तारकेण पुरा वीर तपस्तप्तं सुदारुणम् २९.
पूर्वी तारकाने अतिशय कठोर तपस्या केली होती.
तपसा तेन चोग्रेण अजेयत्वमवाप्तवान् २९.
त्या प्रचंड तपस्येमुळे त्याने अजिंक्यत्व मिळवले.
त्रैलोक्यं च जितं सर्वं ह्यनेनैव रदुरात्मना २९.
या दुष्ट आत्म्याने खरोखर सगळ्या तीनही जगांवर विजय मिळवला आहे.
सर्वेषां शं विधातव्यं त्वया नाथेन चाद्य वै विमाना दवतीर्याथ पदातिः परमोऽभवत्॥ २९.
आज, प्रभो, सर्वांच्या कल्याणासाठी तुझ्यावर जबाबदारी आहे; स्वर्गातील रथातून खाली उतरून तू आता पायदळातील श्रेष्ठ योद्धा झाला आहेस.
पद्म्यां तदासौ परिधावमानः शिवात्मजोयं च कुमाररूपी २९.
त्या वेळी तो रणभूमीवर धावत होता आणि शिवपुत्राने कुमाराच्या रूपात त्याचप्रमाणे धाव घेतली.
दृष्ट्वा तमायांतमतीव चंडमव्यक्तरूपं बलिनां वरिष्ठम् २९.
तो अत्यंत भयंकर, दिसायला न येणारा आणि बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेला जवळ येताना पाहून,
अनेन सार्द्धं ह्यहमेव वीरो योत्स्यामि सर्वानहमेव वीरान् २९.
मी एकटाच, वीर म्हणून, त्याच्यासोबत लढेन; मी एकटाच सर्व वीरांना सामोरा जाईन.
इत्येवमुक्त्वा सततं महाबलः कुमारमुद्दिश्य ययौ च योद्धम् २९.
अशी सतत वाणी बोलून, तो महाबली कुमाराच्या दिशेने युद्धासाठी पुढे गेला.
कुमारो मेग्रतश्चाद्य भवद्भिश्च कथं कृतः २९.
आज हा कुमार माझ्या आणि तुमच्या सर्वांच्या समोर कसा उभा आहे?
पुरा येन कृतं कर्म विदितं सर्वमेव तत् २९.
त्याने पूर्वी जे काही केले, ती सर्व कृत्ये सर्वांना माहीत आहेत.
कश्यपस्यात्मजेनैव बहुरूपो हतोऽसुरः २९.
काश्यपाचा हा अनेक रूपांचा पुत्रच त्या दैत्याचा वध करणारा आहे.
कुमारं हंतुमोसौ देवेंद्रो बलघातकः २९.
तो देवांचा स्वामी, बलाचा नाश करणारा, कुमाराचा वध करण्यासाठी आला आहे.
पुरा हतास्त्वया विप्रा दक्षयज्ञे ह्यनेकशः दर्शयिष्यामि ते वीर रणे रणविशारद॥ २९.
पूर्वी, ब्राह्मणांनो, दक्षाच्या यज्ञात तुम्ही अनेकांना मारले; आता, युद्धात, हे रणविशारद वीर, मी तुम्हाला दाखवीन.
इत्येवमुक्त्वा स तदा महात्मा दैत्याधिपो वीरवरः स एकः २९.
अशी वाणी बोलून, त्या वेळी, तो महात्मा, दैत्यांचा श्रेष्ठ वीर, एकटाच उभा राहिला.
इति परमरुषभिभूतो दितितनयः परीवृतोऽसुरेंद्रैः २९.
अशा प्रकारे, तीव्र रागाने भरून, दितीचा पुत्र दैत्यराजांसह वेढला गेला.
वल्गमानं तमायांतं तारका सुरमोजसा ३०.
तो गरजत पुढे जात असताना, तारकाने देवासारख्या तेजाने रणभूमी व्यापली.
तेन वज्रप्रहारेण तारको विह्वलीकृतः पतितोऽपि समुत्थाय शक्त्या तं प्राहरद्द्विपम्॥ ३०.
त्या वज्राच्या प्रहाराने तारका गोंधळून गेला; पडूनही, तो उठला आणि आपल्या शक्तीने त्या हत्तीलाच मारले.
पुरंदरं गजस्थं हि अपातया भूतले ३०.
त्याने गजावर बसलेल्या पुरंदराला जमिनीवर पाडले.
तारकेणापि तत्रैव यत्कृतं तच्छृणु प्रभो ३०.
तिथेच तारकाने काय केले, ते ऐक, प्रभो.
हतं देवेंद्रमालोक्य तारको रिपुसूदनः ३०.
देवेंद्राचा वध झालेला पाहून, शत्रूंचा संहार करणारा तारका—
त्रिशूलमुद्यम्य महाबलस्तदा स वीरभद्रो रुषितः पुरंदरम् ३०.
त्या वेळी महाबली वीरभद्राने संतापून त्रिशूळ उचलून पुरंदरावर चाल केला.
शूलप्रहाराभिहतो निपपात महीतले ३०.
त्रिशूळाचा जबर प्रहार बसल्यावर तो जमिनीवर कोसळला.
जघान परया शक्त्या वीरभद्रं तदोरसि ३०.
त्याने जोरदार शूलाने वीरभद्राच्या छातीवर घाव घातला.
सगणाश्चैव देवाश्च गंधर्वोरगराक्षसाः ३०.
त्या वेळी देव, त्यांच्या गणांसह, तसेच गंधर्व, नाग आणि राक्षसही होते.
तदोत्थितः सहसा महाबलः स वीरभद्रो द्विषतां निहंता स्वरोचिषा भासितदिग्वितानं सूयदुबिंबाग्न्युडुमण्डलाभम्॥ ३०.
तेव्हा शत्रूंचा संहार करणारा महाबली वीरभद्र अचानक उठला आणि त्याच्या तेजाने दिशा सूर्य, अग्नी आणि चंद्रासारख्या उजळून निघाल्या.
त्रिशूलेन तदा यावद्धंतुकामो महाबलः ३०.
त्या वेळी महाबली त्रिशूळाने मारण्याचा निर्धार करू लागला.
जगर्ज च महातेजाः कार्त्तिकेयो महाबलः॥ ३०.
महातेजस्वी आणि बलवान कार्त्तिकेय मोठ्याने गर्जला.
तदा जयेत्यभिहितो भूतैराकाशसंस्थितैः ३०.
त्याक्षणी आकाशात असलेल्या भूतांनी 'जय' असा गजर केला.
तारकस्य कुमारस्य संग्रामस्तत्र दुःसहः ३०.
तेथे तारक आणि कुमार यांच्यातील युद्ध अतिशय भयंकर आणि सहन न होणारे होते.
शक्तिहस्तौ च तौ वीरौ युयुधाते परस्परम् ३०.
दोन्ही वीर शूल हातात घेऊन एकमेकांशी झुंजू लागले.