
मा खिद्यत महाभागा मा चिंता क्रियतां नगाः ३०.
'महाभागांनो, चिंता करू नका, पर्वतांनो, मनात काळजी धरू नका,' असे त्याने सांगितले.
एवं समाश्वास्य तदा मनस्वी तान्पर्वतान्देवगणैः समेतान् ३०.
मग त्या तेजस्वी कुमाराने, देवगणांसह जमलेल्या त्या पर्वतांना धीर दिला.
कार्त्तिकेयस्ततः शक्त्या निचकर्त रिपोः शिरः एवं स जयमापेदे कार्त्तिकेयो महाप्रभुः॥ ३०.
त्यानंतर कार्तिकेयाने आपल्या शस्त्राने शत्रूचे डोके छाटले; अशा रीतीने त्या महाबली कार्तिकेयाने विजय मिळवला.
ददृशुस्तं सुरगणा ऋषयो गुह्यकाः खगाः ३०.
देवगण, ऋषी, गुह्यक आणि पक्षी यांनी त्याला पाहिले.
हर्षेण महताविष्टास्तुष्टुवुस्तं कुमारकम् ३०.
मोठ्या आनंदाने भारावून जाऊन, त्यांनी त्या कुमाराचे स्तुतीगीत गायले.
एवं विजयमापन्नं दृष्ट्वा सर्वे मुदा युताः ३०.
त्याला विजय मिळवताना पाहून सर्वजण आनंदाने भरून गेले.
परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै ३०.
मग गिरिजेने त्याला घट्ट मिठी मारली आणि ती अत्यंत आनंदित झाली.
लालयामास तन्वंगी पार्वती रुचिरेक्षणा ३०.
सौंदर्याने आणि सुंदर डोळ्यांनी नटलेली पार्वती त्याच्यावर प्रेमाने हात फिरवत होती.
आर्यासनगता साध्वी शुशुभे मितभाषिणी ३०.
ती सती, मानाच्या आसनावर बसलेली, कमी बोलणारी, फारच तेजस्वी दिसत होती.
नीराजिता तदा देवैः पार्वती शंभुना सह ३०.
त्या वेळी देवांनी पार्वती आणि शंभू यांना एकत्र नीराजनाने सन्मानित केले.
हिमालयस्तदागत्य पुत्रैश्च परिवारितः ३०.
त्या वेळी हिमालय आपल्या पुत्रांसह तेथे आला.
तदा देवगणाः सर्व इन्द्राद्य ऋषिभिः सह कुमारमग्रतः कृत्वा नीराजनपरा बभुः॥ ३०.
मग सर्व देवगण, इंद्र व ऋषींसह, कुमाराला पुढे ठेवून नीराजन करण्यात मग्न झाले.
गीतवादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा ३०.
गाण्यांच्या, वाद्यांच्या आणि वेदघोषांच्या गजरात,
कुमारविजयंनाम चरित्रं परमाद्भुतम् ३०.
‘कुमाराचा विजय’ हे अद्भुत चरित्र सांगितले गेले.
ये कीर्त्तयंति शुचयोऽमितभाग्ययुक्ताश्चानंत्यरूपमजरामरमादधानाः ३०.
जे शुद्ध मनाने हे कीर्तन करतात, अमाप भाग्य लाभतात, त्यांना अनंत रूपे, वृद्धत्वरहितपणा आणि अमरत्व मिळते.
यः पठेच्छृणुयाद्वापि कुमारस्य महात्मनः ३०.
जो कोणी या महात्मा कुमाराचे वाचन करतो किंवा ऐकतो,
हत्वा तं तारकं संख्ये कुमारेण महात्मना ३१.
महात्मा कुमाराने युद्धात त्या तारकाचा वध केल्यानंतर,
कुमारो ह्यपरः शंभुर्येन सर्वमिदं ततम् ३१.
खरं तर कुमार म्हणजेच शंभू, ज्याच्यामुळे हे सर्व विश्व व्यापलेले आहे.
कुमारो दर्शनात्सद्यः सफलो हि नृणां सदा दर्शनाद्धूतपापास्ते भवंत्येव न संशयः॥ ३१.
कुमाराचे दर्शन घेतल्याने लोकांना त्वरित फल मिळते; त्याच्या दर्शनाने पापे नष्ट होतात, यात शंका नाही.