बलिनो रूपिणः सर्वे मेर्वाद्यास्तत्र पर्वताः २७.
मेरू पासून सुरू होणारे सर्व बलवान आणि विविध रूपांचे पर्वत तिथे उपस्थित होते.
नंदिना ह्युपविष्टास्ते मेर्वाद्यास्तत्र पर्वताः सर्वैस्तैर्बंधुभिः सार्द्धं पुनरागमनं कृतम्॥ २७.
मेरू वगैरे पर्वत नंदीबरोबर बसले आणि सर्व नातेवाईकांसह पुन्हा एकत्र आले.
स्वकालयस्थो हिमवान्स रेजे हि महा यशा विख्यातो हि महाशैलस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः॥ २७.
हिमवान आपल्या जागी राहून मोठ्या कीर्तीने चमकत होता, कारण तो तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध महान पर्वत आहे.
कन्यादानेन महता तुष्टो यस्य च शंकरः २७.
कन्यादानामुळे शंकर अतिशय संतुष्ट झाला.
द्व्यक्षरं नाम येषां च जिह्वाग्रे संस्थितं सदा ते वै मनुष्यरूपेण रुद्रा एव न संशयः॥ २७.
ज्यांच्या जिभेवर नेहमी दोन अक्षरी नाव असतं, ते नक्कीच मानवी रूपातील रुद्र आहेत, यात शंका नाही.
किंचिद्दानेन संतुष्टः पत्रेणापि तथैव च २७.
तो अगदी थोड्याशा दानाने किंवा फक्त एका पानानेही संतुष्ट होतो.
पत्रेण पुष्पेण तथा जलेन प्रीतो भवत्येष सदाशिवो हि २७.
पान, फुल किंवा पाणी याने सदा शिव नेहमीच संतुष्ट होतो.
एको महाञ्ज्योतिरजः परेशः परापराणां परमो महात्मा २७.
तोच एक सर्वोच्च तेज आहे, निर्मळ आहे, सर्वांचा स्वामी आहे, परापरांचा श्रेष्ठ आणि महान आत्मा आहे.
निरंजनो नित्यरूपो निरोधो नित्यानन्दो नित्यमुक्ताः सदेव स्तुतो ध्यातः पूजितश्चिंतितश्च सर्वज्ञोऽसौ सर्वदा सर्वदश्च॥ २७.
तो कलंकरहित, शाश्वत रूपाचा, सर्व दुःखांचा अंत करणारा, नेहमी आनंदी, कायम मुक्त, सर्वांनी नेहमी स्तुती केलेला, ध्यानात घेतलेला, पूजलेला आणि मनात ठेवलेला आहे; तो सर्वज्ञ आहे, सर्वत्र आणि सर्वकाळ.
यथा वरिष्ठो हिमवान्प्रसिद्धः सर्वैर्गुणैः सर्वगुणो महात्मा २७.
जसा हिमालय सर्व गुणांनी युक्त आणि सर्वश्रेष्ठ म्हणून प्रसिद्ध आहे, तसा तो महान आत्मा सर्व गुणांनी संपन्न आहे.
मेनया सह धर्मात्मा यथास्थानगतस्ततः २७.
मेनासोबत तो धर्मात्मा आपल्या योग्य स्थानी राहिला.
गतेषु तेषु हिमवान्पुत्रैः पौत्रैः प्रपौत्रकैः २७.
हिमालयाचे पुत्र, नातू आणि पणतू निघून गेल्यावर,
अथो गिरिजया सार्द्धं महेशो गन्धमादने २७.
मग गिरिजेसोबत महेश्वर गंधमादन पर्वतावर राहू लागला.
सुरतेनैव महता तपसा हि समागमे २७.
महान संगम आणि कठोर तपामुळे ते एकत्र आले.
अनिष्टं महदाश्चर्यं प्रलयोपममेव च २७.
तेव्हा एक अनिष्ट आणि अद्भुत घटना घडली, जी प्रलयासारखी वाटली.
सर्वे ब्रह्मादयो देवाः कार्याकार्यव्यवस्थितौ २७.
ब्रह्मा पासून सर्व देवता कर्तव्य आणि अकर्तव्य यामध्ये स्थित होते.
सस्मार चाग्निं ब्रह्मा च विष्णुश्चाध्यात्मदायकः २७.
ब्रह्माने अग्नीचे आणि आत्मज्ञान देणाऱ्या विष्णूचे स्मरण केले.
ताभ्यां संप्रेषितोऽपश्यद्रुचिरं शिवमांदिरम् २७.
त्यांच्या सांगण्यावरून त्याने सुंदर शिवमंदिर पाहिले.
अग्निर्ह्रस्वस्तदा भूत्वा काश्मीरसदृशच्छविः २७.
तेव्हा अग्नी लहान झाला आणि त्याचा रंग काश्मीरसारखा उजळ दिसू लागला.
अनेकरत्नसंवीतं प्रासादैश्च स्वलं कृतम् २७.
ते मंदिर अनेक रत्नांनी सजलेले आणि सुंदर राजवाड्यांनी बांधलेले होते.
पाणिपात्रस्य मे ह्यम्ब भिक्षां देह्यवरोधतः २७.
आई, मी तुझ्या दारात उभा आहे, कृपया तुझ्या हातात भिक्षा दे.
यावद्दातुं च सारेभे भिक्षां तस्मै ततः स्वयम् २७.
ती त्याला भिक्षा देण्यासाठी पुढे आली आणि स्वतःच ती उचलली.
रुद्रस्त्रिशूलमुद्यम्य भैरवो ह्यऽभवत्तदा भिक्षां तस्मै ददौ वाचा अग्नये जातवेदसे॥ २७.
त्यावेळी रुद्राने त्रिशूळ उचलून भैरव रूप घेतले आणि अग्नीला, ज्याला जातवेद म्हणतात, वाणीने भिक्षा दिली.
पाणौ भिक्षां गृहीत्वाथ प्रत्यक्षं तेन चाग्निना २७.
पाण्यात भिक्षा घेतल्यावर अग्नी प्रत्यक्ष त्यांच्या समोर प्रकट झाला.
रे भिक्षो भविता शापात्सर्वभक्षो ममाशु वै २७.
रे भिक्षु, माझ्या शापामुळे तू लगेच सर्वकाही खाणारा होशील.
इत्युक्तो भक्षयित्वाग्नी रेत ईशस्य हव्यवाट् २७.
अग्नीला असे सांगितल्यावर, हव्ये खाणारा तो अग्नीने प्रभूचे वीर्य गिळले.
आगत्याकथयत्सर्वं तद्रेतोभक्षणादिकम् २७.
तो परत येऊन त्या वीर्यभक्षणाची सगळी हकीकत सांगितली.
अग्नेर्यथा हविश्चैव सर्वेषामुपतिष्ठति २७.
जसे सर्वांची हवी अग्नीला अर्पण केली जाते, तसेच हे सर्वांना लागू होते.
सगर्भाह्यभवन्सर्वे चिंतया चप्रपीडिताः २७.
सर्वजण गर्भवती झाले आणि चिंता करून फार त्रस्त झाले.
त्वं त्राता सर्वदेवानां लोकानां प्रभुरेव च २७.
तू सर्व देवांचा रक्षक आहेस आणि खऱ्या अर्थाने सर्व जगाचा स्वामी आहेस.