अथ ते पर्वतश्रेष्ठा मेर्वाद्या जातसंभ्रमाः २६.
मग मेरू आणि इतर सर्व श्रेष्ठ पर्वत आनंदाने भरून गेले.
कन्यादानं क्रियतां चाद्य शैल श्रीमाञ्छम्भुर्भाग्यतस्तेऽद्य लब्धः २६.
आज कन्यादान करावं, हे श्रीमंत शैलराजा; शंभू, तुझं भाग्य, आज तुला मिळालं आहे.
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सुहृदां वै हिमालयः इमां कन्यां तुभ्यमहं ददामि परमेश्वर॥ २६.
मित्रांच्या या शब्दांनी हिमालयाने उत्तर दिलं, 'हे परमेश्वरा, मी ही कन्या तुला देतो.'
भार्यार्थं प्रतिगृह्णीष्वमंत्रेणानेन दत्तवान् कन्या दत्ता महेशाय गिरींद्रेण महात्मना॥ २६.
पत्नी म्हणून तू तिला स्वीकार; या मंत्राने मी तिला दिली आहे. महात्मा गिरिराजाने ही कन्या महेशाला दिली.
वेद्यां च बहिरानीतौ दंपतीव कमलेक्षणौ २६.
कमलासारख्या डोळ्यांचे ते दोघे पती-पत्नी वेदीवर बाहेर आणले गेले.
आचार्येणाथ तत्रैव कश्यपेन महात्मना २६.
तेथेच महात्मा कश्यप यांनी मुख्य पुरोहिताची भूमिका पार पाडली.
ब्रह्मा ब्रह्मासनगतो बभूव शिवसन्निधौ २६.
ब्रह्मा ब्रह्मासनावर बसलेले शिवाच्या सान्निध्यात उपस्थित होते.
ऊचुः परस्परं तत्र नानादर्शनवेदिनः २६.
तेथे विविध मतांचे जाणकार आपसात बोलू लागले.
एवमेव न चाप्येवमेवमेव न चान्यथा २६.
अगदी असंच, दुसऱ्या प्रकारे नाही; अगदी असंच, दुसऱ्या प्रकारे नाही.
इत्येवं ब्रुवतां शब्दः श्रूयते शिवसन्निधौ तत्त्वज्ञानविहीनास्ते केवलं वेदबुद्धयः॥ २६.
अशा रीतीने ते बोलत असताना शिवाच्या सान्निध्यात त्यांचा आवाज ऐकू येत होता; त्यांना तत्त्वज्ञान नव्हते, फक्त वेदातील समज होती.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा परस्परजयैषिणाम् २६.
एकमेकांना हरवण्याच्या इच्छेने त्यांनी जे काही बोलले, ते ऐकून
यूयं सर्वे वादिनश्च वेदवादरतास्तथा २६.
तुम्ही सर्व जण वाद करणारे आणि वेदविवादात रमणारे आहात.
आत्मानं परमात्मानं पराणां परमं च तत् यस्मिन्निलीयते विश्वं तस्मै सर्वात्मने नमः॥ २६.
स्वतःला, परमात्म्याला, श्रेष्ठांमध्येही श्रेष्ठ अशा त्या सर्वव्यापी आत्म्याला, ज्याच्यात हे विश्व विलीन होते, त्याला माझा नमस्कार.
सोऽयमास्तेऽधुना गेहे पर्वतेंद्रस्य भो द्विजाः २६.
तो आता पर्वतराजाच्या घरी राहतो, हे द्विजजनांनो.
एवमुक्तास्तदा तेन नारदेन द्विजोत्तमाः २६.
नारदांनी असे सांगितल्यावर, श्रेष्ठ द्विजजन
वर्त्तमाने च यज्ञे च ब्रह्मा लोकपितामहः २६.
यज्ञ चालू असताना, ब्रह्मा, जगाचा पितामह,
दर्शनात्स्खलितः सद्यो बभूवांबुजसंभवः २६.
त्या दृश्यामुळे कमळातून जन्मलेले ब्रह्मा ताबडतोब गोंधळले.
रेतसा क्षरमाणेन लज्जितोऽभूत्पितामहः २६.
वीर्य सांडल्यामुळे पितामह ब्रह्मा लाजले.
बहवश्चर्षयो जाता वालखिल्याः सहस्रशः २६.
खूप सारे ऋषी जन्मले, हजारो वालखिल्य ऋषी उत्पन्न झाले.
नारदेन तदोक्तास्ते वालखिल्याः प्रकोपिना २६.
नारदांनी जे काही सांगितले त्यावरून ते वालखिल्य ऋषी रागावले.
न स्थातव्यं भवद्भिश्च भवतां न प्रयोजनम् नारदेन समादिष्टा ययुः सर्वे त्वरान्विताः॥ २६.
तुम्ही येथे थांबू नका; तुमचे येथे काही काम नाही. नारदांनी तसे सांगितल्यावर ते सर्वजण पटकन निघून गेले.
नारदेन ततो ब्रह्माऽऽश्वासितो वचनैः शुभैः २६.
नंतर नारदांनी शुभ शब्दांनी ब्रह्मांना धीर दिला.
महेशस्य तथा विप्राः शांतिपाठपरा बभुः २६.
त्याचप्रमाणे, हे ऋषीजनांनो, त्या पुरोहितांनी महेशासाठी शांतिपाठ करायला आपली मनःपूर्वक सेवा दिली.
ततो नीराजितो देवो देवपत्नीभिरुत्तमः २६.
नंतर त्या देवपत्नींनी त्या सर्वोच्च देवतेला दिव्यांची आरती करून सन्मान केला.
तथा गिरीन्द्रस्य मनोरमाः शुभा नीराजयामासुरथैव योषितः २६.
त्याचप्रमाणे, गिरींद्राच्या मनोहर आणि शुभ स्त्रियांनीही त्याला आरती केली.
रत्नानि च महार्हाणि ददौ तेभ्यो महामनाः २६.
मग त्याने मोठ्या मनाने त्यांना मौल्यवान रत्ने दिली.
बभौ तदानीं सुरसिद्धसंघैर्वेद्यां स्थितोऽसौ सकलत्रको विभुः २६.
त्या वेळी, सर्व देवता आणि सिद्धांनी वेढलेल्या वेदीवर आपल्या सर्व पत्नींसह तो सर्वव्यापी प्रभू तेजाने उजळून निघाला.
एतस्मिन्नंतरे तत्र ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः २६.
इतक्यात तिथे ब्रह्मा, विष्णु आणि इतर श्रेष्ठ देवता आले.
सर्वान्समभ्यर्च्य तदा महात्मा महान्गिरीशः परमेण वर्चसा २६.
मग त्या महान आत्म्याने, म्हणजे गिरीशाने, अत्यंत तेजाने उजळून सर्वांची भक्तीपूर्वक पूजा केली.
तदा शिवं पुरस्कृत्याभ्यव जह्रुः सुरेश्वराः २६.
त्या वेळी, शिवाला पुढे ठेवून सर्व देवाधिदेवांनी नैवेद्याचा स्वीकार केला.