सार्द्धं पुरोधसा चैव गर्गेण सुमहात्मना २५.
पुजारी आणि महान आत्मा असलेल्या गर्गांसह—
प्रयोगो भण्यतां ब्रह्मन्नस्मिन्समय आगते २५.
ब्रह्मन्, आता वेळ आली आहे, विधी सांगावा.
कथ्यतां तात गोत्रं स्वं कुलं चैव विशेषतः सुमुखेन विमुखः सद्यो ह्यशोच्यः शोच्यतां गतः॥ २५.
मुला, आपले गोत्र आणि कुळ नीट सांग; आनंदी चेहऱ्याने, जो पूर्वी दुःखी होता तो आता सुखी झाला.
एवंविधः सुरवरैर्ऋषिभिस्तदानीं गंधर्वयक्षमुनिसिद्धगणैस्तथैव २५.
त्यावेळी देवश्रेष्ठ, ऋषी, तसेच गंधर्व, यक्ष, मुनी आणि सिद्ध यांच्या समूहांनी—
वीणां प्रकटयामास ब्रह्मपुत्रोऽथ नारदः २५.
मग ब्रह्मपुत्र नारदांनी वीणा वाजवायला सुरुवात केली.
इत्युक्तः पर्वतेनैव नारदो वाक्यमब्रवीत् २५.
हिमवंतांनी असे म्हटल्यावर नारदांनी आपले शब्द सांगितले.
अस्य गोत्रं कुलं चैव नाद एव परं गिरे २५.
त्यांचा कुळ आणि घराणं फक्त नादातूनच निर्माण झालं आहे, हे पर्वता.
तस्मान्नादमयः शंभुर्नादाच्च प्रतिलभ्यते २५.
म्हणून शंभू नादमय आहेत आणि त्यांना नादातूनच प्राप्त करता येतं.
अस्य गोत्रं कुलं नाम न जानंति हि पर्वत २५.
त्यांचं कुळ, घराणं आणि नाव कुणालाही माहीत नाही, हे पर्वता.
त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन २५.
तू अज्ञानात पडलास, तुला काहीच माहिती नाही.
येये आगमिकाश्चाद्रे नष्टास्ते नात्र संशयः २५.
जे जे आगमिक लोक या पर्वतावर नष्ट झाले, त्याबद्दल काहीच शंका नाही.
अगोत्रोऽयं गिरिश्रेष्ठ जामाता ते न संशयः २५.
हा कुळरहित आहे, हे पर्वतश्रेष्ठा, तो तुझा जावई आहे, यात शंका नाही.
न जानंति हरं सर्वे किं बहूक्त्या मम प्रभो २५.
हराला कुणीच ओळखू शकत नाही; मग मी जास्त का बोलू, प्रभो?
ब्रह्मापि तं न जानाति मस्तकं परमेष्ठिनः २५.
ब्रह्मादेखील त्या परमेश्वराचं शिर माहीत नाही.
तेन लिंगेन महता ह्यगाधेन जगत्त्रयम् २५.
त्या महान आणि अथांग लिंगामुळेच तीनही लोकांची निर्मिती झाली आहे.
अनयाराधितं नूनं तव पुत्र्या हिमालय २५.
हे हिमालय, तुझ्या कन्येनं नक्कीच त्यांची या प्रकारे पूजा केली आहे.
आभ्यामुत्पाद्यते विश्वमाभ्यां चैव प्रतिष्ठितम् २५.
या दोघांपासून विश्वाची उत्पत्ती होते आणि त्यांच्यामुळेच ते टिकून आहे.
हिमाद्रिप्रमुखाः सर्वे तथा चेंद्रपुरोगमाः २५.
हिमाद्रीसह सर्व पर्वत आणि इंद्रासह सर्व देवता,
ईश्वरस्य तु गांभीर्यं ज्ञात्वा सर्वे विचक्षणाः २५.
ईश्वराचं गूढ समजून सर्व ज्ञानी लोक,
यस्याज्ञया जगदिदं च विशालमेव जातं परात्परमिदं निजबोधरूपम् २५.
ज्याच्या आज्ञेने हे विशाल जग निर्माण झालं, जे सर्वोच्च आहे आणि त्याचं स्वतःचं ज्ञानस्वरूप आहे.
अथ ते पर्वतश्रेष्ठा मेर्वाद्या जातसंभ्रमाः २६.
मग मेरू आणि इतर सर्व श्रेष्ठ पर्वत आनंदाने भरून गेले.
कन्यादानं क्रियतां चाद्य शैल श्रीमाञ्छम्भुर्भाग्यतस्तेऽद्य लब्धः २६.
आज कन्यादान करावं, हे श्रीमंत शैलराजा; शंभू, तुझं भाग्य, आज तुला मिळालं आहे.
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सुहृदां वै हिमालयः इमां कन्यां तुभ्यमहं ददामि परमेश्वर॥ २६.
मित्रांच्या या शब्दांनी हिमालयाने उत्तर दिलं, 'हे परमेश्वरा, मी ही कन्या तुला देतो.'
भार्यार्थं प्रतिगृह्णीष्वमंत्रेणानेन दत्तवान् कन्या दत्ता महेशाय गिरींद्रेण महात्मना॥ २६.
पत्नी म्हणून तू तिला स्वीकार; या मंत्राने मी तिला दिली आहे. महात्मा गिरिराजाने ही कन्या महेशाला दिली.
वेद्यां च बहिरानीतौ दंपतीव कमलेक्षणौ २६.
कमलासारख्या डोळ्यांचे ते दोघे पती-पत्नी वेदीवर बाहेर आणले गेले.
आचार्येणाथ तत्रैव कश्यपेन महात्मना २६.
तेथेच महात्मा कश्यप यांनी मुख्य पुरोहिताची भूमिका पार पाडली.
ब्रह्मा ब्रह्मासनगतो बभूव शिवसन्निधौ २६.
ब्रह्मा ब्रह्मासनावर बसलेले शिवाच्या सान्निध्यात उपस्थित होते.
ऊचुः परस्परं तत्र नानादर्शनवेदिनः २६.
तेथे विविध मतांचे जाणकार आपसात बोलू लागले.
एवमेव न चाप्येवमेवमेव न चान्यथा २६.
अगदी असंच, दुसऱ्या प्रकारे नाही; अगदी असंच, दुसऱ्या प्रकारे नाही.
इत्येवं ब्रुवतां शब्दः श्रूयते शिवसन्निधौ तत्त्वज्ञानविहीनास्ते केवलं वेदबुद्धयः॥ २६.
अशा रीतीने ते बोलत असताना शिवाच्या सान्निध्यात त्यांचा आवाज ऐकू येत होता; त्यांना तत्त्वज्ञान नव्हते, फक्त वेदातील समज होती.