परस्परं वंचयंतौ सिंहाविव महाबलौ ३०.
ते दोघेही सिंहासारखे बलवान, एकमेकांची फसवणूक करत होते.
पार्वतं मतमाश्रित्य शक्त्या शक्तिं निजघ्नतुः ३०.
डोंगरावर उभे राहून त्यांनी एकमेकांच्या शूलांना घाव घातले.
अन्योन्यसाधकौ भूत्वा महाबलपराक्रमौ ३०.
दोघेही सामर्थ्य आणि पराक्रमात एकसमान होते.
मूर्ध्नि कण्ठे तथा बाह्वोर्जान्वोश्चैव कटीतटे ३०.
डोक्यावर, गळ्यात, हातांवर, गुडघ्यांवर आणि कंबरेच्या बाजूंवर
तदा तौ युध्यमानौ च हन्तुकामौ महाबलौ ३०.
ते दोन्ही महाबली एकमेकांना मारण्यासाठी झुंजत होते.
ऊचुः परस्परं सर्वे कोऽस्मिन्युद्धे विजेष्यते ३०.
तेव्हा सगळ्यांनी एकमेकांना विचारले, 'या युद्धात कोण जिंकेल?''
तारकं हि सुराश्चाद्य कुमारोऽयं हनिष्यति ३०.
'आज हा कुमार तारकाचा वध करील,' असे देवांनी म्हटले.
श्रुत्वा तदा तां गगने समीरितां तदैव वाचं प्रमथैः परीतः ३०.
त्या वेळी आकाशात प्रमथगणांनी केलेली ती घोषणा ऐकून,
शक्त्या तया महाबाहुराजघान स्तनांतरे ३०.
त्या शस्त्राने त्या बलवान भुजांनी त्याच्या छातीवर घाव घातला.
तं प्रहारमना दृत्य तारको दैत्यपुंगवः ३०.
तो घाव धैर्याने सहन करत, तारक हा दैत्यांचा पुढारी उभा राहिला.
तेन शक्तिप्रहारेण शांकरिर्मूर्च्छितोऽभवत् ३०.
त्या शस्त्राच्या घावाने शंकरपुत्र बेशुद्ध झाला.
यथा सिंहो मदोन्मत्तो हंतुकामस्तथैव च ३०.
जसा एखादा गर्वाने वेडावलेला सिंह मारण्यासाठी धावतो, तसाच तोही झाला.
एवं परस्परेणैव कुमारश्चैव तारकः ३०.
अशा प्रकारे कुमार आणि तारक एकमेकांशी झुंजू लागले.
अभ्यासपरमावास्तामन्योन्यविजिगीषया ३०.
दोघेही एकमेकावर विजय मिळवण्यासाठी सातत्याने प्रयत्न करत राहिले.
धाराभिश्च अणीभीश्च सुप्रयुक्तौ च जघ्नतुः ३०.
धारदार शस्त्रे आणि धारांच्या साहाय्याने, कुशलतेने त्यांनी एकमेकांवर वार केले.
विस्मयं परमं प्राप्ता नोचुः किंचन तस्य वै ३०.
त्यांना फारच आश्चर्य वाटले, पण त्यांनी काहीच बोलले नाही.
हिमालयोऽथ मेरुश्च श्वेतकूटश्च दर्दुरः ३०.
मग हिमालय, मेरू, श्वेतकूट आणि दर्दुर हे पर्वत,
लोकालोकौ महाशैलौ मानसोत्तरपर्वतः ३०.
लोकालोक, ते महान पर्वत, मानसउत्तर आणि उत्तरेकडील पर्वत,
उदयाद्रिर्महेंद्रश्च तथैवास्तगिरिर्महान्॥ ३०.
उदयाद्री, महेंद्र आणि तसेच पश्चिमेकडील तो महान पर्वत,
एते चान्ये च बहवः पर्वताश्च महाप्रभाः ३०.
आणि असेच इतर अनेक तेजस्वी पर्वतही,
ततः स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः ३०.
शंकरपुत्राने ते सर्व पर्वत घाबरलेले आणि भयभीत पाहिले.
मा खिद्यत महाभागा मा चिंता क्रियतां नगाः ३०.
'महाभागांनो, चिंता करू नका, पर्वतांनो, मनात काळजी धरू नका,' असे त्याने सांगितले.
एवं समाश्वास्य तदा मनस्वी तान्पर्वतान्देवगणैः समेतान् ३०.
मग त्या तेजस्वी कुमाराने, देवगणांसह जमलेल्या त्या पर्वतांना धीर दिला.
कार्त्तिकेयस्ततः शक्त्या निचकर्त रिपोः शिरः एवं स जयमापेदे कार्त्तिकेयो महाप्रभुः॥ ३०.
त्यानंतर कार्तिकेयाने आपल्या शस्त्राने शत्रूचे डोके छाटले; अशा रीतीने त्या महाबली कार्तिकेयाने विजय मिळवला.
ददृशुस्तं सुरगणा ऋषयो गुह्यकाः खगाः ३०.
देवगण, ऋषी, गुह्यक आणि पक्षी यांनी त्याला पाहिले.
हर्षेण महताविष्टास्तुष्टुवुस्तं कुमारकम् ३०.
मोठ्या आनंदाने भारावून जाऊन, त्यांनी त्या कुमाराचे स्तुतीगीत गायले.
एवं विजयमापन्नं दृष्ट्वा सर्वे मुदा युताः ३०.
त्याला विजय मिळवताना पाहून सर्वजण आनंदाने भरून गेले.
परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै ३०.
मग गिरिजेने त्याला घट्ट मिठी मारली आणि ती अत्यंत आनंदित झाली.
लालयामास तन्वंगी पार्वती रुचिरेक्षणा ३०.
सौंदर्याने आणि सुंदर डोळ्यांनी नटलेली पार्वती त्याच्यावर प्रेमाने हात फिरवत होती.
आर्यासनगता साध्वी शुशुभे मितभाषिणी ३०.
ती सती, मानाच्या आसनावर बसलेली, कमी बोलणारी, फारच तेजस्वी दिसत होती.