ततो वृषभमारुह्य ययौ गिरिजया सह २७.
मग त्याने वृषभावर बसून गिरिजेसोबत प्रस्थान केलं.
तदा शंखाश्च भेर्यश्च नेदुस्तूर्यीण्यनेकशः॥ २७.
त्या क्षणी शंख, भेरी आणि अनेक तुर्य वाजू लागले.
तदानीमेव सर्वेशं वीरभद्रादयो गणाः वादयन्तश्च वाद्यानि ततानि विततानि च॥ २७.
त्याच वेळी वीरभद्र आणि इतर गणांनी विविध वाद्ये, तंतुवाद्ये आणि तालवाद्ये वाजवली.
केचिन्नृत्यपरास्तत्र गायकाश्च तथा परे २७.
काही जण तिथे नृत्यात मग्न होते, तर काही गाणं गात होते.
एवंविधास्ते सुरसिद्धयक्षा गंधर्वविद्याधरपन्नगा ह्यमी २७.
अशा प्रकारे ते सर्व देव, सिद्ध, यक्ष, गंधर्व, विद्याधर आणि सर्प एकत्र जमले.
यावत्समीक्षयामासुर्गांगेयं शंकरोपमम् २७.
सर्वांनी गांगेयाकडे पाहिलं, जो शंकरासारखा दिसत होता.
तत्तोजसावृतं बालं तप्तचामीकरप्रभम् २७.
तो बालक तेजाने झळकत होता आणि वितळलेल्या सोन्यासारखा चमकत होता.
चारुप्रसन्न वदनं तथा सर्वागसुंदरम् २७.
त्याचं मुख सुंदर आणि प्रसन्न होतं, आणि त्याचं संपूर्ण रूप देखणं होतं.
ववंदिरे तदा बालं कुमारं सूर्यवर्चसम् २७.
तेव्हा त्यांनी त्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी असलेल्या बालकाची पूजा केली.
परिवार्योपतस्थुस्ते वामदक्षिणभागतः २७.
ते त्याच्या डाव्या आणि उजव्या बाजूने घेरून त्याच्याजवळ आले.
ऋषयो यक्षगंधर्वाः परिवार्य कुमारकम् २७.
ऋषी, यक्ष आणि गंधर्व यांनी त्या कुमाराला सर्व बाजूंनी वेढले.
प्रणेमुः शिरसा चान्ये मत्वा स्वामिनमव्ययम् एवमभ्युदये तस्मिन्नृषयः शांतिमापठम्॥ २७.
इतरांनी त्याला शाश्वत स्वामी मानून डोके झुकवले; त्या शुभक्षणी ऋषींनी शांतीच्या प्रार्थना म्हटल्या.
एतस्मिन्नंतरे यातः शंकरो गिरिजापतिः २७.
इतक्यात गिरिजेचे स्वामी शंकर तेथे आले.
पुत्रं निरैक्षत तदा जगदेकबंधुः प्रीत्या युतः परमया सह वै भवान्या २७.
सर्व जगाचा सखा असलेल्या शंकरांनी, भवानीसोबत, अत्यंत आनंदाने आपल्या पुत्राकडे पाहिले.
उपगुह्य गुहं तत्र पार्वती जातसंभ्रमा २७.
तेथे, पार्वतीने भरून आलेल्या भावनेने गुहाला मिठी मारली.
तदा नीराजितो देवैः सकलत्रैर्मुदान्वितैः २७.
मग देवांनी, त्यांच्या पत्नींसह, आनंदाने त्याचं निराजण केलं.
ऋषयो ब्रह्मगोषेण गीतेनैव च गायकाः २७.
ऋषी ब्रह्माच्या गायकांसह आणि गायकांनी गाण्याने त्याची स्तुती केली.
स्वमंकमारेप्य तदा गिरीशः कुमारकं तं प्रभया महाप्रभम् २७.
मग गिरिशाने त्या तेजस्वी कुमाराला आपल्या मांडीवर घेऊन बसवले आणि मोठ्या तेजाने उजळून निघाले.
दंपती तौ तदा तत्र ऐकपद्येन नंदतुः २७.
त्या वेळी त्या दांपत्याने एकरूपतेने आनंद साजरा केला.
कुमारः क्रीडयामास उत्संगे शंकरस्य च २७.
कुमार शंकराच्या मांडीवर खेळू लागला.
मुखं प्रपीडयित्वाऽसौ पाणीनगणयत्तदा २७.
मग त्याने शंकराचं तोंड दाबलं आणि हातांनी मोजू लागला.
प्रहस्य भगवाञ्छंभुरुवाच गिरिजां तदा॥ २७.
त्या वेळी भगवंत शंभू हसून गिरिजेला म्हणाले.
मंदस्मितेन च तदा भगवान्महेशः प्राप्तो मुदंच परमां गिरिजासमेतः २७.
मग भगवंत महेश, गिरिजेसोबत, मंद स्मित करत अत्युच्च आनंदात मग्न झाले.
कुमारं स्वांकमारोप्य उवाच जगदीश्वरः २८.
कुमाराला आपल्या मांडीवर घेऊन जगदीश्वर बोलू लागले.
किं कार्यं कथ्यतां देवाः कुमारेणाधुना मम २८.
देवांनो, सांगा, आता माझ्या मुलासाठी कोणते कार्य आहे?
तारकाद्भयमुत्पन्नं सर्वेषां जगतां विभो २८.
तारकामुळे सर्व जगात भीती निर्माण झाली आहे, प्रभो.
कुमारेण हतोऽद्यैव तारको भविता प्रभो २८.
आजच कुमाराच्या हातून तारकाचा वध होईल, हे प्रभो.
तथेति मत्वा सहसा निर्जग्मुस्ते तदा सुराः २८.
तेव्हा सर्व देवांनी 'तसेच होईल' असे मान्य करून तात्काळ निघून गेले.
सर्वे मिलित्वा सहसा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः २८.
सर्व देव, ब्रह्मा आणि विष्णू यांच्या पुढाकाराने, एकत्र जमले.
सैन्येन महता चैव ययौ योद्धुं सुरान्प्रति २८.
मोठ्या सैन्यासह तो देवांशी लढायला पुढे गेला.