ऋषयो यक्षगंधर्वाः परिवार्य कुमारकम् २७.
ऋषी, यक्ष आणि गंधर्व यांनी त्या कुमाराला सर्व बाजूंनी वेढले.
प्रणेमुः शिरसा चान्ये मत्वा स्वामिनमव्ययम् एवमभ्युदये तस्मिन्नृषयः शांतिमापठम्॥ २७.
इतरांनी त्याला शाश्वत स्वामी मानून डोके झुकवले; त्या शुभक्षणी ऋषींनी शांतीच्या प्रार्थना म्हटल्या.
एतस्मिन्नंतरे यातः शंकरो गिरिजापतिः २७.
इतक्यात गिरिजेचे स्वामी शंकर तेथे आले.
पुत्रं निरैक्षत तदा जगदेकबंधुः प्रीत्या युतः परमया सह वै भवान्या २७.
सर्व जगाचा सखा असलेल्या शंकरांनी, भवानीसोबत, अत्यंत आनंदाने आपल्या पुत्राकडे पाहिले.
उपगुह्य गुहं तत्र पार्वती जातसंभ्रमा २७.
तेथे, पार्वतीने भरून आलेल्या भावनेने गुहाला मिठी मारली.
तदा नीराजितो देवैः सकलत्रैर्मुदान्वितैः २७.
मग देवांनी, त्यांच्या पत्नींसह, आनंदाने त्याचं निराजण केलं.
ऋषयो ब्रह्मगोषेण गीतेनैव च गायकाः २७.
ऋषी ब्रह्माच्या गायकांसह आणि गायकांनी गाण्याने त्याची स्तुती केली.
स्वमंकमारेप्य तदा गिरीशः कुमारकं तं प्रभया महाप्रभम् २७.
मग गिरिशाने त्या तेजस्वी कुमाराला आपल्या मांडीवर घेऊन बसवले आणि मोठ्या तेजाने उजळून निघाले.
दंपती तौ तदा तत्र ऐकपद्येन नंदतुः २७.
त्या वेळी त्या दांपत्याने एकरूपतेने आनंद साजरा केला.
कुमारः क्रीडयामास उत्संगे शंकरस्य च २७.
कुमार शंकराच्या मांडीवर खेळू लागला.
मुखं प्रपीडयित्वाऽसौ पाणीनगणयत्तदा २७.
मग त्याने शंकराचं तोंड दाबलं आणि हातांनी मोजू लागला.
प्रहस्य भगवाञ्छंभुरुवाच गिरिजां तदा॥ २७.
त्या वेळी भगवंत शंभू हसून गिरिजेला म्हणाले.
मंदस्मितेन च तदा भगवान्महेशः प्राप्तो मुदंच परमां गिरिजासमेतः २७.
मग भगवंत महेश, गिरिजेसोबत, मंद स्मित करत अत्युच्च आनंदात मग्न झाले.
कुमारं स्वांकमारोप्य उवाच जगदीश्वरः २८.
कुमाराला आपल्या मांडीवर घेऊन जगदीश्वर बोलू लागले.
किं कार्यं कथ्यतां देवाः कुमारेणाधुना मम २८.
देवांनो, सांगा, आता माझ्या मुलासाठी कोणते कार्य आहे?
तारकाद्भयमुत्पन्नं सर्वेषां जगतां विभो २८.
तारकामुळे सर्व जगात भीती निर्माण झाली आहे, प्रभो.
कुमारेण हतोऽद्यैव तारको भविता प्रभो २८.
आजच कुमाराच्या हातून तारकाचा वध होईल, हे प्रभो.
तथेति मत्वा सहसा निर्जग्मुस्ते तदा सुराः २८.
तेव्हा सर्व देवांनी 'तसेच होईल' असे मान्य करून तात्काळ निघून गेले.
सर्वे मिलित्वा सहसा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः २८.
सर्व देव, ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने, एकत्र जमले.
सैन्येन महता चैव ययौ योद्धुं सुरान्प्रति २८.
मोठ्या सैन्यासह तो देवांशी लढायला पुढे गेला.
तदा नभोगता वाणी ह्युवाच परिसांत्व्य तान् २८.
तेव्हा आकाशातून आलेल्या वाणीने त्यांना धीर दिला.
दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनो हि भविष्यथ॥ २८.
या युद्धात तुम्ही दैत्यांवर विजय मिळवून नक्कीच जिंकणार.
वाचं तु खेचरीं श्रुत्वा देवाः सर्वे समुत्सुकाः २८.
ती दिव्य वाणी ऐकून सर्व देव उत्सुक झाले.
युद्धकामाः सुरा यावत्तावत्सर्वे समागताः २८.
देवांना युद्धाची इच्छा होताच, सर्वजण एकत्र आले.
ब्रह्मणा नोदिता पूर्वं तपः परममाश्रिता आगता दुहिता मृत्योः सेना नामैकसुंदरी॥ २८.
पूर्वी ब्रह्म्याने सांगितल्यामुळे, मृत्यूची कन्या सेनानामक सुंदर स्त्री कठोर तप करीत आली.
तां दृष्ट्वा तेऽब्रुवन्सर्वे देवं पशुपतिं प्रति २८.
तिला पाहून सर्वांनी मिळून पशुपती देवाला सांगितले.
ब्रह्मणो वचनाच्चैव कुमारेण तदा वृता २८.
ब्रह्म्याच्या आज्ञेने, त्या वेळी कुमाराने तिला निवडले.
तदा शंखाश्च भेर्यश्च पटहानकगोमुखाः २८.
तेव्हा शंख, भेरी, ढोल, आणि गोमुख अशा वाद्यांचा आवाज झाला.
तेन नादेन महता पूरितं च नभस्तलम् परस्परमथोचुस्ताः सुतो मम ममेति च॥ २८.
त्या मोठ्या आवाजाने आकाश भरून गेले; तेव्हा एकमेकांना म्हणू लागले, 'हा माझा मुलगा, हा माझाच आहे.'
एवं विवादमापन्नाः सर्वास्ता मातृकादयः २८.
अशा प्रकारे सर्व मातृका आणि इतरांमध्ये वाद झाला.