पाणिपात्रस्य मे ह्यम्ब भिक्षां देह्यवरोधतः २७.
आई, मी तुझ्या दारात उभा आहे, कृपया तुझ्या हातात भिक्षा दे.
यावद्दातुं च सारेभे भिक्षां तस्मै ततः स्वयम् २७.
ती त्याला भिक्षा देण्यासाठी पुढे आली आणि स्वतःच ती उचलली.
रुद्रस्त्रिशूलमुद्यम्य भैरवो ह्यऽभवत्तदा भिक्षां तस्मै ददौ वाचा अग्नये जातवेदसे॥ २७.
त्यावेळी रुद्राने त्रिशूळ उचलून भैरव रूप घेतले आणि अग्नीला, ज्याला जातवेद म्हणतात, वाणीने भिक्षा दिली.
पाणौ भिक्षां गृहीत्वाथ प्रत्यक्षं तेन चाग्निना २७.
पाण्यात भिक्षा घेतल्यावर अग्नी प्रत्यक्ष त्यांच्या समोर प्रकट झाला.
रे भिक्षो भविता शापात्सर्वभक्षो ममाशु वै २७.
रे भिक्षु, माझ्या शापामुळे तू लगेच सर्वकाही खाणारा होशील.
इत्युक्तो भक्षयित्वाग्नी रेत ईशस्य हव्यवाट् २७.
अग्नीला असे सांगितल्यावर, हव्ये खाणारा तो अग्नीने प्रभूचे वीर्य गिळले.
आगत्याकथयत्सर्वं तद्रेतोभक्षणादिकम् २७.
तो परत येऊन त्या वीर्यभक्षणाची सगळी हकीकत सांगितली.
अग्नेर्यथा हविश्चैव सर्वेषामुपतिष्ठति २७.
जसे सर्वांची हवी अग्नीला अर्पण केली जाते, तसेच हे सर्वांना लागू होते.
सगर्भाह्यभवन्सर्वे चिंतया चप्रपीडिताः २७.
सर्वजण गर्भवती झाले आणि चिंता करून फार त्रस्त झाले.
त्वं त्राता सर्वदेवानां लोकानां प्रभुरेव च २७.
तू सर्व देवांचा रक्षक आहेस आणि खऱ्या अर्थाने सर्व जगाचा स्वामी आहेस.
वयं सर्वे मर्तुकामा रेतसानेन पीडिताः २७.
आम्ही सर्वजण या वीर्यामुळे त्रस्त झालो आहोत आणि मरावेसे वाटते.
शरणं शंकरं याताः परित्रातुं कृतोद्वहाः सुखिनः स्याम सर्वे निर्भयाश्च त्रिविष्टपे॥ २७.
आम्ही सर्वांनी शंकराच्या शरण जाऊन तारण मागितले; आम्ही सर्वजण स्वर्गात सुखी आणि निर्भय राहू दे.
एवं विष्टभ्यमानानां सर्वेषां भयमागतम् २७.
अशा प्रकारे सर्वजण त्रासले असताना त्यांच्यात भीती निर्माण झाली.
त्रिवर्गो हि यथा पुंसां कृतो हि सुपरिष्कृतः २७.
माणसाच्या जीवनातील तीन मुख्य उद्दिष्टे योग्यरीत्या पाळली गेली तर ती उत्तमरीत्या साध्य होतात.
तस्मात्तद्वै बलं मत्वा सर्वेषामपि देहिनाम् २७.
म्हणून सर्व सजीवांमध्ये हे बळ आहे असे समजावे.
तथा निशम्य देवानां परेशः परिदेवनम् २७.
देवतांचे विलाप ऐकून परमेश्वराने—
स्तूयतां वै महादेवो महेशः कार्यगौरवात्॥ २७.
महादेवाचे, महेशाचे स्तवन करा, कारण हे फार महत्त्वाचे आहे.
तथेति गत्वा ते सर्वे देवा विष्णुपुरोगमाः २७.
असे म्हणून, विष्णूच्या पुढाकाराने सर्व देव तिथे गेले.
ॐनमो भर्गाय देवाय नीलकंठाय मीढुषे २७.
ॐ नमो भर्गाय देवाय नीलकंठाय कृपाळूला वंदन.
त्रिस्वराय त्रिमात्राय त्रिवेदाय त्रिमूर्त्तये २७.
तीन स्वरांचा, तीन मात्रांचा, तीन वेदांचा जाणणारा, तीन रूपांचा त्याला नमस्कार.
त्राहित्राहि महादेव रेतसो जगतः पते॥ २७.
माझ्या जगाच्या स्वामी महादेवा, या वीर्यापासून आम्हांला वाचव, वाचव.
ब्रह्मणा तु स्तुतो यावत्तावद्देवो वृषध्वजः २७.
ब्रह्मदेवाने स्तुती करता करता, वृषध्वज असलेला देव तेथे प्रकट झाला.
दृष्टस्तदानीं जगदेकबंधुर्महात्मभिर्देववरैः सुपूजितः २७.
त्या वेळी जगाचा एकमेव हितचिंतक देव, श्रेष्ठ देवांनी मोठ्या सन्मानाने पूजला गेला.
स्तुवतां चैव देवानामुवाच परमेश्वरः २७.
देव त्याची स्तुती करत असताना, परमेश्वर बोलू लागला.
वमनं वै भवद्भिश्च कार्यमद्यैव भोःसुराः वेमुः सर्वे तदा विप्रास्तद्रेतः शंकरस्य च॥ २७.
तो म्हणाला, "हे देवांनो, आजच तुम्ही वमन करा; हे ब्राह्मणांनो, आज शंकराचे बीज बाहेर टाका."
ऐकपद्येन तद्रेतो महापर्वतसन्निभम् २७.
ते बीज, मोठ्या पर्वतासारखे, एकाच प्रवाहात बाहेर आले.
सर्वे च सुखिनो जाता इंद्राद्या देवतागणाः २७.
इंद्रासह सर्व देवगण आनंदित झाले.
तेनाग्निनापि चोक्तस्तु शंकरो लोकशंकरः २७.
मग अग्नीनेही लोकांचे कल्याण करणाऱ्या शंकराला विचारले.
तद्ब्रूहि मे प्रभोऽद्य त्वं येनाहं सर्वदा सुखी २७.
"प्रभो, मला आज सांग, मी नेहमी सुखी राहण्यासाठी काय करावे?"
तदोवाच शिवः साक्षाद्देवानामिह श्रृण्वताम् २७.
तेव्हा शिवाने स्वतः देवांसमोर बोलले.