गजान्कृत्वा ह्येकतश्च हयांश्च विविधांस्तथा २८.
त्यांनी एका बाजूला हत्ती उभे केले आणि दुसऱ्या बाजूला अनेक प्रकारचे घोडे तयार केले.
पदाता बहवस्तत्र शक्तिशूलपरश्वधैः २८.
तेथे अनेक पायदळ सैनिक होते, ज्यांच्या हातात भाले, त्रिशूळ आणि कुऱ्हाडी होत्या.
ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम् २८.
त्या देव आणि दैत्यांच्या सैन्यांनी एकमेकांसमोर उभे राहून तेज दाखवले.
उभे सेने तदा तेषां सुराणां चामरद्विषाम् विरेजतुस्तदान्योऽन्यं गर्जतो वांबुदागमे॥ २९.
त्या वेळी देव आणि अमरांचा शत्रू अशा दोन्ही सैन्यांनी एकमेकांवर गरजत, जणू पावसाळ्यातील मेघांसारखे, मोठे तेज दाखवले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वल्गमानाः परस्परम् २९.
इतक्यात, तेथे एकमेकांवर तुटून पडत घनघोर झुंज सुरू झाली.
युद्धं सुतुमुलं ह्यासीद्देवदैत्यसमाकुलम् २९.
त्या युद्धात देव आणि दैत्य भरपूर होते आणि ते अत्यंत भयंकर झाले.
भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः २९.
त्या ठिकाणी शेकडो-हजारो लोक जमिनीवर कोसळले.
मुचुकुंदो हि बलवांस्त्रैलोक्येऽमितविक्रमः॥ २९.
मुकुंद, जो तिन्ही लोकांत अतुलनीय पराक्रमी होता, तेथे उपस्थित होता.
तारको हि तदा तेन मुचुकुंदेन धीमता प्रसह्य तत्प्रहारं च प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्॥ २९.
त्या वेळी तारकाने, बुद्धिमान मुकुंदकडून जबरदस्त आघात मिळाल्यावर हसत उत्तर दिले.
किं रे मूढ त्वया चाद्य कृतमस्ति बलादिदम् २९.
"अरे मूर्खा, आज तू तुझ्या बळावर किंवा दुसऱ्या कुठल्या गोष्टीने काय केलं आहेस?"
तारकस्य वचः श्रुत्वा मुचुकुंदोऽभ्यभाषत २९.
तारकाची वाक्ये ऐकून मुकुंद उत्तरला:
दृष्ट्वा मे खड्गसंपातं न त्वं तिष्ठसि चाग्रतः २९.
"माझ्या तलवारीचा प्रहार पाहिल्यावर तू माझ्यासमोर उभा राहू शकत नाहीस."
एवमुक्त्वा तदा वीरो मुचुकुंदो महाबलः मांधातुस्तनयस्तत्र पपात रणमंडले॥ २९.
असं म्हणून, महाबली वीर मुकुंद, मांधात्रीचा मुलगा, त्या रणभूमीत कोसळला.
पतितस्तत्क्षणादेव चोत्थितः परवीरहा॥ २९.
पण त्याच क्षणी, शत्रूंचा संहार करणारा पुन्हा उठून उभा राहिला.
स सज्जमानोतिमहाबलो वै हंतुं तदा दैत्यपतिं च तारकम् २९.
मग तो अत्यंत बलाढ्य योद्धा तारक दैत्यराजाला मारण्यासाठी सज्ज झाला.
स तारकं योद्धकामस्तरस्वी रुषान्वितोत्फुल्लविलोचनो महान् २९.
तो महान आणि वेगवान योद्धा, रागाने डोळे मोठे करून, तारकासमोर युद्धासाठी उभा राहिला.
न तारको हन्यते मानुषेण तस्मादेतन्मा विमोचीर्महास्त्रम्॥ २९.
तारकाला मानवाने मारता येत नाही, म्हणून ते महास्त्र सोडू नकोस.
निशम्य वचनं तस्य देवर्षेर्नारदस्य च २९.
त्या दिव्य ऋषी नारदांची ही वचने ऐकून,
तदोवाच महातेजा नारदो दिव्यदर्शनः २९.
तेव्हा दिव्यदृष्टी असलेले तेजस्वी नारद बोलले.
तस्माद्भवद्भिः स्थातव्यमैकपद्येन युध्यताम् २९.
म्हणून तुम्ही सर्वांनी एकत्र राहून, एकजुटीने युद्ध करावे.
निशम्य वाक्यं च मनोहरं शुभं ह्युदीरितं तेन महाप्रभेण २९.
त्या तेजस्वी महात्म्याने उच्चारलेली ती मनमोहक आणि शुभ वचने ऐकून,
ततो दुंदुभयो नेदुः शंखाश्च कृतनिश्चयाः २९.
मग ठाम निर्धार केलेल्यांनी नगारे वाजवले आणि शंख फुंकले.
जगर्जुरसुरास्तत्र देवान्प्रति कृतोद्यमाः २९.
तेथे असुरांनी देवांवर चाल करून जाण्याची तयारी करून मोठ्याने गर्जना केली.
गणैर्बहुभिरासाद्य तारकं च महाबलम् २९.
अनेक सैन्यांसह त्यांनी बलाढ्य तारकाजवळ जाऊन पोहोचले.
तदा ते प्रमथाः सर्वे पुरस्कृत्य कुमारकम् २९.
तेव्हा सर्व प्रमथांनी कुमाराला पुढे करून मांडणी केली.
त्रिशूलैर्ऋष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपाट्टिशैः २९.
त्रिशूळ, भाले, दोर, तलवारी, कुऱ्हाडी आणि पट्ट्यांनी,
तारको वीरभद्रेण त्रिशूलेन हतो भृशम् २९.
वीरभद्राने त्रिशूळाने तारकावर जोरदार प्रहार केला.
उत्थाय च मुहूर्त्ताच्च तारको दैत्यपुंगवः २९.
थोड्या वेळाने, दैत्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेला तारक पुन्हा उठला.
स शक्तिं च महातेजा वीरभद्रो हि तारकम् २९.
मग तेजस्वी वीरभद्राने एक भाला घेऊन तारकावर फेकला.
एवं संयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् २९.
अशा प्रकारे दोघेही लढताना एकमेकांवर वार करू लागले.